Η Κρινιώ Νικολάου γεννήθηκε στην Αθήνα, όπου σπούδασε πιάνο, θεωρία και αρμονία μουσικής στο Εθνικό Ωδείο, ενώ έλαβε και πτυχίο σύγχρονου τραγουδιού από το ίδιο Ωδείο. Ξεκίνησε την πορεία της στο τραγούδι σε νεαρή ηλικία, παίζοντας πιάνο ή κιθάρα σε μουσικές σκηνές της Αθήνας. Η πρώτη της σημαντική συνεργασία ήρθε πολύ γρήγορα και ήταν με τον Γιάννη Σπανό. Ακολούθησε η συνεργασία με τον Κώστα Χατζή στο REX, ενώ συμμετείχε και στον δίσκο του «ROM αγάπη μου», ερμηνεύοντας 7 τραγούδια και παίζοντας μαζί του κιθάρα για την ίδια ηχογράφηση. Το επόμενο καλοκαίρι πήρε μέρος σε συναυλίες του Βασίλη Παπακωνσταντίνου.

Έπειτα από αυτές τις σημαντικές συνεργασίες – εμπειρίες, άρχισε να δημιουργεί την προσωπική της μουσική διαδρομή, παρουσιάζοντας τα δικά της μουσικά προγράμματα σε γνωστές σκηνές. Το «Isabella live» ήταν μία από αυτές όπου είχε την καλλιτεχνική επιμέλεια του προγράμματος, γνωρίζοντας μεγάλη επιτυχία. Το 1996-1997, η Κρινιώ Νικολάου συνεργάστηκε με τον Δημήτρη Μητροπάνο στη μουσική σκηνή ΖΟΟΜ, όπου συμμετείχε στη ζωντανή ηχογράφηση από την παράσταση «ΖΟΟΜ ΄96». Ακολούθησαν καλοκαιρινές συναυλίες. ΤΟ 1998 παρουσίασε την πρώτη της προσωπική δουλειά «Το Φιλί και το χαστούκι», με 4 τραγούδια δικά της, καθώς και άλλων δημιουργών. Αργότερα εμφανίστηκε σε γνωστές μουσικές σκηνές, όπου παρουσίασε αυτή τη δουλειά μαζί με τραγούδια γνωστών συνθετών. Το 2004 παρουσίασε νέα δουλειά σε ένα CD, όπου περιέχονται 5 τραγούδια σε μουσική δική της με τίτλο «Ό,τι αγαπήσαμε αντέχει». Την επόμενη χρονιά κυκλοφόρησε και το άλμπουμ «Από τα μάτια χρώμα» με 13 τραγούδια. Το 2006 ανέλαβε την επιμέλεια ενός μουσικού προγράμματος με τίτλο «Love 4 Seasons», το οποίο παρουσιάστηκε στο «ΖΟΟΜ» στην Πλάκα. Το 2009 ετοίμασε τη δισκογραφική της δουλειά «Η Ζωή στις Οθόνες», την οποία και παρουσίασε την επόμενη χρονιά στο live stage «Metropolis». Το ότι είχε επιμεληθεί προγράμματα με επιτυχία, ήταν η αφορμή να ξεκινήσει η συνεργασία της με τον Ραδιοφωνικό σταθμό 96,5 του Ομίλου «ΑΛΦΑ», του οποίου είχε τη μουσική διεύθυνση. Έχει μελοποιήσει ποίηση με πιο πρόσφατο το ποίημα «Το κάλεσμα της Τέχνης», από την ποιητική συλλογή «Στέγη αναζητήσεων».

Το 2012 παρουσιάζει το νέο CD single «Μ΄ένα φιλί» και το 2013 διασκευάζει το γνωστό τραγούδι «Υπάρχω» των Χρήστου Νικολόπουλου – Nίκου Γκάτσου, με αφορμή τη συνεργασία της με τον Σταμάτη Κραουνάκη στην επιτυχημένη  παράσταση «Η αγκαλιά η μεγάλη», στη «Χελώνα» στο Γκάζι. Το 2014 παρουσιάζει στο «HALF NOTE» ένα πρόγραμμα αφιερωμένο στον ελληνικό και ξένο κινηματογράφο, παίζοντας στο Α΄ μέρος ένα μουσικό παιχνίδι μεταξύ τους και ερμηνεύοντας στο Β΄μέρος τραγούδια από την προσωπική της δισκογραφία. Το ίδιο πρόγραμμα παρουσιάζεται, επίσης, στη μουσική σκηνή «Ρυθμός stage» και αλλού. Το 2018 τραγούδησε ντουέτο με τον Λαυρέντη Μαχαιρίτσα το «Αγάπη πλανόδια», που έχει συνθέσει η ίδια, ενώ συμμετείχε και σε συναυλία μαζί του. Αργότερα βρίσκεται στην ίδια σκηνή με τον Βαγγέλη Γερμανό παίζοντας και τραγουδώντας μαζί  του. Το 2021 παρουσιάζει το ολοκληρωμένο άλμπουμ «Κοίτα με απλά», ενώ την επόμενη χρονιά ξεκινάει να γράφει ένα νέο κύκλο τραγουδιών. Τον Δεκέμβριο του 2022 παρουσιάζει το πρώτο της single με τίτλο «Μετέωρη» και τον Φεβρουάριο του 2023 κυκλοφορεί το δεύτερο single με τίτλο «Χρώμα Σιωπής». Παράλληλα, κάνει εμφανίσεις σε μουσικές σκηνές, στον Πολυχώρο Polis και στο Caja de Musica. Τον Απρίλιο ακολουθεί το 3ο κατά σειρά single με τίτλο «Ρίξε μια», ενώ το φθινόπωρο του 2023 έρχεται το single «Τα δικά μου φιλιά».

Απολαύστε την συνέντευξη – ποταμό που μας παραχώρησε.

Συμπληρώνετε, κυρία Νικολάου, 30 πλέον χρόνια πορείας στο καλλιτεχνικό-μουσικό στερέωμα και 25 χρόνια στη δισκογραφία. Μιλήστε μας γι’ αυτό το συναρπαστικό ταξίδι.

Έχω ξεκινήσει από πολύ μικρή με τη μουσική. Ήμουν επτά ετών, όταν με πήρε ο πατέρας μου από το χέρι και πήγαμε στο Ωδείο Αθηνών, διότι του άρεσε πολύ η μουσική και ήθελε -αφού δεν τα κατάφερε εκείνος-, να σπουδάσω εγώ μουσική. Στη συνέχεια κατάλαβα ότι μου άρεσε πολύ το πιάνο, οπότε στα 15 μου χρόνια ξεκίνησα να παίζω, δεδομένου ότι είχα και ακούσματα Χατζηδάκη, αλλά και όλων των μεγάλων συνθετών. Σπούδασα για πολλά χρόνια μουσική. Σιγά-σιγά άρχισα να παίζω και τα δικά μου κομμάτια, αρχικά να μελοποιώ ποίηση γνωστών ποιητών και στην πορεία δειλά-δειλά να γράφω τα δικά μου τραγούδια, ως αποτέλεσμα της μεγάλης αγάπης μου για το πιάνο και το τραγούδι, στη συνέχεια. Όλα αυτά εναρμονίστηκαν, έγιναν για μένα ανάγκη έκφρασης και μεγάλη ψυχοθεραπεία, διότι κάτι που αγαπάς πάρα πολύ σε κάνει να αισθάνεσαι πολύ όμορφα, είναι το ελιξήριό σου. Η αλήθεια είναι ότι στην αρχή δεν είχα στο μυαλό μου να ασχοληθώ με το τραγούδι, αλλά περισσότερο με το πιάνο και τη σύνθεση, όμως η ζωή πάντα είναι απρόβλεπτη, έχει τις στροφές της και τα περίεργά της και κάπως έτσι, στην ηλικία των 17 περίπου χρόνων, βρέθηκα σε διάφορους μουσικούς χώρους, με αντίστοιχων ενδιαφερόντων παρέες και παίζαμε μουσική. Εγώ έπαιζα πιάνο, μέχρι τη στιγμή που έγινε η πρώτη πρόταση να πω ένα τραγούδι και το ένα αυτό τραγούδι έγινε δύο και τρία και ξεκίνησα, λοιπόν, να τραγουδώ, διότι μέχρι τότε τραγουδούσα μόνο σε πολύ κλειστό περιβάλλον. Έτσι ήρθε κι αυτό στη ζωή μου και άρχισα να τον αγαπώ αυτόν τον τρόπο έκφρασης, που μαζί με το πιάνο αποτελούσαν έναν πάρα πολύ ωραίο συνδυασμό, να παίζω πιάνο και να τραγουδώ τα τραγούδια που αγαπώ πάρα πολύ, Χατζηδάκη, Θεοδωράκη, Λοΐζο, Σπανό. Ήταν τα πρώτα μου ακούσματα που με επηρέασαν από τη λαϊκή μουσική.

Μετά από τόσα χρόνια στο χώρο της μουσικής έχετε συνεργαστεί με πολλά μυθικά ονόματα της ελληνικής δισκογραφίας. Μιλήστε μας για τις πιο σημαντικές συνεργασίες σας.

Οι πιο σημαντικές ήταν και οι πρώτες μου συνεργασίες. Είχα την τύχη και την ευλογία στα πρώτα μου βήματα, πριν ακόμη συνειδητοποιήσω ότι μπαίνω σε ένα χώρο μουσικό και καλλιτεχνικό, να έχω τρεις συναντήσεις απρόβλεπτες, από αυτές που λένε ότι έρχονται από τον ουρανό και σε βρίσκουν. Η πρώτη με τον Γιάννη Σπανό, που έπαιξα μαζί του, εκεί στο χώρο που είχε δημιουργήσει τότε στην γενέτειρά του, ένα μαγαζί στην οδό Αριστοτέλους. Μετά ήταν η πρόταση του Κώστα Χατζή, ο οποίος έμαθε ότι τραγουδάω σε μια Μουσική Σκηνή, ήρθε, με άκουσε και ενώ απείχε πάρα πολύ καιρό από τα μουσικά-καλλιτεχνικά δρώμενα -περίπου 5 χρόνια-, επανήλθε και είχα την τύχη να είμαι εκείνη την εποχή μαζί του, παίζοντας κιθάρα και πιάνο σε όλα αυτά τα lıve που κάναμε, στο πολύ ιδιαίτερο τότε Θέατρο REX, στην οδό Πανεπιστημίου. Βρέθηκα να τραγουδάω μαζί του και να ζω υπέροχες στιγμές, εντελώς ανέλπιστα, όπως με τον ίδιο τρόπο έγινε μετά και με τον Βασίλη Παπακωνσταντίνου. Τρεις διαφορετικοί άνθρωποι, τρία διαφορετικά είδη μουσικής. Ο ένας ροκ, ο άλλος πιο έντεχνος -ο Γιάννης Σπανός- πιο μελωδικός, ο Κώστας Χατζής πιο ιδιαίτερος, με κοινωνικό τραγούδι επί το πλείστον και ερωτικό. Είχα αυτές τις συνεργασίες πολύ γρήγορα και σε πολύ κοντινά διαστήματα, που πια με οδήγησαν στο να μην έχω δρόμο επιστροφής, όσον αφορά στο τραγούδι, στο έντεχνο τραγούδι βέβαια και τη μουσική.

Συνεργαστήκατε όμως και με τον Δημήτρη Μητροπάνο!

Τέσσερα χρόνια μετά από αυτές τις συνεργασίες, με βρήκε ο Ηλίας Μπενέτος και με κάλεσε στην εταιρεία που βρισκόταν τότε για να παίξω μαζί με τον Δημήτρη Μητροπάνο στο ZOOM, όπου έκανε ένα καινούργιο κύκλο τραγουδιών εκείνη την εποχή, με τις εκπληκτικές δουλειές του Θάνου Μικρούτσικου και με το «Σ’ αναζητώ στη Σαλονίκη». Πέτυχα τη στροφή και την επανένταξή του στο τραγούδι, διότι κι εκείνος είχε μια αποχή 2-3 χρόνων και έζησα μαζί του συγκλονιστικές στιγμές. Μαγαζιά γεμάτα, την αγάπη και τη λατρεία του κόσμου προς το πρόσωπό του, όπου βέβαια παίρναμε κι εμείς πολλή από αυτή την αύρα.

Έχετε συνεργαστεί και με τον αείμνηστο Λαυρέντη Μαχαιρίτσα. Πείτε μας δυο λόγια και γι’ αυτή σας τη συνεργασία.

Ευτυχώς και δυστυχώς έχω να πω! Ευτυχώς που τον γνώρισα και ήμουν πολύ χαρούμενη γι’ αυτό. Έγραψα ένα τραγούδι, το «Αγάπη πλανόδια», το οποίο σκεφτόμουν ότι ήταν ουσιαστικά ένα ντουέτο και με τη στιχουργό -την Κλέλια Χαρίση- σκεφτήκαμε τον Λαυρέντη. Του το προτείναμε, του άρεσε πάρα πολύ, μπήκαμε στο studio και το γράψαμε. Κάναμε και μια συναυλία μαζί, στη Μήλο, αλλά δυστυχώς έφυγε νωρίς ένας άνθρωπος, ένας καλλιτέχνης, που είχε να δώσει πάρα πολλά πράγματα ακόμα και δεν είχα την ευκαιρία να τον γνωρίσω όσο θα ήθελα, διότι η μόνη ευκαιρία ήταν με το τραγούδι αυτό, που το αγκάλιασε και το τραγούδησε μαζί μου.

Με το «Χρώμα Σιωπής» και τα «Δύο Τριαντάφυλλα» ξαναπαρουσιάζεστε στο κοινό. Μιλήστε μας γι’ αυτά τα τραγούδια, αλλά και για τα σχέδιά σας για το μέλλον.

Όταν συνέβη αυτό το μεγάλο θέμα στην κοινωνία, με τον κορωνοϊό, ξαφνικά σταμάτησαν όλα. Εκείνη την εποχή εγώ είχα ολοκληρώσει μια δουλειά με 12 τραγούδια, όμως με όλη αυτή την κατάσταση σταμάτησαν τα πάντα σε ό,τι αφορά και τη μουσική και το τραγούδι και τις εκδηλώσεις και τα lıve. Ένα τραγούδι που είχα αγαπήσει από αυτή τη δουλειά και το οποίο δεν πρόλαβα να το επικοινωνήσω -τώρα ήρθε η στιγμή αυτή- ήταν τα «Δύο Τριαντάφυλλα«, σε μουσική και στίχους δικά μου. Αποφάσισα απλά να κάνω και αυτό το βήμα, δηλαδή να γράψω και στίχο. Έγραφα και παλιά, αλλά τα είχα φυλαγμένα στα συρτάρια μου. Το «Χρώμα σιωπής» είναι πολύ πιο πρόσφατο, ενός καινούργιου στιχουργού, του Νικόλα Τσιόρβα και είναι τα δύο τραγούδια αυτά, που σε αυτή την περίοδο θα ήθελα πολύ να επικοινωνήσω στον κόσμο και μέσα από τα lıve και με οποιοδήποτε άλλο τρόπο θα μπορούσα.

Ετοιμάζετε και μία συναυλία για το αμέσως επόμενο χρονικό διάστημα. Πότε και πού θα γίνει;

Είχα κάνει δύο σημαντικές συμμετοχές στη δισκογραφία, με τον Μητροπάνο και τον Χατζή, με τα live προγράμματά τους, όπου συμμετείχα κι εγώ. Η πρώτη όμως προσωπική μου παρουσία στο χώρο ήταν το 1998-1999 και έκτοτε πρόεκυψαν και άλλες συνεργασίες, οπότε έχω βάλει το κοντέρ σε εκείνη την εποχή, διότι παρουσιάζομαι και ως τραγουδοποιός και ως ερμηνεύτρια. Από τότε έχουν περάσει πια 25 χρόνια κι έτσι, με τον συνεργάτη μου τον Γιάννη τον Βίτσα, σκεφτήκαμε να κάνουμε μια γιορτή, ένα lıve, στο οποίο να έρθουν φίλοι τραγουδιστές. Κάποιοι που έχω ήδη συνεργαστεί μαζί τους, αλλά και κάποιοι που δεν είχα την τύχη να έχω συνεργαστεί, αλλά θα το ήθελα. Θα τους κάνω την πρόταση αυτή και θα είμαι πάρα πολύ χαρούμενη αν την αποδεχτούν και έρθουν να συμμετάσχουν σ’ αυτή τη γιορτή των 25 χρόνων της δισκογραφίας μου, ως συνθέτρια και τραγουδοποιός. Θέλω να έχω κοντά μου φίλους, συνεργάτες, ραδιοφωνικούς παραγωγούς που έχουν στηρίξει τα τραγούδια μου, να κάνω δηλαδή ένα lıve με τα δικά μου τραγούδια και να τα μοιραστώ με ανθρώπους και τραγουδιστές αγαπημένους.

Ας κλείσουμε με κάτι πιο ανάλαφρο, καλοκαιρινό. Σας αρέσει να ταξιδεύετε; Έχετε κάποιο αγαπημένο νησί ή άλλο τόπο, όπου περνάτε τις διακοπές σας;

Από μικρή, από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου -και μάλιστα όταν πήρα το πρώτο μου δίκυκλο, στα 15 χρόνια μου και στα 18 ένα μεγαλύτερο- έχω γυρίσει σχεδόν όλο το Αιγαίο με αυτά το μηχανάκια και τα αγαπημένα μου νησιά είναι η άγονη γραμμή. Δεν πολυπήγαινα στα κοσμοπολίτικα, στη Μύκονο, την Κέρκυρα και τη Σαντορίνη. Σε αυτά τα νησιά άντεχα μέχρι δυο-τρεις μέρες. Είμαι άνθρωπος του πιο παραδοσιακού, του πιο ήσυχου, έχω πάει στους Λειψούς, στους Φούρνους, στα Κουφονήσια, όπου το καράβι δεν έπιανε λιμάνι και την μηχανή την κατέβαζαν με τη λάντζα! Άρα αγαπώ πολύ τα ήσυχα νησιά όπως η Ανάφη, μου αρέσει να απολαμβάνω τη φύση και την παράδοση, γι’ αυτό επιλέγω αυτά τα νησιά.

Κυρία Νικολάου σας ευχαριστούμε θερμά γι’ αυτή την τόσο ενδιαφέρουσα συζήτηση!

Ακολουθήστε την Κρινιώ Νικολάου στο κανάλι της στο YouTube:

http://bit.ly/KrinioNikolaou_YouTube

στο Spotify: https://spoti.fi/2VJ35I9

αλλά και στα Social Media:

➤ Facebook: http://bit.ly/KrinioNikolaou_Facebook

➤ Instagram: http://bit.ly/KrinioNikolaou_Instagram

➤ Twitter: http://bit.ly/KrinioNikolaou_Twitter

➤ website: www.krinionikolaou.gr

Copyright ©Katerina Marinaki. All Rights Reserverd. ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ η αναδημοσίευση ή η αναπαραγωγή -ολική, μερική ή περιληπτική- του περιεχομένου του παρόντος web site με οποιονδήποτε τρόπο, χωρίς προηγούμενη γραπτή άδεια της κατόχου του Κατερίνας Μαρινάκη. Νόμος 2121/1993 και κανόνες Διεθνούς Δικαίου που ισχύουν στην Ελλάδα.