Μασσαλία, η δεύτερη μεγαλύτερη και σημαντικότερη πόλη-λιμάνι της Γαλλίας με περισσότερους από 1.500.000 κατοίκους στη Μητροπολιτική περιοχή της. Η πόλη που κυριολεκτικά μεταμορφώθηκε και δυναμικά μπήκε στον τουριστικό χάρτη της Γαλλίας και της Ευρώπης μετά το 2013, οπότε και υπήρξε Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης και που τώρα είναι έτοιμη να πρωταγωνιστήσει και στους Ολυμπιακούς Αγώνες της ΓαλλίαςParis 2024, καθώς όχι μόνο εδώ θα διεξαχθούν Ολυμπιακά Αθλήματα, αλλά και θα πραγματοποιηθεί στο εμβληματικό λιμάνι της η επίσημη επί γαλλικού εδάφους υποδοχή της Ολυμπιακής Φλόγας, στις 8 Μαΐου 2024.
O εντυπωσιακός ναός της Notre-Dame de la Garde (στο βάθος) ή «La Bonne Mère» (η Καλή Μητέρα), είναι ορατός σχεδόν από κάθε σημείο της πόλης.
Στη φωτογραφία η Notre-Dame de la Garde, όπως φαίνεται μέσα από το «Μ», το σήμα κατατεθέν της πόλης.
Η στρατηγικής σημασίας τοποθεσία έφερε στις θύρες της πόλης πολλούς κατακτητές, κατά τη διάρκεια της μακραίωνης ιστορίας της -πλέον των 26 αιώνων-, οι οποίοι άφησαν τα εμφανή ως σήμερα σημάδια τους στη φυσιογνωμία, αλλά και στην πολιτισμική ταυτότητα της πόλης. Η πόλη της Μασσαλίας, ιδρύθηκε από Έλληνες Φωκαείς περί το 600 π.Χ. -όπως πιστοποιεί και η πλάκα που είναι τοποθετημένη στο κεντρικότερο σημείο της Μαρίνας της Μασσαλίας-, όταν ο Πρωτέας, που είχε φύγει από τη Φώκαια, ανακάλυψε τυχαία στον κόλπο του Λέοντα ένα ρεύμα γλυκού νερού, προστατευμένο φυσικά από δύο ακρωτήρια. Η Μασσαλία, λοιπόν, που σήμερα αποτελεί ένα φημισμένο κέντρο τεχνών, πολιτισμού και μουσικής -με το κτήριο της Όπερας να κατέχει σημαντική θέση- εξελίχθηκε σύντομα σε μεγάλη εμπορική αποικία και πλέον αποτελεί, πέραν όλων των άλλων, κέντρο της μουσικής χιπ χοπ, έδρα της διάσημης ποδοσφαιρικής ομάδας της Marseille και γενέτειρα σημαντικών ιστορικών προσώπων, μεταξύ των οποίων ο Έλληνας μηχανικός, γεωγράφος και εξερευνητής Πυθέας (4ος αι. π.χ.), ο χορογράφος Μορίς Μπεζάρ (1927 – 2007), ο Έλληνας ήρωας Μακεδονομάχος Παύλος Μελάς (1870 – 1904) και ο Ζινεντίν Ζιντάν, ο γνωστός διεθνής ποδοσφαιριστής.
Η ασταμάτητη κίνηση στο μυχό του Vieux Port (Παλαιού Λιμανιού), αντικατοπτρίζεται στο εντυπωσιακό L’ Ombrière, με την υπογραφή του Norman Foster και του αρχιτεκτονικού γραφείου Tangram, που το 2010 κέρδισαν το διαγωνισμό για την ανάπλαση τμημάτων του Vieux Port.
Το πανέμορφο λιμάνι της Μασσαλίας αποτελεί το σημείο εκκίνησης κάθε επισκέπτη για την γνωριμία του με την πόλη, απαραίτητες στάσεις της οποίας αποτελούν επίσης η περιοχή Le Panier (το Καλάθι) με τα μνημεία της και τα μαγαζάκια τοπικών προϊόντων, ο διάσημος δρόμος La Canebiere, στο Παλιό Λιμάνι, αλλά και η παραθαλάσσια συνοικία Escale Borely, όπου χτυπά η καρδιά της βραδινής ζωής της πόλης. Τέλος, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι ο ίδιος ο Εθνικός Ύμνος της Γαλλίας, La Marseillaise -η Μασσαλιώτιδα- πήρε το όνομά του εκ του γεγονότος ότι κατά την επιστροφή του Γαλλικού Στρατού, στη διάρκεια της Γαλλικής Επανάστασης, κάποιοι Μασσαλιώτες εθελοντές άρχισαν να το τραγουδούν στους δρόμους του Παρισιού, οπότε και ονομάστηκε αρχικά «Τραγούδι των Μασσαλιωτών» και αργότερα «Μασσαλιώτιδα».
Η οικονομία της Μασσαλίας βασίζεται κατά κύριο λόγο στο λιμάνι της, το μεγαλύτερο της Γαλλίας και της Μεσογείου και τρίτο μεγαλύτερο λιμάνι της Ευρώπης, το οποίο συνδέει τη Γαλλία με χώρες της Βόρειας Αφρικής. Στη θέση του Παλιού Λιμανιού, που είχε παρακμάσει λόγω της μεγάλης οικονομικής κρίσης του λαδιού, βρίσκονται σήμερα καφετέριες, εστιατόρια, ξενοδοχεία, μαρίνες και ιχθυοπωλεία. Η πανοραμική αυτή άποψή του είναι από το Φρούριο Saint Jean.
Το εμβληματικότερο τοπόσημο της πόλης, ο ναός της Notre-Dame de la Garde, παρακολουθεί από την κορυφή του λόφου Garde, όπου βρίσκεται -ύψους 154 μέτρων-, τους ναυτικούς, τους ψαράδες, αλλά και ολόκληρη την πόλη, προσφέροντας μια ανεπανάληπτη και συγκλονιστικά πανοραμική θέα της ευρύτερης περιοχής. Ο ναός έλαβε τη σημερινή του μορφή τον Ιούνιο του 1864, ευρισκόμενος στη θέση παλαιότερου χώρου λατρείας του 1214.
Ένα ακόμα φωτογραφικό πορτραίτο της Μασσαλίας, για την οποία ο επισκέπτης μπορεί να αποκτήσει μια πολύ καλή γενική γνώση, πριν την «περπατήσει», μελετώντας τους κατατοπιστικούς χάρτες, που βρίσκονται τοποθετημένοι σε καίρια σημεία των εξωτερικών χώρων του ναού. Τόσο στο χάρτη όσο και στη φωτογραφία διακρίνεται το Παλιό Λιμάνι.
Το Αρχιπέλαγος Frioul, μια ομάδα τεσσάρων νησιών που βρίσκονται περίπου 2 μίλια έξω από την Μασσαλία, κυριαρχούν στον ορίζοντα. Τα νησιά αυτά καλύπτουν συνολική έκταση περίπου 200 εκταρίων.
Το πανόραμα της Μασσαλίας ζωντανά μπροστά στα έκθαμβα μάτια μας, αλλά και αποτυπωμένο στις ειδικές κατασκευές, που βρίσκονται τοποθετημένες σε νευραλγικά σημεία πέριξ του ναού.
Μια εικόνα χίλιες λέξεις για τη γοητευτική Μασσαλία.
Ο ναός της Notre-Dame de la Garde ορατός και από την Esplanade de la Tourette, απέναντι από το Φρούριο Saint-Jean, όπου βρίσκεται το «Statue le Dresseur d’Ourson» (Το άγαλμα του Εκπαιδευτή της Αρκούδας), δημιουργία του 1911, δια χειρός του Louis Marcel Botinelly, βραβευμένη με χάλκινο μετάλλιο.
Το Νέο Λιμάνι, το σημαντικότερο εμπορικό και μεταφορικό κέντρο της Μεσογείου με 100.000.000 τόνους προϊόντων να διακινούνται ετησίως, εισάγει κυρίως πετρέλαιο, φρούτα, λάδι και δέρματα, ενώ εξάγει κρασί, ποτά και τρόφιμα.
Πανοραμική άποψη ενός από τα χαρακτηριστικότερα αστικά τοπία της Μασσαλίας. Αριστερά, το Φρούριο Saint Jean και ο Πύργος Fanal, που αποτελούν αναπόσπαστο μέρος του ΜuCEM, του εμβληματικού Μουσείου Ευρωπαϊκών και Μεσογειακών Πολιτισμών. Σε πρώτο πλάνο το επίσης εντυπωσιακό Cosquer Méditerranée, ο νέος πολιτιστικός χώρος της Μασσαλίας, που άνοιξε τις πύλες του στο κοινό τον Ιούνιο του 2022, στη Villa Méditerranée, ακριβώς δίπλα στο MuCEM.
Τα δύο αυτά τοπόσημα της πόλης συνδέονται μεταξύ τους μέσω μιας εναέριας πεζογέφυρας, μήκους 135 μέτρων…
…την οποία διασχίζουν καθημερινά πολλές εκατοντάδες επισκεπτών, προκειμένου να γνωρίσουν ενδελεχώς το σημαντικό αυτό σύμπλεγμα αξιοθεάτων της πόλης. Η γέφυρα σχηματίζει μια απλή γραμμή από μαύρο σκυρόδεμα, που αιωρείται 19 μέτρα πάνω από το έδαφος.
To MuCEM εγκαινιάστηκε στις 7 Ιουνίου 2013, χρονιά κατά την οποία η Μασσαλία υπήρξε Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης. Το Mουσείο είναι αφιερωμένο στους Eυρωπαϊκούς και Mεσογειακούς Πολιτισμούς, με τη μόνιμη συλλογή του να χαρτογραφεί την ιστορική και πολιτιστική αλληλογονιμοποίηση στη λεκάνη της Μεσογείου.
Με αφορμή τη συμπλήρωση 10 χρόνων λειτουργίας του, το MuCEM, από τις 13 Δεκεμβρίου 2023 έως και τις 31 Δεκεμβρίου 2026, φιλοξενεί την έκθεση «Populaire?» (Δημοφιλές;), η οποία στοχεύει να παρουσιάσει την ποικιλομορφία των συλλογών του Μουσείου, συγκεντρώνοντας τα ιστορικά στοιχεία του Musée Νational des Arts et Traditions Ρopulaires, τις ευρωπαϊκές συλλογές του Musée de l’Homme και όλα όσα αποκτήθηκαν από τις αρχές της δεκαετίας του 2000 σε μια προσπάθεια να «ανοιχθούν» στη Μεσόγειο και στον σύγχρονο κόσμο.
Στο ισόγειο του κτηρίου, η μόνιμη έκθεση του MuCEM προορίζεται να είναι ένας χώρος ανακάλυψης, αναδεικνύοντας τη βαθιά ανθρώπινη φύση των αντικειμένων και των μαρτυριών, που απαρτίζουν αυτή τη συλλογή.
Η Galerie de la Méditerranée, ο εκθεσιακός χώρος του MuCEM για ημιμόνιμες εκθέσεις, φιλοξενεί από τις 19 Μαΐου 2021 έως και τις 6 Μαΐου 2024 την έκθεση: «The grand Meze» (Ο μεγάλος μεζές), αφιερωμένη στη Μεσογειακή Διατροφή. Και πόσο αλήθεια συγκινητικό να αντικρίζουμε σε περίοπτη θέση τα απίστευτης νοστιμιάς «λουκουμάκια Σύρου», όπως ακριβώς τα διαλαλούν οι πωλητές τους εντός των πλοίων, κουβαλώντας τα μέσα σε πανομοιότυπα τέτοια καλάθια!
Με υπερηφάνεια φυσικά μας γέμισε και η παρουσία της εμβληματικής μαστίχας Χίου.
Η ξενάγηση στην έκθεση «Populaire?» μας οδηγεί στις κύριες κατηγορίες που είναι δανεισμένες από το λεξιλόγιο της ιστορίας των τεχνών και των τεχνικών (ζωγραφική, γλυπτική, τέχνες μετάλλου, κεραμική), πραγματοποιώντας ένα ταξίδι που αναδεικνύει τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της συλλογής του MuCEM, καταργώντας τη συνηθισμένη ιεραρχία μεταξύ της τέχνης και της λαϊκής τέχνης.
Περνάμε από αντικείμενα αναμενόμενα εντός Mουσείου -όπως πίνακες ζωγραφικής, εικόνες κ.λπ.- σε πιο εντυπωσιακά και απρόσμενα αντικείμενα -όπως διακοσμημένες πόρτες κυψελών- και από αντικείμενα που είναι γνωστά στο ευρύ κοινό σε εκθέματα που είναι πιο απροσδόκητα ή ακόμα και μυστηριώδη με την πρώτη, τουλάχιστον, ματιά.
Εκτός από τα 1.200 αντικείμενα και έγγραφα από τις ιστορικές συλλογές του MuCEM ή αυτά που αποκτήθηκαν πιο πρόσφατα από το Mουσείο, ένα καθηλωτικό σύστημα ψηφιακής διαμεσολάβησης χρησιμοποιεί μια επιλογή αντικειμένων, προκειμένου να ολοκληρώσει την ιδέα του «λαϊκού πολιτισμού», που διαποτίζει τις συλλογές του.
Οι εντυπωσιακές βεράντες του MuCEM προσφέρουν πανοραμική θέα προς την πόλη…
…το Φρούριο Saint Jean και τη Notre-Dame de la Garde, στο βάθος.
Ακριβώς απέναντι, το Φρούριο Saint-Nicolas, πρώην στρατιωτικό οχυρό της Μασσαλίας και αδελφή-κατασκευή με το Φρούριο Saint-Jean, καθώς χρονολογούνται στην ίδια εποχή, τον 17ο αιώνα, επί βασιλείας Λουδοβίκου 14ου XIV, προκειμένου να ελέγχεται ο απείθαρχος πληθυσμός της πόλης, δεδομένου ότι τα δύο νέα οχυρά είχαν κανόνια στραμμένα προς την πόλη και όχι προς τη θάλασσα.
Σχολιάζοντας την κατασκευή των δύο Φρουρίων, ο νεαρός Λουδοβίκος XIV είπε: «Παρατηρήσαμε ότι οι κάτοικοι της Μασσαλίας αγαπούν πολύ τα ωραία φρούρια. Θέλαμε να έχουμε τα δικά μας στην είσοδο αυτού του μεγάλου λιμανιού.»
Μία ακόμα άποψη της Μασσαλίας και του λιμανιού της.
Ο Πύργος Φανάλ (Tour Fanal), στο δυτικό άκρο του Φρουρίου Saint Jean, του οποίου το όνομα προέρχεται από τον αρχαιοελληνικό φανό, χτίστηκε το 1644 και σηματοδοτούσε την είσοδο στο λιμάνι, κατόπιν αιτήματος των πλοιοκτητών της Μασσαλίας, δεδομένου ότι το ύψος του των 30 μέτρων τον καθιστούσε ικανό να προσφέρει κατόπτευση σε ακτίνα έως και 20 χλμ., γύρω από τον κόλπο της Μασσαλίας.
H δεύτερη αυτή ψηλή πεζογέφυρα συνδέει το Φρούριο Saint Jean με την εκκλησία του Saint-Laurent. Οι δύο αυτές γέφυρες, αποτελούν πραγματικό τεχνικό επίτευγμα, που καθίσταται εφικτό χάρη στις εξαιρετικές ιδιότητες του σκυροδέματος με βάση τις ίνες.
Πάνω από την πεζογέφυρα, η θέα προς τον Καθεδρικό ναό της Μασσαλίας είναι πραγματικά ανεπανάληπτη.
Η ρωμανικού στυλ εκκλησία του Sain Laurent -η ενορία των ψαράδων της Μασσαλίας– βρίσκεται στον λόφο Saint Laurent, που σήμερα ονομάζεται «La Tourette».
Οι ανασκαφές στη γύρω περιοχή έδειξαν την ύπαρξη ελληνικού οικισμού, που χρονολογείται στην πρώτη περίοδο της ίδρυσης της πόλης από τους Φωκαείς. Το 1952 ανακαλύφθηκε στους πρόποδες του λόφου ένα αρχαϊκό κιονόκρανο, το οποίο είχε επαναχρησιμοποιηθεί, υποδηλώνοντας την ύπαρξη ιερού, ίσως ναού του Απόλλωνα, αν και δεν μπορεί να προσδιοριστεί η ακριβής τοποθεσία του, καθώς δεν υπάρχει τίποτα που να επιβεβαιώνει ότι ο ναός του Saint Laurent χτίστηκε στη θέση του. Αυτό το ιωνικό κιονόκρανο εκτίθεται στο Ιστορικό Μουσείο της Μασσαλίας.
Ο ρωμαιοκαθολικός Καθεδρικός ναός της Μασσαλίας -Cathédrale Sainte Marie Majeure de Marseille ή Cathédrale de la Major- έδρα της Αρχιεπισκοπής Μασσαλίας, θεμελιώθηκε από τον ίδιο τον αυτοκράτορα Ναπολέοντα Γ΄, το 1852.
Ολοκληρώθηκε το 1896, είναι διατηρητέο μνημείο από το 1906, βρίσκεται στη θέση που χρησιμοποιήθηκε για τους καθεδρικούς ναούς της Μασσαλίας ήδη από τον 5ο αιώνα και έχει χωρητικότητα 3.000 θέσεων.
Θεωρείται ένας από τους μεγαλύτερους καθεδρικούς ναούς που χτίστηκαν στη χώρα από τον Μεσαίωνα. Οι διαστάσεις του, συγκρίσιμες με αυτές της Βασιλικής του Αγίου Πέτρου στη Ρώμη, προορίζονταν, σύμφωνα με την αντίληψη της εποχής, να είναι αντάξιες της σημασίας της δεύτερης πόλης και του πρώτου λιμανιού της Γαλλίας.
Ο Καθεδρικός σε εντυπωσιακή φωτογραφική συνύπαρξη με το Cosquer Méditerranée, όπου στεγάζεται ένα αντίγραφο του σπηλαίου Cosquer, το οποίο ανακαλύφθηκε το 1985 στους κολπίσκους της Μασσαλίας, από τον δύτη Henri Cosquer, προς τιμήν του οποίου και ονοματοδοτήθηκε.
Ο Καθεδρικός Ναός La Major βρίσκεται στο 2ο διαμέρισμα της Μασσαλίας, πολύ κοντά στο Παλιό Λιμάνι και στη συνοικία Le Panier…
…όπου κατά την αρχαιότητα λειτουργούσε ελληνική αγορά. Ίσως αυτός είναι και ο λόγος της ονοματοδοσίας της, καθώς panier στα ελληνικά σημαίνει πανέρι, δηλαδή μικρό καλάθι, ενώ και σήμερα θα βρείτε εδώ μαγαζάκια με ντόπια προϊόντα και χειροτεχνήματα, αλλά και πολλά μνημεία.
Η Μονμάρτρη -ή η Πλάκα αν προτιμάτε- της Μασσαλίας είναι τόσο γραφική που περισσότερο δεν γίνεται, με πανέμορφα κτήρια στο χρώμα της τερακότας. Ακολουθώντας το παράδειγμα πολλών αντίστοιχων γειτονιών στις ευρωπαϊκές μεγαλουπόλεις, υπήρξε μεν για πολλά χρόνια κακόφημη για να εξελιχθεί ωστόσο σήμερα σε in στέκι καλλιτεχνών.
Αμέτρητες γραφικές γωνιές και graffities κοσμούν τους τοίχους των κτηρίων, μεταφέροντας τα ποικίλου περιεχομένου, αλλά πάντοτε ενδιαφέροντα, μηνύματά τους στους φανατικούς περιπατητές των νουάρ σοκακιών της γειτονιάς…
…στα οποία κρύβονται αμέτρητες αντικερί, βιβλιοπωλεία, γκαλερί, καταστήματα με αναμνηστικά είδη, φυσικά και με σαπούνια λεβάντας που σκορπούν το διακριτικό τους άρωμα παντού, χαρακτηρίζοντας -οσφρητικά τουλάχιστον- την περιοχή.
Στα τέλη του 20ού με αρχές του 21ου αιώνα, το Le Panier υποβλήθηκε σε πλήρη ανακαίνιση και αστική ανάπλαση, για να γίνει σήμερα ένας από τους πλέον πολυεπισκέψιμους bohème χώρους στη Μασσαλία!
Η βόλτα στη Le Panier αποτελεί βουτιά στην καρδιά της παλαιότερης συνοικίας της Μασσαλίας. Για να απολαύσετε αυτή τη θρυλική συνοικία, ο καλύτερος τρόπος είναι να περιπλανηθείτε μέχρι να χαθείτε στα στενά δρομάκια με την ήσυχη ατμόσφαιρα. Ανάμεσα σε μικρά café, πολύχρωμες προσόψεις διακοσμημένες με street-art και μικρές μπουτίκ σχεδιαστών, δεν θα ξέρετε πού να πρωτοκοιτάξετε!
Πρόκειται για ένα πραγματικό υπαίθριο μουσείο! Αν και πρέπει να είστε σε καλή φυσική κατάσταση για να ανεβοκατεβείτε τις σκάλες, η προσπάθεια θα ανταμειφθεί από τον μεσογειακό αυθορμητισμό των κατοίκων αυτής της εργατικής συνοικίας και τη μαγευτική θέα προς τη θάλασσα.
H Notre Dame des Accoules, που διακρίνεται στο βάθος του δρόμου, είναι μεσαιωνική εκκλησία του 11ου αιώνα και έχει μια ταραχώδη ιστορία. Ξαναχτίστηκε τον 13ο αιώνα, καταστράφηκε κατά τη Γαλλική Επανάσταση το 1794, με εξαίρεση το καμπαναριό της και ανακαινίστηκε τον 19ο αιώνα.
Κατά τον 19ο και στις αρχές του 20ού αιώνα, η συνοικία Le Panier ήταν μια μάλλον ανθυγιεινή και κακόφημη περιοχή γνωστή για τα πορνεία της. Το 1943, κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, όταν οι Γερμανοί αποφάσισαν να ισοπεδώσουν τη γειτονιά που ήταν καταφύγιο των αντιστασιακών, περισσότεροι από 30.000 άνθρωποι εκδιώχθηκαν και χιλιάδες συνελήφθησαν.
Περίπου 1500 κτήρια καταστράφηκαν μεταξύ 22 και 24 Ιανουαρίου 1943. Παρά το γεγονός ότι το Le Panier διατήρησε την κακή του φήμη για πολύ καιρό, σήμερα αποτελεί μία από τις συνοικίες που πρέπει να δει ο επισκέπτης της Μασσαλίας, ακόμα κι αν μείνει στην πόλη μόνο για μία μέρα!
Μια όμορφη μεσογειακή εικόνα, που θα μπορούσε να έχει αποτυπωθεί επίσης στην Κέρκυρα, στο Ντουμπρόβνικ ή στη Βενετία.
Στη συνοικία Le Panier, κάθε γωνιά του δρόμου είναι ένα μουσείο από μόνη της. Οι τοίχοι είναι καλυμμένοι με street art, ο καθένας με πιο τρελή έμπνευση από τον προηγούμενο. Μερικές τοιχογραφίες προκαλούν περισυλλογή, ενώ άλλες θα σας κάνουν να χαμογελάσετε.
Πρόκειται για ένα αληθινό αξιοθέατο, όπου τα στενά δρομάκια, οι πολιτιστικοί χώροι, οι τεχνίτες, οι δημιουργοί, αλλά και οι τρεις λόφοι του Le Panier, δεν σταματούν ποτέ να μας εκπλήσσουν.
Η ομορφιά ξεχειλίζει από παντού!
Η πλατεία Lenche βρίσκεται στη θέση της αρχαίας ελληνικής αγοράς, από την οποία οι πολίτες μπορούσαν να παρακολουθούν τις δραστηριότητες του λιμανιού. H πλατεία oφείλει το όνομά της στην οικογένεια Lenche, κορσικανικής καταγωγής, που εγκαταστάθηκαν στη Μασσαλία και έχτισαν το αρχοντικό τους σε αυτό ακριβώς το σημείο, τον 16ο αιώνα. Εδώ, παρουσιάζονται σήμερα υπαίθριες θεατρικές -και όχι μόνο- παραστάσεις.
H εντυπωσιακή πρόσοψη του ξενοδοχείου Intercontinental αντικρίζει την πλατεία…
…Place Villeneuve Bargemon, κοντά στο Παλιό Λιμάνι, που αποτελεί επέκταση του Δημαρχείου και βρίσκεται στην καρδιά της πόλης, ανάμεσα σε ιστορικά μνημεία και νεώτερα κτήρια.
Ήταν το 2005 όταν ο αρχιτέκτονας Franck Hammoutène ανέλαβε ένα διπλό έργο, που περιελάμβανε αφενός τη δημιουργία ενός υπαίθριου δημόσιου χώρου, εντός αστικού περιβάλλοντος, με πλακόστρωτα και κήπους συνολικής έκτασης άνω των 20.000 m², αφετέρου δε την επέκταση του ιστορικού Δημαρχείου της πόλης με την κατασκευή υπόγειων χώρων λειτουργίας του, κάτω από την πλατεία.
Tο άγαλμα του Πυθέα μαζί με εκείνο του Ευθυμένη. H παρουσία τους στο συγκεκριμένο σημείο μόνο τυχαία δεν είναι καθώς οι δύο Έλληνες θαλασσοπόροι από τη Μασσαλία βοήθησαν το άνοιγμα του εμπορίου σε μια πόλη, που κάποτε ήλεγχε μεγάλο μέρος της μεσογειακής οικονομίας. Ο Ευθυμένης ταξίδεψε προς τον Νότο φθάνοντας ως τη Σενεγάλη, πιθανόν και τη Γκάνα, ενώ ο Πυθέας τράβηξε προς Βορράν.
Το πανέμορφο κτήριο του Δημαρχείου της Μασσαλίας δίπλα στην Μαρίνα, όπου και χτυπά η καρδιά της πόλης.
O ναός του Saint-Ferréol les Augustins, στην ίδια περιοχή, με τις ρίζες της ιστορικής του διαδρομής να φθάνουν πίσω στον 14ο αιώνα.
Το εντυπωσιακό L’ Ombrière είναι μία τεράστια ατσάλινη οροφή-καθρέφτης, διαστάσεων 22 x 48 μέτρα, που αντανακλά κυριολεκτικά οτιδήποτε συμβαίνει στην Quai des Belges (Προκυμαία των Βέλγων), συνέχεια της εξίσου πολυσύχναστης Quai du Port (Προκυμαία του Λιμανιού).
Το επιβλητικό Palais de la Bourse είναι το πρώτο κτήριο που ανεγέρθηκε από τη Δεύτερη Αυτοκρατορία, όπως ονομάζεται η περίοδος 1852-70 της γαλλικής ιστορίας, υπό τον Ναπολέοντα Γ΄. Σχεδιάστηκε από τον αρχιτέκτονα Pascal Coste και αποτέλεσε την αφετηρία του μεγάλου κύματος κατασκευής δημοσίων κτηρίων στη Μασσαλία, στα μέσα του 19ου αιώνα. Σήμερα, στεγάζει τα κεντρικά γραφεία του Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου Marseille-Provence.
Στο ίδιο αυτό γεμάτο ιστορία κτήριο φιλοξενείται και το εκλεκτό εστιατόριο «1860 Les Palais». Στους κομψούς χώρους του και μέσα από τις εκλεπτυσμένες γεύσεις που προτείνει ο master chef, απολαύσαμε ένα εποχικό menu εμπλουτισμένο με απεριτίφ και προσεκτικά επιλεγμένα κρασιά.
Οι προτάσεις αλλάζουν τακτικά σε συνεργασία πάντα με τους τοπικούς προμηθευτές, στοχεύοντας αταλάντευτα στην όσο το δυνατόν καλύτερη επιλογή εποχιακών προϊόντων.
Ψιλοκομμένο μοσχαρίσιο κρέας, σε στυλ provencal, με τους χυμούς του.
Φιλέτο φαγκρί a la plancha, ένας τρόπος προετοιμασίας του φαγητού, που συνδυάζει το ψήσιμο σε υψηλή θερμοκρασία με λίγο κάπνισμα.
Εθιστικό κρεμώδες french chicken supreme με linguini.
«White Forest», με λευκή σοκολάτα, raspberries και yuzu.
Για το τέλος μία εντυπωσιακή νυχτερινή άποψη από την περίφημη Όπερα της Μασσαλίας, που εγκαινιάστηκε το 1787 και είναι το δεύτερο μεγάλο θέατρο που χτίστηκε σε επαρχιακή πόλη, μετά από αυτό του Bordeaux. Ωστόσο, από τη φωτιά της 13ης Νοεμβρίου 1919 σώθηκαν μόνο οι εξωτερικές κατασκευές του, οι τοίχοι, η κιονοστοιχία και το περιστύλιο. Ανακατασκευάστηκε υποδειγματικά μεταξύ 1919 – 1924, με εξαιρετική art deco αρχιτεκτονική, από ομάδα αρχιτεκτόνων και καλλιτεχνών.
Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με την πανέμορφη Μασσαλία επισκεφθείτε το site του Γραφείου Τουρισμού της πόλης και βεβαίως το εξειδικευμένο site για ολόκληρη τη Γαλλία Explore France, Φορείς τους οποίους θερμά ευχαριστούμε για τη μοναδική φιλοξενία μας στην πόλη.
LIVE to TRAVEL and TASTE 
Σχολιάστε