Το «Aktaion Classic» αποτελεί συνώνυμο της φινέτσας, της σύγχρονης πολυτέλειας και της υψηλής γαστρονομίας, σε έναν χώρο με μακραίωνη ιστορία, που βρίσκεται στην καρδιά της Ρόδου και στεγάζεται στο πλέον εμβληματικό κτήριο της πόλης, όπου και υποδέχεται τους φανατικούς θαμώνες του προσφέροντάς τους αξεπέραστες γευστικές εμπειρίες, από το πρωί έως αργά το βράδυ.

Ήταν Κυριακή του Πάσχα του 1946, όταν το εμβληματικό αυτό κτήριο, στην καρδιά της πόλης της Ρόδου, εγκαινιάσθηκε με επισημότητα και ονοματοδοτήθηκε εκ νέου από ειδικά για το σκοπό αυτό συσταθείσα Επιτροπή, αφήνοντας πίσω του την ονομασία Circolo Italiano και την ιστορία που την συνόδευε, επί Ιταλικής Κατοχής. Με το όνομα πλέον «Ακταίον», που σημαίνει «ωραία ακτή προς την θάλασσα», υποδέχθηκε τη νέα τάξη πραγμάτων για τη Ρόδο, φιλοξενώντας στις 8 Μαΐου 1946 την επίσημη δεξίωση για την Απελευθέρωση ολόκληρης της Δωδεκανήσου.

Ωστόσο, η ιστορία του κτηρίου ξεκινά πολύ νωρίτερα, καθώς κατασκευάστηκε επί οθωμανικής κατοχής και λειτούργησε ως Στρατιωτική Λέσχη των Μουσουλμάνων της Ρόδου, αλλά και ως Λέσχη των Νεότουρκων, από το 1908. Όλα αυτά έγιναν παρελθόν όταν στις 5 Μαΐου 1912 οι Ιταλοί κατέλαβαν τα Δωδεκάνησα, εκδιώκοντας τους Οθωμανούς, που τα κατείχαν ήδη από το 1522 και μετέτρεψαν τον χώρο σε Στρατιωτική και Πολιτική Λέσχη. Από το 1912 έως και το 1948, όλες οι κοινωνικές εκδηλώσεις φιλοξενούνταν στο συγκεκριμένο κτήριο, ενώ και στη συνέχεια, μετά την ενσωμάτωση των Δωδεκανήσων με τη μητέρα Ελλάδα, οι ομιλίες των πολιτικών, καθώς και πλήθος λογοτεχνικών, αθλητικών και λοιπών εκδηλώσεων, φιλοξενηθήκαν στον ιστορικό χώρο του «Ακταίον».

Σήμερα, το «Αktaion Classic – All day bar & restaurant» αποτελεί τον απόλυτο προορισμό κι ένα από τα πιο δημοφιλή σημεία συνάντησης στην πόλη της Ρόδου. Ο υπεύθυνος -και ψυχή- του καταστήματος Μιχάλης Ίσκας, μας λέει, μεταξύ άλλων, στη μακροσκελή και ενδιαφέρουσα συνέντευξη που μας παραχώρησε.

Το «Ακταίον«, το «Ακταίον» μας, το στολίδι του νησιού μας, είναι η ίδια η ιστορία της Ρόδου. Πέρασαν από εδώ Τούρκοι, Ιταλοί, Άγγλοι, Γερμανοί. Όταν βρέθηκε στη δικαιοδοσία του Δήμου άρχισαν οι δυσλειτουργίες, όταν όμως πέρασε στον σημερινό ιδιώτη ιδιοκτήτη, ήρθε και η αλλαγή του, θέλω να πιστεύω. Δεν αλλάξαμε τον χαρακτήρα του κτηρίου και μάλιστα έχει γίνει μια καλή συνεργασία με τη Διεύθυνση Νεωτέρων Μνημείων, με την οποία συζητάμε, προτείνουμε και βρίσκουμε πάντα μια λύση σε αρμονία. Θέλαμε να αναδείξουμε τον χώρο όπως πρέπει και να προβάλλουμε την ιστορικότητα του κτηρίου. Ο διακοσμητής που επιλέξαμε, ο Ιταλός Faliero Giovani, και όλοι οι συνεργάτες καθίσαμε και αποφασίσαμε να πραγματοποιηθεί η αλλαγή του κτηρίου, με τρόπο τέτοιο ώστε να στηριχθεί η ιστορία του. Έτσι, το μετατρέψαμε από ένα Bakery Cafe σε αυτό που είναι σήμερα.

Πείτε μας δυο λόγια, κύριε Ίσκα, και για τη δική σας διαδρομή και φιλοσοφία.

Έχω ταξιδέψει πάρα πολύ παντού, αλλά σαν τη Ρόδο δεν βρήκα πουθενά. Η παραλία της Τσαμπίκας είναι καλύτερη ακόμα κι από την Copa Campana. Από το 1994 είμαι μέσα στα μαγαζιά, έχοντας αποκομίσει και την ανάλογη εμπειρία και επίσης έχω ξανασυνεργαστεί παλαιότερα, προ κορωνοϊού, με τον ιδιοκτήτη του «Ακταίον«. Μπήκα από πολύ νωρίς στη δουλειά, ήμουν αρχικά πωλητής τροφίμων και ποτών και μετά μπήκα στο κομμάτι της εστίασης και θεωρώ ότι όλη αυτή η εμπειρία βοήθησε να είμαι πολύ καλός σε αυτό που κάνω, όπως δείχνουν οι μέχρι τώρα συνεργασίες μου με τους πιο γνωστούς και υγιείς επιχειρηματίες της Ρόδου. Όπως για παράδειγμα με τον αείμνηστο Μιχάλη Ταχλιαμπούρη, ιδιοκτήτη του Colorado Club, ένα μαγαζί που δούλεψε 35 χρόνια με το ίδιο όνομα και από το οποίο πέρασαν ο Πανούσης, οι Πυξ Λαξ, ο Μητσιάς, ο Παπακωνσταντίνου και όλο το έντεχνο μουσικό πεντάγραμμο. Δούλεψα, επίσης, 4 χρόνια δίπλα στον Παναγιώτη Ιωαννίδη, στο Amphitheatre, ένα club με τα μεγαλύτερα ονόματα της ξένης μουσικής και εννοείται ότι έχω συνεργαστεί και με το λαϊκό πεντάγραμμο της Ελλάδας, με Οικονομόπουλο, με Πάολα, δηλαδή αυτή τη στιγμή έχω παρακαταθήκη σοβαρές συνεργασίες πανελλαδικά και σιγά-σιγά, μετά τα ξενύχτια, πάμε σε λίγο πιο ανθρώπινες καταστάσεις. Το πιο σημαντικό είναι ότι τότε υπήρχε διασκέδαση, τώρα όλοι με τα κινητά και τα social media έχουμε γίνει μάγειρες, σερβιτόροι, DJs και ασκούμε πολλή κριτική. Αυτό δεν θα αλλάξει πια, δεν θα ξαναγίνει όπως παλιά, δεν υπάρχει σωτηρία.

Προσπαθούμε να είμαστε όσο γίνεται καλύτεροι άνθρωποι και να αντιμετωπίζουμε τις καταστάσεις με ηρεμία και πάντα με αγάπη και σεβασμό. Στην εστίαση δεν είναι το μόνο ζητούμενο να κυνηγάς το κέρδος, το οποίο -για μένα- ναι μεν υπάρχει, αλλά για να έρθει πρέπει να γίνουν πάρα πολλά πράγματα. Πρέπει να υπάρχει οργάνωση, να υπάρχει αγάπη, να υπάρχει η σωστή ομάδα, οι σωστοί συνεργάτες για να προχωρήσεις. Έχει αλλάξει η σχέση αφεντικό – υπάλληλος, αν λειτουργείς σ’ αυτό το επίπεδο όπως το 1980, δεν μπορείς να προχωρήσεις. Πρέπει όλοι να είναι συνεργάτες. Εγώ αντιμετωπίζω με τον ίδιο σεβασμό τον βοηθό σερβιτόρο, τον μάγειρά μου, τα παιδιά στη λάντζα, όλοι αποτελούν κρίκους μιας αλυσίδας για το τελικό αποτέλεσμα, που είναι μια ομαδική δουλειά. Εκτός από την ομαδικότητα οι σωστές αγορές και τα ποιοτικά προϊόντα είναι απαραίτητα για ένα καλό αποτέλεσμα, για να έχεις τον κόσμο σου ικανοποιημένο. Πρέπει, λοιπόν, να γίνει ένα συμμάζεμα στις αγορές και στο προσωπικό και πάντα να επιχειρείς. Για μένα επιχειρηματίας είναι αυτός που επιχειρεί κι ας κάνει και λάθη, διότι από τα λάθη μαθαίνεις και διορθώνεις καταστάσεις. Προτιμούμε πάντα τους τοπικούς παραγωγούς -είναι και προσωπικό στοίχημα αυτό-, στηρίζουμε την τοπική αγορά, διότι η αγορά αυτή θα σε στηρίξει.

Επιπλέον, δεν πρέπει να βλέπουμε τον τουρίστα και να θέλουμε να τον «αρμέξουμε», αντιθέτως πρέπει όταν έρχεται στο μαγαζί να αντιλαμβάνεται τη φιλοξενία, μια λέξη που δεν υπάρχει στο παγκόσμιο λεξιλόγιο, που έκανε την Ελλάδα προορισμό και που κάποιοι την έχουν ξεχάσει. Η επιτυχία του νησιού είναι ότι οι επισκέπτες του έρχονται και ξανάρχονται. Πλέον, ο επισκέπτης έχει άποψη, ξέρει να φάει, ξέρει να πιει, καταλαβαίνει τι γίνεται, του αρέσει η καθαριότητα, θέλει οι μερίδες να είναι μεγάλες. Εμείς με τον chef, τον Κώστα τον Χαλιμούρδα, αυτό προσπαθούμε να κάνουμε! Ναι μεν να υπάρχει και διεθνής κουζίνα, αλλά και τα ελληνικά πιάτα, ο μουσακάς, τα γεμιστά ή τα σουβλάκια μας να είναι αυθεντικά, όχι μουσακάς με ζαμπόν αντί για κιμά. Ο ξένος έρχεται να φάει ελληνικό φαγητό, όπως κι εμείς όταν πάμε στην Ισπανία ψάχνουμε την αυθεντική παέγια και στην Ιταλία τη γνήσια πίτσα. Στο πρόσωπο του Κώστα είδα αυτό που ήθελα για το «Ακταίον«, ήθελα μια μαμαδίστικη γεύση, φαγητό που να μου θυμίζει τη μαμά και τη γιαγιά μου. Ο Κώστας το έχει πετύχει αυτό απόλυτα. Είναι άνθρωπος που πάντα διαβάζει , πάντα προχωράει, πάντα έχει καινοτόμες ιδέες, με σεβασμό στο φαγητό και την ιστορία της ελληνικής κουζίνας. Όταν γνώρισα τον Κώστα δεν πήρα ούτε ένα τηλέφωνο να μάθω γι’ αυτόν, με κέρδισε αμέσως, ήταν η πιο γρήγορη συμφωνία που έχω κάνει ποτέ στη ζωή μου, διήρκησε μόλις 10 δευτερόλεπτα. Είδα έναν άνθρωπο νέο, που μου είπε ότι ήθελε να ηγηθεί και να αναλάβει την κουζίνα του «Ακταίον«. Δύο πράγματα σκέφτηκα: ή ότι ξέρει τι του γίνεται ή ότι είναι τρελός. Κατάλαβα ότι δεν ισχύει το δεύτερο και δώσαμε τα χέρια.

Από αυτό που είχαμε οραματιστεί για το μαγαζί είμαστε στο 90ο/ο, θέλουμε λίγα πράγματα ακόμα. Ψάχνω κάποια καινοτόμα προϊόντα να βάλω στο menu, όπως μια ζεστή σοκολάτα για το χειμώνα, θέλω όμως την καλύτερη σοκολάτα, δεν θέλω σκόνες. Αγοράσαμε και σοκολατιέρες, ώστε να υπάρχει η σωστή θερμοκρασία. Προσπαθούμε να κάνουμε πράγματα, έτσι ώστε ο πελάτης που θα έρθει να πιει σοκολάτα να πει ουάου, διότι η σοκολάτα συνάδει με το περιβάλλον αυτό, ιδιαίτερα το χειμώνα. Θέλουμε προϊόντα που να είναι αρεστά στο κοινό της Ρόδου, στα γούστα του Έλληνα, να προσφέρεις το κέικ με τη γνήσια βανίλια, τη σοκολάτα στη σωστή κούπα και με τη σωστή θερμοκρασία. Δεν θα πάω σε μια φθηνή σοκολάτα, στο «Ακταίον» είμαστε, δεν μπορώ να έχω δεύτερη ποιότητα. Συνάδουν οι απόψεις του ιδιοκτήτη και του chef με τις δικές μου, είμαστε μια πάρα πολύ καλή ομάδα και αυτό το εισπράττουν όλοι οι συνεργάτες.

Εμένα με ευχαριστεί ο χώρος που εργάζομαι, δηλαδή φεύγω από το μαγαζί και το μυαλό μου είναι εδώ! Είναι καλό ή κακό δεν ξέρω, αλλά έτσι νιώθω. Δεν θεωρώ ότι χάνω χρόνο που είμαι εδώ, γιατί εδώ «την βρίσκω». Από εκεί και πέρα όταν θέλουμε χρόνο τον βρίσκουμε και για το Γυμναστήριο και για την σύντροφο και για τα παιδιά μας.

Θα ήθελα να ευχαριστήσω όλους τους συνεργάτες μου, διότι θεωρώ ότι έχω την καλύτερη ομάδα, είναι καταπληκτικά παιδιά. Έχουμε καταφέρει να υπάρχουν μόνο καλά παιδιά, που να αγαπάνε, να πονάνε, να γουστάρουν το μαγαζί και να δουλεύουν για ένα σκοπό. Και ο πελάτης όμως πρέπει να ξεκινήσει να σέβεται τον σερβιτόρο, τον μπάρμαν, τον μάγειρα, να χαμηλώσουν τους τόνους και να σκεφθούν ότι αυτά τα παιδιά, Χριστούγεννα και Πάσχα, όλες τις εποχές, είναι εδώ και είναι έτοιμα να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους στον καθένα από εμάς. Θεωρώ ότι αξίζουν σεβασμό κι εγώ είμαι τυχερός που τους έχω δίπλα μου, όπως και ο Κώστας. Φυσικά και αυτοί είναι τυχεροί που είναι μαζί μας. Απασχολούμε συνολικά 65 άτομα προσωπικό. 

Σας ευχαριστούμε θερμά κύριε Ίσκα για την τόσο ενδιαφέρουσα αυτή συζήτηση!

Copyright ©Katerina Marinaki. All Rights Reserverd. ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ η αναδημοσίευση ή η αναπαραγωγή -ολική, μερική ή περιληπτική- του περιεχομένου του παρόντος web site με οποιονδήποτε τρόπο, χωρίς προηγούμενη γραπτή άδεια της κατόχου του Κατερίνας Μαρινάκη. Νόμος 2121/1993 και κανόνες Διεθνούς Δικαίου που ισχύουν στην Ελλάδα.