H Aix en Provence, στη Νότια Γαλλία, είναι μια πόλη που χαρακτηρίζεται από την εκλεπτυσμένη κομψότητα, η οποία είναι ορατή στους δρόμους και τις πλατείες που σφύζουν από ζωή, στα 40 και πλέον συντριβάνια της, εκ των οποίων κάθε ένα κρύβει και τα μυστικά του, στα επιβλητικά αρχοντικά που διηγούνται τη δική τους ξεχωριστή ιστορία, στις φροντισμένες εξοχικές κατοικίες που εξακολουθούν να κοσμούνται από κήπους, όπως εδώ και αιώνες. Με το ευχάριστα δροσερό κλίμα και τους σκιερούς κήπους της τράβηξε το ενδιαφέρον όχι μόνο των Ρωμαίων, αλλά και του Σεζάν, τα χρώματα και τα βήματα του οποίου βρίσκονται παντού γύρω σας σε τέτοιο βαθμό, ώστε πραγματικά θα αισθανθείτε σαν να συμπορεύεστε με τον διάσημο ζωγράφο, ανακαλύπτοντας μαζί του τα σημεία της πόλης και τα τοπία της ευρύτερης περιοχής, που σημάδεψαν τη ζωή και το έργο αυτού του γίγαντα της σύγχρονης ζωγραφικής.
Το χάλκινο άγαλμα του Paul Cézanne, στην Place de la Rotonde και πολύ κοντά στο Τουριστικό Γραφείο της Aix, που διακρίνεται πίσω του, αποτελεί έργο του Gabriel Sterk και προσφέρθηκε στην πόλη το 2006 από την Ένωση Aix-en-Oeuvres.
Η Fontaine de la Rotonde, το εντυπωσιακό συντριβάνι στο κέντρο της ομώνυμης πλατείας.
H εμβληματική οδός Mirabeau, η πολυσύχναστη ραχοκοκκαλιά της πόλης.
Η Aix είναι μια πόλη ιδανική για όλες τις ηλικίες, όλες τις εποχές και όλες τις διαθέσεις, δημοφιλής για περισσότερες από δύο χιλιετίες για τα γλυκά της, το ελαιόλαδο, την αρχιτεκτονική της, τη μουσική και τα θερμά νερά της. Μια πόλη με τόσες πολλές επιλογές και δυνατότητες, που ο επισκέπτης δεν ξέρει τι να πρωτοδιαλέξει ανάμεσα στα πολύχρωμα Φεστιβάλ, τις υπαίθριες λαϊκές αγορές τοπικών προϊόντων, λαχανικών και αμέτρητων λουλουδιών, τις βόλτες στην εξοχή. Εδώ, η καθημερινότητα αποτελεί έναν απολαυστικό συνδυασμό από ψώνια, φαγητό ή ποτό σε κομψούς χώρους μπαρόκ αρχιτεκτονικής, όπου όλα παραπέμπουν σε σκηνικό Αναγεννησιακής ταινίας ή σε πίνακια του Μεσαίωνα. Η Aix αποτελεί έναν ονειρικό προορισμό, μια πόλη παραμυθένια, που συνδυάζει αφενός την πολυτέλεια και αφετέρου την παραδοσιακή γαλλική φινέτσα και την αυθεντική ιστορικότητα.
Το 2009 και στο πλαίσιο της 600ής επετείου από τη γέννηση του βασιλιά Ρενέ, πραγματοποιήθηκε η αποκατάσταση του αγάλματός του στην Fontaine du Roi René, που προστατεύεται πλέον ως Ιστορικό Μνημείο. Το σιντριβάνι καταλαμβάνει τη θέση ενός παλαιότερου, σε σχήμα πυραμίδας, που καταστράφηκε κατά τη διάρκεια της Γαλλικής Επανάστασης, σηματοδοτεί δε το ανατολικό άκρο της Cours Mirabeau…
…το δυτικό άκρο της οποίας βρίσκεται ακριβώς απέναντι από την Fontaine de la Rotonde, με δύο αγάλματα -έργα του γλύπτη από την Aix François Truphème (1820-1888)-, να φρουρούν τη βόρεια και νότια πλευρά της, με τίτλο αντιστοίχως «Τέχνες και Επιστήμες» (αριστερά στη φωτο) και «Βιομηχανίες και Διακοσμητικές Τέχνες» (δεξιά στη φωτο), έχοντας προφανή σύνδεση με τα αγάλματα που κοσμούν το γειτονικό τους σιντριβάνι της Ροτόντας.
Η Fontaine de la Rotonde σχεδιάστηκε από τον μηχανικό Théophile de Tournadre, εγκαινιάστηκε το 1860 και αποτελεί ένα από τα πιο γνωστά μνημεία στην Aix-en-Provence. Η λεκάνη του σιντριβανιού έχει διάμετρο 32 μέτρα, το νερό υψώνεται στα 12 μέτρα ύψος, ενώ η συνολική διάμετρός του είναι 41 μέτρα.
Η Cours Mirabeau φέρει από το 1876 το όνομα του Honoré Gabriel Riqueti, Compte de Mirabeau (1749-1791), Γάλλου συγγραφέα και πολιτικού, από τις σπουδαιότερες μορφές στο πρώτο στάδιο της Γαλλικής Επανάστασης, ο οποίος το 1789 εκλέχθηκε Εκπρόσωπος της Aix στην Τρίτη Τάξη, που στα χρόνια πριν την Επανάσταση ήταν ανομοιογενής κοινωνική τάξη, η οποία αποτελούνταν από το μη προνομιούχο τμήμα του πληθυσμού (αστοί, έμποροι, τραπεζίτες, εργάτες, αγρότες). Τις άλλες δύο τάξεις συνιστούσαν ο κλήρος και οι ευγενείς.
Η Fontaine des Neuf-Canons, στη διασταύρωση με την rue Joseph-Cabassol, κατασκευάστηκε το 1651, αλλά έλαβε το όνομα αυτό το 1761. Αποτελείται από δύο επάλληλες λεκάνες, εκ των οποίων η χαμηλότερη έχει υπάρξει και ποτίστρα για πρόβατα. Χαρακτηρίστηκε ως ιστορικό μνημείο το 1929.
Το 1899 ο Δήμος της Aix προχώρησε σε εργασίες επισκευής της Cours Mirabeau, της οποίας το οδόστρωμα είχε παραμορφωθεί από τις ρίζες των δένδρων. Ο δρόμος στρώθηκε εξ ολοκλήρου με πέτρα (ψαμμίτη, βότσαλα κ.άλ.) και ξύλο, υλικά που ωστόσο είχαν το μειονέκτημα να είναι πολύ ολισθηρά κατά τις βροχερές ημέρες, γεγονός που οδήγησε τον Δήμο να αποφασίσει να καλύψει τελικά την Mirabeau με πλάκες μπεζ γρανίτη.
Ποδηλάτες και πεζοί κατακλύζουν την Cours Mirabeau όλες τις ώρες της ημέρας, με οποιεσδήποτε καιρικές συνθήκες.
Από την εικονιζόμενη Fontaine Moussue, την Κρήνη με τα βρύα, που ονομάζεται επίσης Κρήνη Cours, ρέει νερό ζεστό, γι’αυτό και τον χειμώνα αναδύεται μια ελαφριά ομίχλη, λόγω της διαφοράς θερμοκρασίας. Η ονομασία της προέρχεται από το γεγονός ότι καλύπτεται από ένα πυκνό στρώμα πράσινων βρύων. Κατασκευάστηκε από τον Jacques Fossé το 1666, σε σχέδια του Jean-Claude Rambot.
Ένα από τα πιο αριστοκρατικά ιδιωτικά αρχοντικά της Mirabeau, το Hôtel Maurel de Pontevès, που ονομάζεται επίσης Hôtel d’Espagnet και βρίσκεται στην πλευρά της συνοικίας Mazarin, τραβάει τα βλέμματα των περαστικών χάρη στους δύο μυώδεις Άτλαντες, που σμιλεμένοι από τον Jacques Fossé κοσμούν την είσοδο του κτηρίου και υποστηρίζουν το μπαλκόνι του πρώτου ορόφου. Η κατασκευή του το 1648 το καθιστά το παλαιότερο ιδιωτικό αρχοντικό του δρόμου αυτού, που χτίστηκε από τον Pierre Maurel, έναν πλούσιο έμπορο υφασμάτων από την Aix, στον οποίο κόστισε τότε 45.000 λίρες. Το κτήριο στεγάζει σήμερα το Εμπορικό Δικαστήριο της Aix.
Η ηλιόλουστη Cours Mirabeau και σε πρώτο πλάνο μία από τις κρήνες της Fontaine Moussue.
Ανάμεσα στα πολλά συντριβάνια, σήμα κατατεθέν της πόλης αποτελεί το εντυπωσιακό Fontaine de la Rotonde, στην ομώνυμη πλατεία de la Rotonde, που κοσμείται με τρία αγάλματα, τα οποία συμβολίζουν τη Δικαιοσύνη, τη Γεωργία και τις Καλές τέχνες. Από εδώ ακριβώς ξεκινά -ή καταλήγει αν προτιμάτε- ένας από τους ωραιότερους δρόμους που έχουμε δει σε ευρωπαϊκή πόλη, η οδός Mirabeau, ένας φαρδύς πεζόδρομος, με δύο σειρές πανύψηλα πλατάνια να οριοθετούν τις δύο πλευρές του, οι οποίες φιλοξενούν -όπως και τα δαιδαλώδη πλακόστρωτα δρομάκια που εξακτινώνονται γύρω τους- πολυτελή café, bistrot και ζαχαροπλαστεία, αλλά και μπουτίκ μερικών από τους ακριβότερους οίκους μόδας, δικαιολογώντας απολύτως το γιατί ο δρόμος αυτός αποτελεί εδώ και δύο αιώνες τόπο καθημερινής συνάντησης επισκεπτών και κατοίκων της Aix.
Το Μνημείο για τη Γενοκτονία των Αρμενίων, βρίσκεται στην πλατεία της Αρμενίας, σε απόσταση αναπνοής από την πλατεία της Ροτόντας -διακρίνεται πίσω- και παρουσιάζει το γλυπτό ενός γονατισμένου άνδρα, με ανοιχτές αγκάλες, τοποθετημένο σε ένα βάθρο ύψους πέντε ποδιών.
Την ίδια περιοχή, όπου κυριολεκτικά φαίνεται να χτυπάει η καρδιά της πόλης, χρησιμοποιεί ως αφετηρία του το τραινάκι που πραγματοποιεί τον γύρο του ιστορικού κέντρου της Aix…
…εδώ βρίσκεται και το εντυπωσιακό carousel…
…αλλά και η γεμάτη πολυκαταστήματα και boutiques περιοχή Les Allées, στα δυτικά της Place de la Rotonde.
Οδηγός, λοιπόν, των εξερευνήσεών μας στην Aix-en-Provence ο διάσημος ζωγράφος Σεζάν, που γεννήθηκε και πέρασε εδώ το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του, μαγεμένος από τις ομορφιές της πόλης, στις οποίες ακόμα και σήμερα μπορείτε να περιπλανηθείτε ακολουθώντας τα βήματά του, αποτυπωμένα στα χρυσά πλακάκια που φέρουν το όνομά του και είναι τοποθετημένα διάσπαρτα ανάμεσα στις πλάκες των δρόμων, σχηματίζοντας τον πλέον ιδανικό περίπατο στην Aix.
Το Hôtel de Réauville, γνωστό ως de Caumont, είναι ένα πανέμορφο ιδιωτικό αρχοντικό, επί της οδού Joseph-Cabassol 3, στην περιοχή Mazarin και σε απόσταση αναπνοής από την Cours Mirabeau. Κατασκευάστηκε την περίοδο 1715-1742 από τον Georges Vallon, κατόπιν αιτήματος του Προέδρου του Ελεγκτικού Συνεδρίου François de Rolland. Με διάταγμα της 16ης Φεβρουαρίου 1990, το ξενοδοχείο, συμπεριλαμβανομένης της αυλής, της άμαξας, του κήπου, των βοηθητικών κτηρίων και των περιβαλλόντων τοίχων χαρακτηρίζονται ως ιστορικά μνημεία.
Πρόκειται για ένα από τα πιο πολυτελή κτήρια του 18ου αιώνα στην Aix, με συνολική έκταση 2.500 τ.μ., στο οποίο έζησαν πολλές γενιές δύο διαφορετικών οικογενειών, απογόνων των Rolland de Réauville και François de Bruny, Baron de la Tour-d’Aigues.
Το αρχοντικό πέρασε στην ιδιοκτησία της πόλης το 1964 και από το 1970 μέχρι την πώλησή του, στέγασε το Μουσικό Ωδείο της αναμφίβολα «το πιο όμορφο Ωδείο στη Γαλλία», που από το 1972 έλαβε το όνομα «Ωδείο Darius Milhaud», προς τιμήν του διάσημου αυτού συνθέτη και τέκνου της Aix. Τον Μάρτιο του 2010, ο Δήμος της Aix-en-Provence ανακοίνωσε την πρόθεσή του να πουλήσει το κτήριο, το οποίο πέρασε τελικά στην ιδιοκτησία της Culturespaces, θυγατρικής του Ομίλου Suez, η οποία και πραγματοποίησε μία υποδειγματική αποκατάσταση του οικοδομήματος.
Τα εγκαίνια του νέου χώρου, που πλέον ονομάζεται “Hotel de Caumont – Centre d’Art”, πραγματοποιήθηκαν στις 6 Μαΐου 2015, με το συγκρότημα να περιλαμβάνει εκθεσιακούς χώρους, ένα «ανακατασκευασμένο μουσείο» με τον διάκοσμο και την ατμόσφαιρα της εποχής κατασκευής του, έναν πανέμορφο γαλλικό κήπο, καθώς και μια κομψότατη αίθουσα τσαγιού. Στη φωτογραφία το περίφημο δωμάτιο της Pauline de Caumont, που αποτελεί θρίαμβο του στυλ «rocaille» – γαλλικό στυλ πληθωρικής διακόσμησης, με πολλές καμπύλες, κυματισμοούς και στοιχεία με πρότυπο τη φύση, που εμφανίστηκαν στα έπιπλα και την εσωτερική διακόσμηση κατά την πρώιμη βασιλεία του Λουδοβίκου XV της Γαλλίας- και στο οποίο δεσπόζει το λεγόμενο κρεββάτι «Πολωνικού στιλ».
Στο “Hotel de Caumont – Centre d’Art”, έχουν φιλοξενηθεί πολλές εκθέσεις αφιερωμένες, μεταξύ άλλων, στη Marilyn Monroe, στον Fernando Botero, στον Marc Chagall κ.άλ. Στη φωτο το Café Caumont, στο ισόγειο του Κέντρου, που πραγματικά μας μεταφέρει στον 18ο αιώνα, ενώ η βεράντα του προσφέρει μοναδική με θέα στον γαλλικό κήπο, στην καρδιά της συνοικίας Mazarin.
Ο Σεζάν δημιούργησε το studio του στους λόφους Lauves, στις αρχές του 20ύ αιώνα και σήμερα το μικρό αυτό καταφύγιο, λίγα μόλις χιλιόμετρα από το κέντρο της Aix-en-Provence, έχει μετατραπεί σε Μουσείο γεμάτο με προσωπικά του αντικείμενα, συμπεριλαμβανομένων μοντέλων που χρησιμοποιήθηκαν για τις τελευταίες νεκρές φύσεις του και υλικά ζωγραφικής. Μια νέα ταινία με τίτλο ‘‘Cézanne au Pays d’Aix’’ (Ο Σεζάν στη Χώρα της Εξ), μεταδίδεται καθημερινά στο αμφιθέατρο του Κέντρου Τέχνης Hotel de Caumont – Centre d’art, ένα κτήριο-κόσμημα του 18ου αιώνα, στην καρδιά της Aix και σε απόσταση αναπνοής από το Cours Mirabeau. Το πολιτιστικό πρόγραμμα του Κέντρου έχει στο επίκεντρό του τις Καλές Τέχνες, διοργανώνοντας κάθε χρόνο δύο μεγάλες περιοδικές εκθέσεις -ζωγραφικής και άλλων μορφών τέχνης-, αφιερωμένες σε μεγάλους καλλιτέχνες από την αρχαιότητα μέχρι και σήμερα. Μην παραλείψετε να επισκεφθείτε το μεγαλειώδες βουνό Sainte-Victoire και να απολαύσετε την εντυπωσιακή θέα στην Aix-en- Provence, για να βεβαιωθείτε ότι μόνο τυχαίο δεν είναι ότι έγινε το θέμα τριάντα περίπου πινάκων του Σεζάν.
Ακριβώς απένταντι από την Place de la Rotonde ξεκινά η Rue Espariat, ένας από τους πιο πολυσύχναστους δρόμους της Aix, που πήρε το όνομά του από τον Jean Espariat (1747-1827), τον πρώτο Δήμαρχο της πόλης.
Λίγα μόλις μέτρα μετά το ξεκίνημά της η Espariat συναντά την πλατεία που κοσμείται από την Fontaine des Augustins -ιστορικό μνημείο από το 1949- ήδη από το 1620. Το 1820 το συντριβάνι ανακατασκευάστηκε πλήρως και διακοσμήθηκε με μια ρωμαϊκή στήλη, στην κορυφή της οποίας τοποθετήθηκε ένα δωδεκάκτινο χάλκινο αστέρι.
Λίγο ανατολικότερα, πάντα επί της Rue Espariat, συναντούμε την Eglise Saint Esprit, την Εκκλησία του Αγίου Πνεύματος, που κατασκευάστηκε τον 18ο αιώνα στη θέση του Νοσοκομείου του Αγίου Πνεύματος, το οποίο διοικούνταν τον 14ο αιώνα από τους αδελφούς του Τάγματος του Αγίου Πνεύματος, που ιδρύθηκε στο Μονπελιέ γύρω από 1197.
Βόρεια της Rue Espariat βρίσκεται το Δημαρχείο της Aix -ιστορικό μνημείο από το 1995- εγκατεστημένο από τον 14ο αιώνα δίπλα στον εμβληματικό Πύργο του Ρολογιού. Ο χρόνος και η Επανάσταση αφαίρεσαν από την πρόσοψή του την πλούσια διακόσμηση: αγάλματα αγγέλων, προτομές αρχόντων της Προβηγκίας, μονογράμματα του βασιλιά κ.άλ., έτσι τον Οκτώβριο του 1868 υπήρξαν εργασίες επισκευής της στέγης και αποκατάστασης των προσόψεων.
Η πλατεία του Δημαρχείου είναι πάντοτε γεμάτη με κόσμο, που είτε συμμετέχει σε πλήθος εκδηλώσεων ποικίλου περιεχομένου που πραγματοποιούνται εδώ, είτε απολαμβάνει την εντυπωσιακή φιγούρα του Πύργου του Ρολογιού, που κυριαρχεί στην Place de l’Hotel de Ville και χτίστηκε το 1510. Το αστρονομικό ρολόι προστέθηκε στον Πύργο το 1661.
Ακόμα βορειότερα εντυπωσιάζει τον επισκέπτη της πόλης ο καθεδρικός ναός Saint-Sauveur (Cathédrale Saint-Sauveur), χτισμένος, σύμφωνα με τον μύθο, επί των θεμελίων αρχαίου ναού αφιερωμένου στον θεό Απόλλωνα, συγκεντρώνοντας δε ένα πλήθος αρχιτεκτονικών ρυθμών, λόγω των πολυάριθμων επεμβάσεων που έχει υποστεί με τα χρόνια. Οι διαστάσεις του είναι 70 μέτρα μήκος και 46 μέτρα πλάτος.
Στο εσωτερικό του καθεδρικού ναού της Aix-en-Provence.
Ακριβώς απέναντι από τον καθεδρικό ναό και μπροστά από τη Νομική Σχολή βρίσκεται το Μνημείο του Nicolas Claude Fabri de Peiresc (1580-1637), μία χάλκινη προτομή του λόγιου αυτού, βιβλιόφιλου, ευρυμαθή και αστρονόμου, τέκνου της Aix.
Στρεφόμενοι νότια και κατευθυνόμενοι ξανά προς την Mirabeau, τα βήματά μας μάς οδηγούν στην Place des Prêcheurs, όπου κυριαρχεί το μνημειώδες ομώνυμο σιντριβάνι -Fontaine des Prêcheurs- του 1758, έργο του Jean Pancrace Chastel. Την Place de la Madeleine -σχεδόν ενιαία με την Place des Prêcheurs-, σηματοδοτεί η εκκλησία της Madeleine, που ολοκληρώθηκε πριν από το 1410, αλλά έλαβε τη σημερινή νεοκλασσική πρόσοψή της, έργο του αρχιτέκτονα Revoil, το 1855.
Ακόμα νοτιότερα και πλησιέστερα στην Μirabeau, επί της Place de Verdun, βρίσκεται το Palais de Justice, τα Δικαστήρια της Aix, κτήριο που ξεκίνησε να κατασκευάζεται το 1787 από τον αρχιτέκτονα Claude-Nicolas Ledoux και για το οποίο κατεδαφίστηκαν 200 σπίτια! Ωστόσο, η κατασκευή διακόπηκε λόγω της Γαλλικής Επανάστασης του 1789 και οι εργασίες επανεκκίνησαν το 1822, για να ολοκληρωθεί τελικά το 1831.
Οι πλατείες και τα συντριβάνια της Aix είναι κυριολεκτικά αμέτρητα, όπως θα έχετε ήδη αντιληφθεί. Μεταξύ αυτών η Fontaine Pascal, που χαρακτηρίστηκε ως ιστορικό μνημείο το 1929 και βρίσκεται στην Cours Sextius, στις παρυφές της παλιάς Aix. Στην κορυφή του βρίσκεται μία τεφροδόχος, τοποθετημένη σε βάθρο που κοσμείται από έναν ντράμερ.
Και βέβαια, προκειμένου να ανακαλύψει ο επισκέπτης όλες τις κρυμμένες ομορφιές της πόλης θα πρέπει να μην φείδεται χρόνου και κόπου για περπάτημα ατελείωτων ωρών!
Το Les Allées (πρώην Allées Provençales) χρονολογείται από τον Απρίλιο του 2007 και αποτελεί τον απόλυτο εμπορικό προορισμό της Aix με περισσότερα από 50 καταστήματα και εστιατόρια, αλλά και κατοικίες, γραφεία, ιδιωτικούς και δημόσιους χώρους στάθμευσης. Βρίσκεται σε ιδανική τοποθεσία, μόλις 200 μ. από την Place de la Rotonde και προσφέρει έναν ποιοτικό εμπορικό χώρο, σε τέλεια αρχιτεκτονική απήχηση με το ιστορικό κέντρο της πόλης.
O Emile Zola (1840-1902) ήταν Γάλλος συγγραφέας, ο πιο σημαντικός εκπρόσωπος της λογοτεχνικής Σχολής του νατουραλισμού και σημαντικός παράγοντας της ανάπτυξης του θεατρικού νατουραλισμού. H μπρούτζινη προτομή του, σμιλεμένη από τον Philippe Solari, ο οποίος, όπως και ο Cézanne, ήταν παιδικός φίλος του Zola, βρίσκεται στην Place Ganay, στην καρδιά της πόλης.
Place des Trois Ormeaux. Αυτή η πλατεία έφερε κάποτε το όνομα του Bertrand Bérici, Προξένου της Aix, ο οποίος έζησε εδώ στις αρχές του 15ου αιώνα. Το χαρακτηριστικό σιντριβάνι των αρχών του 17ου αιώνα αποτελείται από μια πολυγωνική λεκάνη που κοσμείται με ένα κυλινδρικό βάθρο διακοσμημένο με φυτικά μοτίβα.
Η Fontaine Villeverte, στην Place Paul Ferreol, επίσης σε άμεση γειτνίαση με την Place de la Rotonde, μας υπενθυμίζει ότι στο παρελθόν αυτή η συνοικία της Aix, που σήμερα γνωρίζει τεράστια ακμή και άνθιση με το εμπορικό κέντρο Les Allées, καταλαμβανόταν από πολλά λειβάδια και αγρούς. Το συντριβάνι χρονολογείται από το 1683 και σμιλεύτηκε από τον Escursau, ενώ τo δοχείο από χυτοσίδηρο στην κορυφή του τοποθετήθηκε το 1848.
Μια ακόμα ματιά στην πάντα γεμάτη κόσμο Place de l’ Hotel de Ville, την πλατεία Δημαρχείου, με τα πάμπολλα café και εστιατόριά της.
O Tourreluque είναι ένας γωνιακός πύργος, το μοναδικό κατάλοιπο του προμαχώνα που χτίστηκε κατά τον Μεσαίωνα γύρω από την Aix-en-Provence. Χρησίμευε ως πυριτιδαποθήκη και γειτνιάζει, επίσης, με τα ιαματικά λουτρά της Aix, των οποίων αποτελεί το βόρειο όριο.
Ο Σιδηροδρομικός Σταθμός της πόλης -Gare d’Aix en Provence-κατασκευάστηκε το 1856 και μεταφέρθηκε στη σημερινή του θέση το 1877, είναι δε ένας από τους δύο σταθμούς που εξυπηρετούν την πόλη, με τον Aix-en-Provence TGV να βρίσκεται περίπου 15 χλμ. ΝΔ του κέντρου της πόλης.
Μια αριστοκρατική περιοχή, ακριβώς δίπλα στο Cours Mirabeau, η γειτονιά Mazarin προσφέρει την πεμπτουσία του ιστορικού αρχιτεκτονικού στυλ της Aix, άψογα διατηρημένου, ως εκ τούτου μόνο τυχαίο δεν είναι το γεγονός ότι εδώ έχουν γυριστεί πολλές ταινίες εποχής.
Στη συνοικία Mazarin βρίσκεται και το Musée Granet, που φιλοξενεί συλλογές ζωγραφικής, γλυπτικής και αρχαιολογίας και βρίσκεται δίπλα στον ναὀ του Saint-Jean-de-Malte…
…μία γοτθική ρωμαιοκαθολική εκκλησία, η πρώτη στην Προβηγκία, που κατασκευάστηκε τον 13ο αιώνα και κυρίως κατά τη δεκαετία του 1270.
Στο προαύλιο του Saint-Jean-de-Malte ανήκαν και τα κτήρια στα οποία λειτούργησε για πρώτη φορά, το 1838, το Μουσείο Granet, που μοιράζεται ως σήμερα κοινό κήπο με την εκκλησία. Το Μουσείο υποβλήθηκε σε σημαντική αποκατάσταση και αναδιοργάνωση, πριν από τη διεθνή έκθεση του 2006, που σηματοδοτούσε τα 100 χρόνια από τον θάνατο του Paul Cézanne.
Το Μουσείο φιλοξενεί σημαντικούς πίνακες του Jean-Dominique Ingres -μεταξύ των οποίων ο μνημειώδης «Δίας και Θέτις»-, μία αυθεντική αυτοπροσωπογραφία του Rembrandt και έργα των Anthony van Dyck, Paul Cézanne, Alberto Giacometti και Nicolas de Staël.
Στο Μουσείο Granet εκτίθενται συλλογές έργων Γαλλικής, Σκανδιναβικής και Ιταλικής ζωγραφικής της περιόδου 14ου έως και 18ου αιώνα, αλλά και έργων Γαλλικής ζωγραφικής του 19ου αιώνα, παρουσιασμένα με μοντέρνο τρόπο προβολής.
Όπως θα ήταν αναμενόμενο ο Paul Cézanne, ο πατέρας της μοντέρνας τέχνης, έχει ξεχωριστή θέση στους εκθεσιακούς χώρους του Μουσείου, το οποίο επισκέφθηκε και ο ίδιος όσο ζούσε.
Η Συλλογή Γλυπτών του Μουσείου, που φιλοξενείται σε αίθουσα στο επίπεδο του κήπου, αποκαλύπτει έργα του Jean-Pancrace Chastel, του Truphème, αλλά και γλυπτών από την Aix του 19ου αιώνα, όπως ο Ramus ή ο Ferrat. Σε αυτή τη συλλογή, όπως και σε αυτή των προτομών, είναι παρόντες οι μεγάλοι άνδρες της Γαλλίας, από τον Vauvenargues μέχρι τον Cézanne και τον Mirabeau.
Το Μουσείο Granet είναι πλούσιο σε αρχαιολογικές συλλογές που αντικατοπτρίζουν την αρχαία ιστορία της λεκάνης της Μεσογείου. Παράλληλα με τις ελληνορωμαϊκές και ετρουσκικές συλλογές, καθώς και αντικείμενα από τον πολιτισμό Κελτών -Λιγουρίων, ξεχωριστή θέση κατέχει η αντιπροσωπευτική αρχαία αιγυπτιακή συλλογή.
Μία εκ των κορυφαίων συλλογών του Μουσείου με τίτλο «Από τον Σεζάν στον Τζιακομέτι», αποκτήθηκε στο δεύτερο μισό του 20ού αιώνα από τον συλλέκτη Philippe Meyer, ο οποίος την δώρισε στο κράτος. Με εξαίρεση κάποια έργα των Chardin, Guardi και Cezanne, η συλλογή αυτή είναι εξ ολοκλήρου αφιερωμένη στους Ευρωπαίους δεξιοτέχνες της μοντέρνας τέχνης του 20ού αιώνα. Στη φωτογραφία έργο του Pablo Picasso.
Οι αρχαιολογικές συλλογές του Mουσείου είναι αφιερωμένες -μεταξύ άλλων- στους Κέλτες και Λιγούριους, παραπέμποντας στην πρωτοτυπία αυτού του πολιτισμού της Κελτικής Γαλατίας, στην επίδραση των Ρωμαίων, αλλά και στην ίδρυση της πόλης Aquae Sextiae, δηλαδή της Aix-en-Provence, στα τέλη του 2ου π.Χ. αιώνα.
Η μικρή πλατεία έμπροσθεν του ναού του Saint-Jean-de-Malte και του Musée Granet…
…χώρο έκθεσης του οποίου αποτελεί και το Chapelle (παρεκκλήσι) des Pénitents Blancs des Carmes, ένα κόσμημα της αρχιτεκτονικής της Aix του 17ου αιώνα, που προσφέρει στο κοινό περισσότερα από 700 τ.μ. επιπλέον εκθεσιακών χώρων…
…όπου εκτίθενται τα έργα της συλλογής του Jean Planque (1910-1998), ενός σημαντικού Ελβετού συλλέκτη, που αποτελείται από περίπου 300 πίνακες, σχέδια και γλυπτά από την εποχή των ιμπρεσιονιστών και των μετα-ιμπρεσιονιστών (Cézanne, Monet, Van Gogh, Degas), αλλά και έργα σημαντικών καλλιτεχνών του 20ού αιώνα όπως ο Bonnard, ο Picasso, ο Braque, ο Léger, ο de Staël και ο Dubuffet.
Το 2011, το Ίδρυμα Jean and Suzanne Planque κατέθεσε την συλλογή αυτή στο Μουσείο Granet, το οποίο αποφάσισε την επέκτασή του στο προαναφερθέν παρεκκλήσι των Pénitents Blancs des Carmes, προκειμένου να μπορέσει να παρουσιάσει στο κοινό το μεγαλύτερο μέρος αυτής της υπέροχης συλλογής.
To Chapelle (παρεκκλήσι) des Pénitents Blancs des Carmes κατασκευάστηκε το 1654, με σχέδια του αρχιτέκτονα Pierre Pavillon, από την Αδελφότητα των Pénitents Blancs des Carmes, δηλαδή των Λευκών Μετανοούντων Καρμελιτών, που είχαν ιδρυθεί το 1563, στο παρεκκλήσι του μοναστηριού των Καρμελιτών (σημερινό Passage Agard). Η κατασκευή ολοκληρώθηκε στις αρχές του 18ου αιώνα, αλλά κατά τη διάρκεια της Επανάστασης, έχοντας ήδη εξαφανιστεί η Αδελφότητα, η πόλη της Aix έγινε ιδιοκτήτρια του παρεκκλησίου, το οποίο ο ίδιος ο Paul Cézanne αναφέρει στην αλληλογραφία του με τον φίλο του Emile Zola.
Η βόλτα στα γραφικά πλακόστρωτα δρομάκια της Aix αποκαλύπτει πάντα κρυμμένους θησαυρούς ομορφιάς…
…με πρωταγωνιστές τα σαν γλυπτά γυμνά κλαδιά των χειμωνιάτικων δέντρων…
…τις pale αποχρώσεις στις προσόψεις των κομψών κτηρίων…
…και βέβαια τους πανταχού παρόντες ποδηλάτες.
Χαμένο στα υπέροχα αυτά δρομάκια, σε απόσταση αναπνοής από το Δημαρχείο της Aix, βρίσκεται το κομψό εστιατόριο «Le Petit Prince» του Ronan Kernen, με πιάτα που φέρουν ξεκάθαρες επιρροές από μεσογειακές και γενικότερα ταξιδιωτικές καταβολές, με κυρίαρχη ωστόσο τη γαλλική κουζίνα. Ο chef μάς προσκαλεί να βυθιστούμε στον κόσμο του, μέσα από μια κουζίνα με χίλιες και μία γεύσεις, ικανή να ενθουσιάσει και τους πλέον απαιτητικούς ουρανίσκους.
Ο χώρος αποπνέει μια ζεστή και οικεία ατμόσφαιρα, που σε συνδυασμό με την πρωτότυπη και εξαιρετικά χαριτωμένη διακόσμηση, καθίσταται ιδανική τόσο για οικογένειες όσο και για παρέες με φίλους. Η γρήγορη και επαγγελματική εξυπηρέτηση χαρακτηρίζει το άψογο προσωπικό του «Μικρού Πρίγκηπα», γεγονός που επίσης αντικατοπτρίζει το στυλ και τον χαρακτήρα του εστιατορίου.
Ο chef Ronan Kernen έχει καταγωγή από τη Βρετάνη και είναι ακριβώς η γενέτειρά του που τον εμπνέει καθημερινά, αποτελώντας αναπόσπαστο κομμάτι της κουζίνας του. Ο chef έχει ένα εξαιρετικό επαγγελματικό υπόβαθρο, καθώς για περισσότερα από 15 χρόνια έχει βρεθεί στις κουζίνες πολλών διάσημων χώρων εστίασης στη Γαλλία και στο εξωτερικό, ενώ το 2007 εξελέγη ως «Αποκάλυψη της χρονιάς» από το περιοδικό «Wines and Gastronomy».
Το 2011 ο Ronan Kernen βρέθηκε και στην τηλεόραση με την εκπομπή του «Top Chef», ενώ την ίδια χρονιά άνοιξε το πρώτο του εστιατόριο, το «Côté Cour», στην Aix-en-Provence. Το εστιατόριο «La Petite Ferme» άνοιξε το 2019, επίσης στην Aix, ενώ το 2021, πραγματικικότητα έγινε η νεώτερη προσθήκη στην οικογένεια αυτή εστιατορίων, με το άνοιγμα του «Le Petit Prince«, πάντα στην Aix και με την υπογραφή του Ronan Kernen.
Τα τάπας είναι ένα ακόμα από τα δυνατά σημεία στον «Μικρό Πρίγκηπα», όπως άλλωστε και τα à la carte πιάτα, η πίτσα και τα tartare.
Το menu περιλαμβάνει πιάτα με προϊόντα από τη Θάλασσα και τη Γη, προτάσεις τυριών και αλλαντικών, συνοδευτικά λαχανικά σε μεγάλη ποικιλία επιλογών, καθώς και το Escape Menu, με 9 tapas για δύο άτομα.
Υψηλής αισθητικής είναι και τα σκεύη σερβιρίσματος, καθώς και γενικότερα το art de la table του εστιατορίου.
Πιάτο από την κατηγορία εδεσμάτων με πρωταγωνιστές προϊόντα της Γης, με τίτλο «Lamb kefta my way», που αποτελείται από αρνίσια κεφτεδάκια που συνοδεύονται με hummus καρότου με κύμινο, καρυκεύματα από χουρμάδες και αμύγδαλα, τραγανά ρεβίθια και χυμό αρνιού. Να σημειώσουμε ότι εκτός από το εξαιρετικό φαγητό στον «Μικρό Πρίγκηπα» σερβίρονται και πολύ ιδιαίτερα cocktails, αλλά και μοναδικά κρασιά, αυστηρά επιλεγμένα από τον ίδιο τον Ronan Kernen.
Για επιδόρπιο δοκιμάσαμε αχλάδι με παγωτό βανίλια και gel αχλαδιού, ενώ εξαιρετικό είναι και το παρφέ που σερβίρεται εδώ. Τέλος, μην χάσετε την ευκαιρία να παραγγείλετε ρούμι, αλλά και καφέ.
Το υπέροχο Negrecoste Hotel & Spa Aix-en-Provence βρίσκεται σε μία πραγματικά αξιοζήλευτη τοποθεσία, επί της Cours Mirabeau, στην καρδιά της Aix-en-Provence και προσφέρει 35 δωμάτια με μοναδική θέα στην πόλη. Είναι 4 αστέρων και όλα τα δωμάτιά του είναι κομψά επιπλωμένα, διαθέτουν παράθυρα με ηχομόνωση, τουαλέτα και ντους σε ξεχωριστούς χώρους και πολλές άλλες παροχές.
Στο εστιατόριο του ξενοδοχείου -που ονομάζεται, πώς αλλιώς παρά «Le Mirabeau»-, σερβίρεται ευρωπαϊκό πρωινό, ενώ επιλογές φαγητού για πρωινό είναι διαθέσιμες και στο à la carte εστιατόριο «Negrecoste».
Χαρακτηριστικό πιάτο πρωινού με επιλογές από τον πλούσιο μπουφέ.
Οι επισκέπτες του ξενοδοχείου έχουν επίσης τη δυνατότητα να απολαύσουν ηλιοθεραπεία και μασάζ σε μία από τις βεράντες, ενώ το κέντρο ευεξίας και το lounge spa του Negrecoste Hotel & Spa Aix-en-Provence, που προσφέρει παραδοσιακό χαμάμ, ατμόλουτρο και υδρομασάζ, συμβάλουν σίγουρα σε μια τέλεια διαμονή.
Για το ταξίδι μας αυτό ευχαριστούμε θερμά την Atout France (www.france.fr) και προσωπικά τον Frédéric Meyer, Διευθυντή της Atout France για την Ιταλία και την Ελλάδα, καθώς και την Barbara Lovato, Υπεύθυνη του Γραφείου Τύπου και Δημοσίων Σχέσεων του Οργανισμού στο Μιλάνο. Επίσης, ευχαριστίες οφείλουμε στο Γραφείο Τουρισμού της Aix-en-Provence (www.aixenprovencetourism.com).
LIVE to TRAVEL and TASTE 
Σχολιάστε