Με τον τίτλο αυτό («The Australians behind the Med’s latest luxury resort») στο εξώφυλλό του, κυκλοφορήθηκε στις 16 Αυγούστου το ανοιξιάτικο τεύχος του έγκριτου περιοδικού Australian Financial Review. Ένα εξώφυλλο όπου κυριαρχεί η Φολέγανδρος, καθώς σε αυτό εικονίζεται ο συμπατριώτης μας και συνιδιοκτήτης του εμβληματικού ξενοδοχείου «Gundari«, ο Terry Seremetis, ο οποίος με υπερηφάνεια έχει φωτογραφηθεί έμπροσθεν της κατοικίας των προγόνων του, στο Κάστρο της Χώρας Φολεγάνδρου.
«Ανακάλυψα ότι ο προπαππούς μου, ο Δημήτρης Δουλφής, έσωσε το νησί από τους Σπαρτιάτες πειρατές το 1784», λέει ο ίδιος. «Είχα συγγενείς που υπήρξαν ο Δήμαρχος και ο Πατριάρχης του νησιού. Ήταν συγκλονιστικό να έχω τέτοια άγνοια της οικογενειακής μου ιστορίας, αλλά πλέον ξεκίνησε μια προσπάθεια επανασύνδεσής μου με τον τόπο».
Ο παππούς του Terry λεγόταν κι εκείνος Ελευθέριος και ήταν μόλις 10 ετών, το 1911, όταν είδε τον πατέρα του να πνίγεται προσπαθώντας να βγάλει ένα βαρέλι στη στεριά (σημ. πρόκειται για τον Γιαννούλη Δουλφή). Πέρασαν από τότε 101 χρόνια, όταν ο Σερεμέτης ήρθε τελικά στη Φολέγανδρο και πραγματικά εντυπωσιάστηκε από το νησί των προγόνων του. Μάλιστα, τότε ήταν που, ξετυλίγοντας τις Φολεγάνδριες ρίζες του, άρχισε να χρησιμοποιεί και το ελληνικό του όνομα, Ελευθέριος. Ίσως αυτή η οικογενειακή ιστορία να είναι ο λόγος που το νεοαφιχθέν στη Φολέγανδρο θέρετρο «Gundari» και βεβαίως οι ιδιοκτήτες του, θέλουν να διασφαλίσουν ότι οι μακραίωνες παραδόσεις του νησιού θα διατηρηθούν.

Η αρχιτεκτονική του «Gundari«, που πρωτολειτούργησε τον Μάιο, ελάχιστα αποσπά την προσοχή από το μεγαλείο μιας μοναδικής θέας του πελάγους, που εκτείνεται μέχρι την Κρήτη. Το 27 δωματίων συγκρότημα σχεδιάστηκε από την αθηναϊκή εταιρεία Block722. Οι υπόγειες βίλες και το spa του είναι λαξευμένα στον γκρεμό, ενώ οι υπέργειες κατασκευές είναι χτισμένες με πετρώματα, όπως ασβεστόλιθο, που εξορύχθηκαν κατά τη διάρκεια των εργασιών κατασκευής του, με αποτέλεσμα το θέρετρο να αναμειγνύεται τόσο με το τοπίο, ώστε τελικά να εξαφανίζεται σχεδόν τελείως! Άλλωστε το «Gundari» σημαίνει ακριβώς «βραχώδης τόπος» και η δημιουργία του έπρεπε να συμβαδίσει με αυτό το δεδομένο. Από τη θάλασσα είναι σχεδόν αόρατο, κάτι που είναι ιστορικά συμβατό, δεδομένου ότι οι πειρατές έκαναν επιδρομές στα νησιά για αιώνες. Το να φαίνονται ακατοίκητα ήταν ένας τρόπος να τους αποφύγουν.
«Θέλαμε να νιώθουμε σαν να ήταν ανέκαθεν εδώ», λέει ο Διευθύνων Σύμβουλος και συνιδιοκτήτης του «Gundari«, ο Ricardo Larriera, ένας 56χρονος Αυστραλός με καταγωγή από την Ουρουγουάη.

O Larriera είναι πλέον ξενοδόχος για πρώτη φορά, καθώς εγκατέλειψε μια 25χρονη καριέρα στο χώρο της διαφήμισης, στο Σίδνεϊ. Όλα ξεκίνησαν μετά από μια συνομιλία δίπλα στο τζάκι, εν έτη 2018 και στο σπίτι του φίλου του -και τώρα συνιδιοκτήτη του «Gundari«- Terry Seremetis, στο Blue Mountains.
Κατάπληκτος ο Σερεμέτης από την ομορφιά του νησιού, είχε δείξει τότε στον Larriera μερικές φωτογραφίες, που είχε τραβήξει με το τηλέφωνό του. «Συζητήσαμε ότι θα μπορούσαμε να κάνουμε ένα μικρό ξενοδοχείο, μια φαντασίωση σε στυλ Mamma Mia» θυμάται ο Larriera. «Τότε ήταν που είδα μια πολύ μεγαλύτερη δυνατότητα, να κάνω κάτι greenfield. Έψαχνα για κάτι συναρπαστικό για την επόμενη φάση της ζωής μου και το «Gundari» μου έδωσε την ευκαιρία».
Ο Larriera μιλάει στο Fin Magazine και στην δημοσιογράφο Kate Hennessy, στο λιμάνι του Καραβοστάση, μόλις 10 λεπτά από το «Gundari«. Το κεντρικό χωριό του νησιού, η Χώρα, είναι επίσης κοντά και ακόμα πιο γοητευτικό. «Υπάρχουν μόνο 600 άνθρωποι στο νησί, έτσι μοιάζει λίγο με ένα μεγάλο Λύκειο», λέει ο Larriera, καθώς κάποια διερχόμενα αυτοκίνητα του κορνάρουν κι εκείνος απαντά «Καλημέρα, πώς είσαι φίλε;»

Δεν είναι τυχαίο ότι ήταν οι Αυστραλοί εκείνοι που αποφάσισαν να αντιμετωπίσουν την πρόκληση και να δημιουργήσουν ένα πολυτελές θέρετρο σε μια τέτοια τοποθεσία. «Νομίζω ότι οι Αυστραλοί τείνουν να αγαπούν και να κατανοούν την πολυτελή απομόνωση καλύτερα από τους περισσότερους», λέει ο Larriera. «Η τάση εδώ, και εντός της Ευρώπης γενικότερα, συνοψίζεται στο «Θεέ μου, δεν έχει αεροδρόμιο!» Αλλά για μένα αυτό σήμαινε ότι ο τουρισμός εδώ θα ήταν πάντα βιώσιμος. Μόλις βάλεις ένα αεροδρόμιο σε οποιοδήποτε ελληνικό νησί, αρχίζει να χάνει την ψυχή του. Η Φολέγανδρος δεν έχει λιμάνι αρκετά μεγάλο ούτε καν για κρουαζιερόπλοια».
Ο πιο γρήγορος τρόπος για να φτάσετε στο απομονωμένο αυτό νησί, είναι να πετάξετε για τη Σαντορίνη και να κάνετε κράτηση για το ταχύπλοο του «Gundari«, που θα σας παραλάβει για μια διαδρομή 50 λεπτών. Από Αθήνα οι επιλογές είναι είτε γρήγορο πλοίο (3 έως 4 ώρες) είτε συμβατικό (6 έως 7 ώρες).

Στην προ-Gundari εποχή, η ελληνική βάση του Larriera ήταν η Αθήνα, όπου έπεισε τον chef, τον οποίο περιγράφει ως «τον Neil Perry της Ελλάδας», δηλαδή τον Λευτέρη Λαζάρου, να σχεδιάσει το menu. Ο Λαζάρου υπήρξε ο πρώτος chef στην Ελλάδα που απέκτησε (και διατήρησε) ένα αστέρι Michelin, για το εστιατόριό του στην Αθήνα, το Varoulko Seaside. «Λατρεύει την Αυστραλία», λέει ο Larriera. «Ήταν ο chef για την ελληνική ομάδα στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Σίδνεϊ, το 2000, γι’αυτό και ήταν χαρούμενος που μίλησε μαζί μου».
Σε μια χώρα όπου το καλύτερο φαγητό παραμένει αυτό της ταβέρνας, το menu του Λευτέρη για το «Gundari» αναδεικνύει τα κλασικά comfort-food. Ενδεικτικά αναφέρουμε το ψητό καλαμάρι με μους φέτας ή το ceviche τσιπούρας με φράουλες σε ζωμό μπύρας. Τα κτερίσματα του πελάγους είναι πάντοτε παρόντα, πρωταγωνιστές σε ελαφριά πιάτα, όπως η αιγαιοπελαγίτικη ψαρόσουπα με σαφράν.
Οι θεραπείες στο spa έχουν σχεδιαστεί από τη Naomi Gregory, η οποία εδρεύει στη Noosa και έχει συνεργαστεί με τα spa κορυφαίων θερέτρων σε όλη την Ασία. Η λίστα των cocktails έχει δημιουργηθεί από το φημισμένο και βραβευμένο bar Line Athens.

Tο «Gundari» είναι πράγματι εντυπωσιακό και η Φολέγανδρος επιβραβεύεται, καθώς παραμένει λίγο-πολύ ανέγγιχτη από τον μαζικό τουρισμό. Ακόμη και σε μια χρονιά τουριστικής ακμής, δέχεται μόλις 50.000 τουρίστες ετησίως, σε σύγκριση με τα δύο εκατομμύρια της Σαντορίνης! Βεβαίως, παραμένει η ανησυχία για το μέλλον της, ακόμη και χωρίς αεροδρόμιο, καθώς το «Gundari» υψώνει μια σημαία για τη Φολέγανδρο, χαρακτηρίζοντάς την ως «the next big thing» (το επόμενο μεγάλο πράγμα) και δεδομένου ότι όλοι αγαπούν ένα από αυτά, έως ότου αγαπηθούν μέχρι θανάτου!
Ο Larriera επισημαίνει ότι η δεύτερη φάση του «Gundari» θα περιλαμβάνει τον αριθμό των 44 δωματίων. «Δεν δημιουργούμε ένα mega ξενοδοχείο 2000 δωματίων». Η ελπίδα των συνιδιοκτητών του «Gundari» είναι ότι θα προσελκύσει ταξιδιώτες, που προτιμούν την αποκλειστικότητα από τα πλήθη τουριστών. Η Σαντορίνη έχει πια κατακλυστεί, η Μύκονος έχει πολλά πάρτι και «δεν είναι για Πάρο πια, αλλά για Αντίπαρο, αγάπη μου».

Μια διαφορετική δυναμική λειτούργησε σε αυτά τα νησιά, λέει ο Σερεμέτης, όπου «πολλοί ιδιοκτήτες γης αποφάσισαν να σταματήσουν να την καλλιεργούν» και να την πουλήσουν σε επενδυτές που άλλαξαν τον χαρακτήρα της. «Η ιδέα με το «Gundari» είναι να προσελκύσουμε μια συγκεκριμένη πελατεία, που δεν θα ερχόταν ποτέ εδώ διαφορετικά και συγχρόνως να δημιουργήσουμε αξία για εμάς και για το νησί».
Προς το παρόν όμως, η πιο διάσημη εκδοχή της Φολεγάνδρου είναι η ευδαιμονία. Ένας ενιαίος, με λίγη κίνηση δρόμος, συνολικού μήκους 13 χιλιομέτρων, ελίσσεται στους όρμους, τα ακρωτήρια και τις εξοχές του νησιού. Θα μπορούσε να τον διασχίσει κανείς από άκρη σε άκρη, το πολύ σε 30 λεπτά, φτάνει να μπορέσει να κατανικήσει την επιθυμία να τραβήξει φωτογραφία την κάθε γιαγιά με μαντήλα, έναν γάιδαρο, μια ασβεστωμένη στάση λεωφορείου, μια πλαγιά με ξερολιθιές ή μια εκκλησία από τις 64 του νησιού.

Mια σύντομη παράκαμψη από τον κεντρικό δρόμο οδηγεί στην παραλία της Αγκάλης, από όπου είναι εύκολη μια βόλτα με βάρκα μετ’ επιστροφής στην παραλία του Άη-Νικόλα. Εκεί βρίσκω αρκετούς γυμνούς κολυμβητές, λέει η δημοσιογράφος του Financial Review, αλλά πιο πολλούς ντυμένους, καθώς και μια ταβέρνα που σερβίρει φρέσκο ​​ψάρι και μπύρα Mythos και ένα οικογενειακό εστιατόριο με θαλασσινά, σκαρφαλωμένο ψηλά στον γκρεμό.
O Ricardo Larriera ξέρει ότι την ιδιαίτερη «σάλτσα» του «Gundari» αποτελεί η ίδια η Φολέγανδρος, όπως ακριβώς είναι. «Είναι προς το συμφέρον μας να βοηθήσουμε στη διατήρηση της πολιτιστικής ακεραιότητας του νησιού για όσο το δυνατόν περισσότερο», λέει. Στο πλαίσιο αυτό, το θέρετρο δωρίζει χρήματα για την αποκατάσταση πέτρινων τοίχων και, σε συνεργασία με το Πανεπιστήμιο Κρήτης, χρηματοδοτεί ένα πρόγραμμα διατήρησης πτηνών.
Ο Larriera έπεισε, επίσης, τη θρυλική μαγείρισσα ενός rustic τοπικού εστιατορίου, του Irene’s, στην Άνω Μεριά, να διακόψει τη σύνταξή της. «Πέρυσι είχε παραδώσει τα κλειδιά στην εγγονή της, αλλά την φέραμε πίσω για να κάνει μαθήματα μαγειρικής», λέει. «Θα ήθελα να φτιάξω ένα βιβλίο των συνταγών της, που θα πωλείται στο ξενοδοχείο».

O Larriera πιστεύει ότι οι περισσότεροι Φολεγανδρίτες υποστηρίζουν το «Gundari«. «Η μεγαλύτερη ανησυχία τους είναι ότι δημιουργούμε έναν all inclusive προορισμό, αλλά το «Gundari» δεν έχει σκοπό να παγιδεύει ανθρώπους. Είναι πιθανόν εις βάρος μας εμπορικά, αλλά ενθαρρύνω τους πελάτες μας να βγουν έξω. Θα μπορούσα να βάλω διαφορετικές προσφορές στο εστιατόριο, αλλά αντίθετα κάνω δωρεάν δρομολόγια προς τη Χώρα, έτσι ώστε οι άνθρωποι να μπορούν να δειπνήσουν και εκεί. Ολόκληρο το νησί είναι μέρος της εμπειρίας «Gundari«».
Όσο για τον Σερεμέτη, έχει περάσει μια δεκαετία που επέστρεψε στο νησί και οι Φολεγάνδριοι αναγνωρίζουν πλέον τις τοπικές του ρίζες. «Αυτό ησύχασε, επίσης, τους ανθρώπους, γιατί δεν ήταν απλώς κάποιου είδους ξένη αγορά και επένδυση», λέει.
Και ενώ μπορεί να μην σώζει πια τους Φολεγάνδριους από τους πειρατές, βλέπει το «Gundari«, καθώς και τις άλλες προσπάθειές του, συμπεριλαμβανομένης της σχολαστικής αποκατάστασης του 600 ετών σπιτιού των προγόνων του, ως τον τρόπο να συνεισφέρει και ο ίδιος ακολουθώντας το πνεύμα των προγόνων του. «Είναι η ευκαιρία να αφήσω μια κληρονομιά στον τόπο όπου έζησε ο παππούς μου και πολλοί άλλοι πριν από αυτόν, για εκατοντάδες χρόνια. Είναι συναρπαστικό! «

Mπορείτε να διαβάσετε το πλήρες άρθρο, στα Αγγλικά, στον ιστότοπο του Australian Financial Review.

Copyright ©Katerina Marinaki. All Rights Reserverd. ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ η αναδημοσίευση ή η αναπαραγωγή -ολική, μερική ή περιληπτική- του περιεχομένου του παρόντος web site με οποιονδήποτε τρόπο, χωρίς προηγούμενη γραπτή άδεια της κατόχου του Κατερίνας Μαρινάκη. Νόμος 2121/1993 και κανόνες Διεθνούς Δικαίου που ισχύουν στην Ελλάδα.