Στην καρδιά του Πικερμίου, το «Meat The Stars» μάς προσκαλεί να ζήσουμε μια αυθεντική εμπειρία γαστρονομίας στον ανανεωμένο του χώρο, έναν χώρο όπου η ποιότητα, η φιλοξενία και η απόλαυση συναντιούνται με τρόπο μοναδικό. Ξύλο, δέρμα και πέτρα συνθέτουν ένα περιβάλλον που αποπνέει ζεστασιά και διακριτική πολυτέλεια· μια ατμόσφαιρα που θυμίζει ταινία Far West και βάζει τις βάσεις για ένα από τα πιο απολαυστικά γεύματα της πόλης. Πίσω από αυτή την ιδέα βρίσκονται η δημοφιλής Χριστίνα Λαμπίρη και ο σύζυγός της Θανάσης Αδαμόπουλος, πρώην Κοινοτάρχης Πικερμίου, οι οποίοι δημιούργησαν έναν προορισμό για τους λάτρεις του καλού φαγητού και του εκλεκτού κρέατος. Με όραμα, αισθητική και σεβασμό στη λεπτομέρεια, συνέθεσαν έναν χώρο που παντρεύει την οικειότητα του σπιτιού με την υψηλή γαστρονομία. Η Χριστίνα Λαμπίρη, σε μία εφ’όλης της ύλης και από καρδιάς συνέντευξη, μας μιλά για όλα και είμαστε βέβαιοι ότι θα την απολαύσετε όσο κι εμείς!

Καταρχάς, κυρία Λαμπίρη, αν αντιλαμβάνομαι σωστά από το όνομα του μαγαζιού, υπάρχει ένα λογοπαίγνιο, αφενός μεν ότι το κρέας είναι ο star του εστιατορίου, αφετέρου δε ότι συγχρόνως συναντάς εκεί και εγχώριους stars. Έχω καταλάβει σωστά και πώς γεννήθηκε αυτή η ιδέα, ποιος το βάπτισε;

H αλήθεια είναι ότι το βάπτισα εγώ, διότι ο Θανάσης ασχολείται κυρίως με ρούχα, δεν έχει σχέση με την εστίαση. Αυτό ήταν μία επιχειρηματική επένδυση, δεδομένου ότι πάντα σκεφτόταν το Εμπορικό Κέντρο Πικερμίου, το οποίο έχασε τον αρχικό του ρόλο, που ήταν καθαρά αγορά ρούχων, με κάποια super markets, ήταν μια άλλη αγορά. Όταν, λοιπόν, αυτή η αγορά άρχιζε να αλλάζει μου είπε ότι θα ήθελε να δημιουργήσει έναν χώρο αποκλειστικά και μόνο εστίασης, ήταν εκείνος που έκανε το ξεκίνημα φτιάχνοντας το συγκεκριμένο εστιατόριο. Αποφασίσαμε ότι θα έχει σίγουρα steak house, διότι είχαμε επηρεαστεί και από την Αμερική, λόγω ταξιδιών που είχε κάνει ο ίδιος, αλλά και από κοινή επίσκεψή μας στο Τέξας, όπου είδαμε πολλά και ενδιαφέροντα και πήραμε κάποιες ιδέες. Έτσι ήταν πολύ σίγουρος πια, όταν επιστρέψαμε, ότι ήθελε να κάνει κάτι τέτοιο. Αναζητώντας όνομα, μου ζήτησε να συνδυάσουμε με κάποιο τρόπο τη λέξη star, γιατί η αλυσίδα ρούχων που έχει λέγεται American Star. Ήθελε, λοιπόν, να φαίνεται μια συνέχεια, ένα κοινό στοιχείο ανάμεσα στις δύο επιχειρήσεις και με αυτό το δεδομένο ήταν πια πανεύκολο να επιλέξουμε το «Μeat the stars«, υπό την έννοια ότι όταν τρως τα δικά μας κρέατα ταξιδεύεις στα αστέρια! Η έμπνευσή μου ήταν ακριβώς αυτή, ότι όταν γεύεσαι το φαγητό μας πας στον ουρανό, συναντάς τα αστέρια!

Υπήρχαν κάποιες δυσκολίες που προέκυψαν και πώς τις αντιμετωπίσατε; Πώς σας φαίνεται όλο αυτό το εγχείρημα, με δεδομένο ότι, όπως καταλαβαίνω, αποτελεί έναν καινούριο χώρο και για τους δυο σας;

Πιστεύω ότι αντιμετωπίσαμε και εξακολουθούμε να αντιμετωπίζουμε τα προβλήματα που υφίσταται η εστίαση συνολικά στη χώρα μας. Δεν νομίζω ότι αποτελούμε εξαίρεση. Είτε είναι κατάστημα σε νησί, είτε είναι εποχικό, είτε είναι, όπως εμείς, 12μηνης λειτουργίας, τα προβλήματα είναι κοινά. Ποια είναι αυτά; Αρχικά, η πολύ δύσκολη στελέχωση, που ειδικά μετά την πανδημία είναι κάτι εξαιρετικά δύσκολο το να βρεις προσωπικό για να συνεργαστείς και σε ό,τι αφορά στην κουζίνα, αλλά και σε όλους τους τομείς της εστίασης, και στην κουζίνα, και στη σάλα, ακόμα και στη λάντζα. Όλο αυτό το κομμάτι σε σχέση με το δυναμικό, είναι πολύ δύσκολο, ενώ βέβαια παράλληλα έχεις να κάνεις καθημερινά και με τις συνεχείς αυξήσεις των προϊόντων. Ειδικά σε ό,τι έχει να κάνει με το κρέας, που αποτελεί πραγματικά Χρηματιστήριο και επειδή έχουμε ειδικό σύστημα μέσω του οποίου παρακολουθούμε τις αγορές και τις πωλήσεις, παρατηρούμε κάθε μέρα που αγοράζουμε τα κρεατικά μας και περνάμε τα στοιχεία, να καταγράφονται νέες τιμές, τιμές που αλλάζουν και πάντα προς τα πάνω! Αυτό είναι μια σημαντική δυσκολία! Εμείς βέβαια την απορροφούμε αυτή την αύξηση, διότι δεν μπορείς συνέχεια να ανεβάζεις τις τιμές και να αλλάζεις τα νούμερα στον κατάλογο. Δεν μπορεί ο πελάτης να έρχεται κάθε εβδομάδα και να βλέπει άλλες τιμές, αλλά ταυτόχρονα να είναι αυτές και προσιτές στον κόσμο. Αυτά νομίζω είναι τα βασικά θέματα που απασχολούν το σύνολο της εστίασης αυτή τη στιγμή.

Έχετε μια πολύ μακρά πορεία στην τηλεόραση, κυρία Λαμπίρη. Στο ότι φύγατε από τον χώρο αυτό, ποιο ήταν το αίτιο και ποιό το αποτέλεσμα; Είχατε στο μυαλό σας ότι θέλετε να κάνετε μια αλλαγή στη ζωή σας και έτσι στραφήκατε σε κάτι διαφορετικό ή έγινε το αντίθετο, δηλαδή προέκυψε η νέα δραστηριότητα οπότε αποχωρήσατε από τα τηλεοπτικά; Τι γέννησε το άλλο;

Δεν νομίζω ότι συνδέονται αυτά τα δύο. Δεν έφερε το ένα το άλλο, δεν προκάλεσε το ένα το άλλο. Εγώ έτσι κι αλλιώς μέσα μου είχα αποφασίσει ότι θα έφευγα, θα τελείωνε κάποια στιγμή ο κύκλος αυτός της τηλεόρασης, θα έκλεινε. Δεν είμαι σίγουρη ότι είχα ορίσει χρονικά τη στιγμή που τελικά συνέβη. Μέσα μου υπήρχε η διεργασία, αισθανόμουν ότι δεν χωρούσα μέσα σ’ όλο αυτό το περιβάλλον το τηλεοπτικό και δυστυχώς -επειδή είμαι και ένας άνθρωπος που δεν μπορώ να κρύψω τα συναισθήματά μου γενικότερα-, αυτό φαινόταν και στην τηλεόραση, δηλαδή έβγαινε στο γυαλί, το εισέπραττε ο κόσμος. Γενικά άρχισα να χάνομαι με τον κόσμο τα τελευταία δύο χρόνια, τον τελευταίο δε ακόμα περισσότερο κι έτσι βεβαιώθηκα ότι κάπου εκεί πρέπει να σταματήσει όλο αυτό και να ολοκληρωθεί ο κύκλος. Όταν, λοιπόν, έκλεισε αυτό το κεφάλαιο, δεν υπήρχε τίποτε άλλο στο μυαλό μου. Αυτό που ήθελα ήταν ξεκούραση και μηδενικές ευθύνες, ήθελα να έχω απεριόριστη ελευθερία, να μπορώ να φεύγω ταξίδια χωρίς να έχω το άγχος ότι δεν μπορώ παρά μόνο τα Σαββατοκύριακα. Αυτό το οπωσδήποτε Παρασκευή απόγευμα φεὐγω και Κυριακή πρέπει να είμαι πίσω, όλη αυτή η δέσμευση της τηλεόρασης, που δεν είχε ωράρια και γιορτές, συν το στρες που με είχε καταβάλει πάρα πολύ, δεν μου έδινε πλέον καμία χαρά. Κάπως έτσι, λοιπόν, είχε μέσα μου τελειώσει όλο αυτό και είπα θέλω να ξεκουραστώ, να μην κάνω τίποτα, δεν θέλω να έχω καμία ευθύνη, ό,τι ώρα θέλω να ξυπνάω, ό,τι ώρα θέλω να κοιμάμαι, να ασχολούμαι με τον εαυτό μου, να κάνω πράγματα που μου έχουν λείψει, να μην έχω ωράριο, να μην είμαι με το ρολόι μονίμως και το άγχος στο πάρα ένα, να μην είμαι συνεχώς σε εγρήγορση, διότι δεν ήξερα από πού να προστατευθώ. Ήθελα την προσωπική μου ηρεμία! Έτσι ακριβώς έπραξα και σημείωσε ότι το εστιατόριο υφίσταται από το 2018, δηλαδή συμπτωματικά όταν εγώ τελείωσα με την τηλεόραση, είχε ξεκινήσει ήδη 20 μέρες η λειτουργία του μαγαζιού, αλλά δεν το είχα στο μυαλό μου, δηλαδή κλείνω το ένα και ανοίγω το άλλο παράλληλα υπήρξε και αυτό χωρίς να με αγχώνει. Στην πραγματικότητα τα δύο τελευταία χρόνια ασχολούμαι πάρα πολύ με το εστιατόριο και μάλιστα τον τελευταίο χρόνο έχω πέσει με τα μούτρα.

Το γεγονός ότι πλέον συνεργάζεστε με τον σύζυγό σας πώς το αντιμετωπίζετε, διότι κι εμείς με τον σύζυγό μου, ως ζευγάρι και οικογένεια μπορεί να τσακωθούμε, να διαφωνήσουμε, στη δουλειά δεν το κάνουμε ποτέ. Εσείς πώς το βιώνετε αυτό, είναι πιο αρμονικές οι σχέσεις σας ως συνεργάτες ή ως σύζυγοι;

Σίγουρα δεν ήταν ποτέ στην επιλογή μου αυτό. Πιστεύω ακράδαντα ότι δεν μπορώ να συνυπάρξω επαγγελματικά με τον σύντροφό μου, είναι αδύνατον, διότι είμαι εξαιρετικά δυναμικός χαρακτήρας, είμαι Κεφαλονίτισσα ξεροκέφαλη, επομένως δεν ήθελα να έχουμε προστριβές και εντάσεις, γιατί εκείνος είναι ένας επιχειρηματίας με εμπειρία ετών, είναι γνώστης του επιχειρείν και επομένως έχει πάντα την πρωτοβουλία, το πρώτο βήμα, πάντα προηγείται ο Θανάσης και πάντα ολοκληρώνει αυτό που ξεκινά. Εγώ βρίσκομαι εκεί για το κομμάτι της επικοινωνίας, δηλαδή κάπως έτσι συνυπάρχουμε, διότι είναι πολύ ξεκάθαροι οι ρόλοι στη ζωή μας. Ο ρόλος του Θανάση είναι αυτός του επιχειρηματία, που ξέρει να διαχειρίζεται όλο αυτό το κομμάτι και εγώ είμαι στην επικοινωνία. Οπότε αφενός μεν οι ρόλοι είναι οριοθετημένοι, αφετέρου δε ο Θανάσης δεν είναι συνεχώς στο εστιατόριο, διότι έχει μαγαζιά σε όλη τη Ελλάδα, άρα έχουμε και διαφορετικά ωράρια. Το βράδυ συναντιόμαστε στο μαγαζί, ενώ οι υπόλοιπες ώρες είναι τελείως διαφορετικές στις δουλειές μας και στις υποχρεώσεις του καθενός μας.

Ποια είναι τα δικά σας αγαπημένα πιάτα και ποια τα αγαπημένα των πελατών;

Στόχος πρώτα απ’ όλα είναι ό,τι κι αν δοκιμάσεις, ό,τι κι αν φας να απογειωθείς, αυτός είναι ο πρωταρχικός στόχος, να περάσεις τέλεια! Πιστεύω πολύ στο ότι πρέπει να παίρνουμε ό,τι πληρώνουμε, value for money με άλλα λόγια. Υποστηρίζω πως, είτε αγοράσεις ένα ρούχο, είτε αγοράσεις μια τηλεόραση, είτε κάνεις ένα ταξίδι, πρέπει στο τέλος της ημέρας να επιστρέφονται με κάποιο τρόπο τα χρήματά σου. Θέλω σε αυτό να είμαστε πάρα πολύ συνεπείς, είναι η αρχή μου. Τώρα από εκεί και πέρα υπάρχουν και κάποιες αδυναμίες! Στις δικές μου περιλαμβάνεται σίγουρα η πικάνια, που την αγαπάει και ο κόσμος και την προτείνω όταν κάποιος ξεκινάει να τρώει κρέατα ωρίμανσης και που θέλει, ίσως, κάποιο λίγο παραπάνω ψήσιμο. Βλέπετε, τα κρέατα αυτά έχουν κάποιες ιδιαιτερότητες. Μπορεί να είναι νοστιμότατα, υπέροχα, αλλά πρέπει να ξέρεις να τα φας ή για να το πω πιο σωστά είσαι υποχρεωμένος να τα δοκιμάσεις με συγκεκριμένο ψήσιμο, αλλιώς αλλάζει όλη η σύστασή τους, σκληραίνουν, θέλουν τη δική τους διαχείριση διότι είναι πολύ ιδιαίτερα όλα αυτά τα κρέατα. Η πικάνια, λοιπόν, είναι ένα ασφαλέστατο προϊόν, δεδομένου ότι έχει αρκετό ενδομυικό λίπος, επομένως, ακόμα κι αν το τσιμπήσεις στο ψήσιμό του είναι πάντα νοστιμότατο και απίστευτα τρυφερό κρέας. Το μοσχαρίσιο rib eye είναι, επίσης, τρομερή απόλαυση, μια σταυλίσια μπριζόλα γαλλικής προέλευσης που έχει γίνει ανάρπαστη και βέβαια από εκεί και πέρα έρχονται και οι Tomahawk, που φτάνουν το ενάμισι κιλό. Έχουμε πάρα πολλές κοπές κρεάτων στο μαγαζί, αλλά νομίζω ότι αυτά είναι τα κορυφαία μας.

Κυρία Λαμπίρη κάνετε κάποιες σκέψεις για το μέλλον, είτε ως προς το εστιατόριο, είτε ίσως ως προς κάτι διαφορετικό; Μπορεί κάποια στιγμή να κουραστείτε από την ενασχόληση με το εστιατόριο. Σκέφτεστε κάτι άλλο που θα θέλατε να κάνετε ή προσανοτολίζεστε μόνο προς αυτή την κατεύθυνση;

Ξέρετε, θέλω να πηγαίνω μέρα με τη μέρα, το προτιμώ. Έτσι πραγματικά δεν ξέρω τι θα φέρει το αύριο. Τώρα είμαστε εντάξει! Έχω μοιράσει πολύ όμορφα τη ζωή μου, διότι έχω και τα εγγόνια μου εκτός από τον άνδρα μου και το εστιατόριο. Η κόρη μου και τα εγγόνια μου ζουν στην Πάτρα, είναι μακριά και επομένως κάνω πολύ συχνά ταξίδια στην Αχαϊκή πρωτεύουσα. Τώρα, λοιπόν, η ζωή μου είναι εξαιρετική, πάρα πολύ όμορφα μοιρασμένη και πάρα πολύ γεμάτη. Δεν μπορώ τώρα, αυτή τη στιγμή, να σκεφτώ τι άλλο θα μπορούσα να κάνω αν κουραστώ με το εστιατόριο. Δεν ξέρω καν αν θα ήταν κάτι που θα είχε σχέση με εστίαση ή θα ήταν κάτι εντελώς διαφορετικό, δεν το ξέρω. Για την ώρα είμαι τόσο δοσμένη μέσα σε όλο αυτό το project και όμορφα μοιρασμένη σε όλα τα πράγματα που αγαπώ ιδιαίτερα, ώστε δεν έχω χώρο να σκεφτώ κάτι άλλο. Θα σας πω κάτι, χωρίς κλισέ, απολύτως ειλικρινά, επειδή ακούμε πάρα πολλά να συμβαίνουν κάθε μέρα γύρω μας, αυτό που θέλω και ονειρεύομαι πραγματικά είναι να είμαστε καλά! Να είναι καλά οι άνθρωποι που αγαπάμε και τα παιδιά μας και τα σχέδια τα αφήνω σε άλλους.

Σας ευχαριστούμε θερμά κυρία Λαμπίρη, αγαπητή Χριστίνα, και σας ευχόμαστε τα καλύτερα, προσωπικά, οικογενειακά και επαγγελματικά για το 2026.

Copyright ©Katerina Marinaki. All Rights Reserverd. ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ η αναδημοσίευση ή η αναπαραγωγή -ολική, μερική ή περιληπτική- του περιεχομένου του παρόντος web site με οποιονδήποτε τρόπο, χωρίς προηγούμενη γραπτή άδεια της κατόχου του Κατερίνας Μαρινάκη. Νόμος 2121/1993 και κανόνες Διεθνούς Δικαίου που ισχύουν στην Ελλάδα.