Ο Αντώνης Σπ. Παπαδόπουλος είναι Αντιδήμαρχος Υποδομών, Δικτύων και Τεχνικών Έργων του Δήμου Φολεγάνδρου και Μαραθωνοδρόμος ο ίδιος, με σημαντικές διακρίσεις σε υψηλού κύρους ελληνικές και διεθνείς διοργανώσεις Μαραθωνίων και Ημιμαραθωνίων Δρόμων. Ακολουθεί η εφ’ όλης της ύλης εξαιρετικά ενδιαφέρουσα συνέντευξη που μας παραχώρησε.

Καταρχάς, κύριε Αντιδήμαρχε, να μιλήσουμε για τον 1ο Αγώνα Δρόμου «Folegandros Challenge Run«, που φέρει την υπογραφή σας και πραγματοποιήθηκε τον Σεπτέμβριο του 2025. Γεγονός ιδιαίτερα σημαντικό, δεδομένου ότι ο αθλητικός τουρισμός έχει ανοδική τάση. Πείτε μας για την πρώτη αυτή διοργάνωση, αλλά και για το τι σχεδιάζετε για φέτος.

Το περσινό «Folegandros Challenge Run» σημείωσε μεγάλη επιτυχία, θα μπορούσα να πω, με δεδομένο ότι για πρώτη φορά διοργανώθηκε κάτι τόσο ευρύ στη Φολέγανδρο. Ήταν ιδιαίτερα σημαντικό το γεγονός ότι πήραμε και την αδειοδότηση από τον ΣΕΓΑΣ, κάτι που λίγοι αγώνες στην Ελλάδα επιτυγχάνουν, όπως οι μεγάλοι Ημιμαραθώνιοι στον Βόλο, στα Τρίκαλα, σε μεγάλες γενικά πόλεις, με πολύ κόσμο, με σημαντικούς αθλητές, με δυνατούς Συλλόγους, που αναλαμβάνουν να τους διοργανώσουν. Κάτι που εμείς δεν έχουμε. Νομίζω ότι και στις Κυκλάδες κανένας αγώνας, πλην της Σύρου, δεν έχει την αδειοδότηση του ΣΕΓΑΣ.

Με ποιο κριτήριο λάβαμε αυτή την αδειοδότηση;

Κοιτάξτε, δεν είναι στην πραγματικότητα κάτι το πολύ δύσκολο, απλά πρέπει να γίνουν κάποια συγκεκριμένα πράγματα, που κανείς δεν μπαίνει στη διαδικασία να τα κάνει. Εμείς ασχοληθήκαμε 4-5 μήνες με όλα τα δικαιολογητικά που έπρεπε να συγκεντρώσουμε και κάναμε τις επίσημες καταμετρήσεις με το Γραφείο που τις αναλαμβάνει για τους Αγώνες -αν και δεν είναι πολλοί- σε όλη την Ελλάδα. Όλα αυτά έχουν ένα κόστος και ένα χρονοδιάγραμμα, παρ’ όλα αυτά φέραμε συνεργείο εδώ στη Φολέγανδρο για την επίσημη καταμέτρηση του Αγώνα, διότι διαφορετικά ο ΣΕΓΑΣ δεν δίνει την αδειοδότηση. Με άλλα λόγια, δεν μπορείς να κάνεις έναν αγώνα, να τον ονομάζεις Ημιμαραθώνιο Φολεγάνδρου και αυτός να μην είναι μετρημένος με την ακριβή απόσταση των 21.100 μέτρων. Με αυτές τις προδιαγραφές, οι επιδόσεις των αθλητών που συμμετέχουν είναι επίσημες, καταγράφονται και τους ανήκουν, ενώ σε κάθε άλλη περίπτωση τα όποια αποτελέσματα δεν αναγνωρίζονται, άρα δεν υπάρχει ενδιαφέρον συμμετοχής από πλευράς αθλητών. Πέραν αυτών, προσπαθήσαμε να κάνουμε όσο το δυνατόν πιο φιλόξενο τον ίδιο τον τόπο και τη διοργάνωση και δεν είναι τυχαίο ότι το «Folegandros Challenge Run«, με την πρωτη του κιόλας διοργάνωση, ψηφίστηκε ως μία από τις 50 καλύτερες διαδρομές της Ελλάδας, όταν η χώρα προσφέρει πάνω από 1.000 διαδρομές σε αγώνες Ανώμαλου και Δρομικού Δρόμου. Έπρεπε, λοιπόν, να προσφέρουμε στους συμμετέχοντες το κάτι παραπάνω, έτσι ώστε όλοι οι ενδιαφερόμενοι να γνωρίζουν ότι θα έρθουν στη Φολέγανδρο για να αγωνιστούν, αλλά συγχρόνως θα περάσουν ένα ωραίο τριήμερο σε ένα όμορφο περιβάλλον. Έτσι, τους προσφέραμε τα παραδοσιακά μας ματσάτα την παραμονή, διοργανώσαμε νησιώτικο γλέντι την ημέρα του Αγώνα και μετά την απονομή των Μεταλλείων, τους δωρίσαμε την τσάντα με τα τοπικά μας προιόντα, που πολλοί Σύλλογοι του νησιού προσφέρθηκαν να μας χορηγήσουν. Αυτά ψάχνει ο κόσμος κι εγώ, επειδή γνωρίζω το πράγμα από μέσα, διότι λαμβάνω μέρος σε πολλούς αγώνες σε διάφορα μέρη της Ελλάδας και του εξωτερικού, ήθελα να είμαστε όσο πιο κοντά γίνεται σε ένα καλό αποτέλεσμα, όχι σε ένα μέτριο ή κακό. Για πρώτη χρονιά όλα πήγαν πολύ καλά, καθώς είχαμε 150 συμμετέχοντες, από όλες τις Ηπείρους. Οι αθλητές ήταν μεσαίου μεγέθους διότι αφενός μεν δεν το ήξερε και πολύς κόσμος, αφετέρου δε η διαδρομή είναι τέτοια, που δεν θα έρθει ένας αθλητής για να κάνει ατομικό ρεκόρ. Είναι μια δύσβατη διαδρομή, αγγίζει τα 630 μέτρα υψομετρικής διαφοράς, μεγέθη που είναι απαγορευτικά σε Ημιμαραθώνιους. Είναι χαρακτηριστικο ότι για το 2025 ήμασταν ο πιο δύσκολος Αγώνας της Ευρώπης και θα είμασταν και για το 2026, αλλά μας πήρε την πρωτιά ο Ημιμαραθώνιος των Χανίων, που θα γίνει για πρώτη φορά τον Μάη και αγγίζει τα 650 μέτρα υψομετρικής διαφοράς. Ωστόσο, παραμένουμε κι εμείς στις δυσκολότερες διαδρομές της Ευρώπης. Για το 2026 έχουμε δηλώσει ως ημερομηνία διεξαγωγής την 26η Σεπτεμβρίου, το τελευταίο Σάββατο του μήνα και οι εγγραφές θα ανοίξουν ηλεκτρονικά τον Απρίλιο. Πέρυσι, ο Αγώνας έγινε Κυριακή απόγευμα -17.30 ο Ημιμαραθώνιος, 18.00 το δεκάρι και 18.30 το πεντάρι-, διότι έχουμε και υψηλές θερμοκρασίες, οπότε αν ξεκινήσεις τον Αγώνα 9.00 το πρωί και ολοκληρωθεί 11.00 – 12.00 το μεσημέρι θα έχουμε μεγάλο πρόβλημα. Εκτός αυτού υπάρχει και τουρισμός, οι δρόμοι του νησιού είναι στενοί και μικροί, υπάρχει πολύ αυξημένη κίνηση, οπότε μοναδική λύση, για τη θερινή περίοδο, να διεξαχθεί ο Αγώνας απόγευμα, όσο πιο αργά τόσο καλύτερα. Φέτος, θα κάνουμε και ένα μικρό Αγώνα, 1000 μέτρων, για τα παιδιά, που θα τρέξουν μέσα στη Χώρα, την παραμονή της κύρας διοργάνωσης, δηλαδή την Παρασκευή, την ημέρα που θα πραγματοποιηθεί και το pasta party, πάλι βέβαια με τα παραδοσιακά ματσάτα. Παράλληλα, έχουμε ζητήσει να μην γίνει καμμία βάπτιση ή γάμος στη Χώρα την Παρασκευή και το Σάββατο. Θεωρούμε ότι το Σάββατο εξυπηρετεί καλύτερα, γιατί ο αθλητής μπορεί να φύγει από την Αθήνα Παρασκευή και να επιστρέψει Κυριακή, ώστε να μπορεί να είναι και στην εργασία του τη Δευτέρα, έχοντας βιώσει ένα πλούσιο σε εμπειρίες τριήμερο στο νησί μας. Επιπλέον, επιλέξαμε το τελευταίο τριήμερο του Σεπτεμβρίου, προκειμένου να παρατείνουμε κατά το δυνατόν την σαιζόν και ελπίζοντας σε ακόμα μεγαλύτερη προσέλευση αθλητών. Φέτος, έχουμε κάνει και ενέργειες για χρηματοδοτήσεις, έχουμε υποβάλει τα απαραίτητα δικαιολογητικά ώστε να μας επιχορηγήσουν κάποια κομμάτια της διοργάνωσης, οπότε θα μπορούμε να κάνουμε ορισμένα πράγματα που απαιτούν υψηλό κόστος, όπως να φέρουμε νοσοκομειακή υποστήριξη, να τραβήξουμε επαγγελματικά videos και φωτογραφίες -πέρυσι ήταν κάτι που κάναμε μεταξύ μας- ή να δημιουργήσουμε ένα spot για την προβολή του «Folegandros Challenge Run«.

Έχετε κάτι άλλο, Αντιδήμαρχε, στο μυαλό σας σχετικά με τον τομέα του αθλητισμού στο νησί;

Κοιτάξτε, νομίζω ότι ως προς τον αθλητισμό τα προηγούμενα 25 χρόνια πήγαν χαμένα! Θα μπορούσε η Φολέγανδρος να έχει ένα Αθλητικό Σωματείο -εκτός βεβαίως από τον Ναυτικό Όμιλο Φολεγάνδρου (Ν.Ο.Φ.), ο οποίος κάνει δράσεις όλο το χρόνο-, ένα Σωματείο-ομπρέλα για διάφορα αθλήματα, όπως στίβο, ποδόσφαιρο, μπάσκετ, βόλεϋ, τένις, να υπάρχουν δε παράλληλα και οι αντίστοιχες υποδομές. Υπάρχει μεγάλο «ψώνιο» -για να το πούμε απλά και λαϊκά-, με τον αθλητισμό! Κι εγώ αυτό που κάνω τώρα είναι στην ουσία «ψώνιο», να τρέχω πάνω-κάτω στη Φολέγανδρο μόνος μου, να πηγαίνω ταξίδια, να πληρώνω από την τσέπη μου χιλιάδες ευρώ για ταξίδια στο εξωτερικό και συμπληρώματα διατροφής, να διαθέτω καθημερινά δυο-τρεις ώρες από τη ζωή μου για προπόνηση, είναι αληθινό «ψώνιο», τίποτε άλλο! Φαντασθείτε πόσος κόσμος υπάρχει που έχει «ψώνιο» για τη μπάλα, για το μπάσκετ για παράδειγμα, που είναι ένα ομαδικό άθλημα πιο οικείο στον κόσμο. Θα μπορούσε η Φολέγανδρος να έχει μια ομάδα ποδοσφαίρου και να παίζει όπως η Σίφνος, η Κίμωλος, η Σέριφος, η Ίος ή η Σαντορίνη. Αν είχαν δημιουργηθεί πριν από 25 χρόνια αυτές οι υποδομές γηπέδου και μετέπειτα ενός Αθλητικού Σωματείου, που προσπαθούμε τώρα να το δημιουργήσουμε, η Φολέγανδρος θα ήταν διαφορετική σε ό,τι έχει να κάνει με τα αθλητικά. Δεν θα λέγαμε τώρα ότι διοργανώνουμε τον Ημιμαραθώνιο και είναι «Το γεγονός», θα ήταν απλώς ένα ακόμα γεγονός. Τέλος πάντων, ό,τι έγινε έγινε! Τώρα κάνουμε τα αδύνατα δυνατά ώστε να ολοκληρωθεί το γηπεδάκι 5×5, καθώς και το καινούριο γήπεδο τένις, που θα εγκαινιαστεί μέχρι το καλοκαίρι. Θεωρώ ότι και αυτό θα δώσει μια ανάσα. Ήδη πολύς κόσμος που έχει αφήσει τη μπάλα και τον αθλητισμό, μεγάλοι άνθρωποι οι οποίοι δεν είχαν καμμία σχέση με τον αθλητισμό, έχουν ενθουσιαστεί και περιμένουν πώς και πώς να ανοίξει για να παίξουν μπάλα. Είναι κι αυτό ένα κίνητρο, να πατήσεις χλοοτάπητα! Εγώ προσωπικά είμαι 35 ετών και δεν έχω πατήσει ποτέ τάπητα, αν και έπαιζα μπάλα, δεν ξέρω πώς είναι αυτη η αίσθηση. Αυτό είναι το μοναδικό Αθλητικό Κέντρο που έχουμε. Παράλληλα, έχουμε κάνει μια μεγάλη μελέτη από τον Δήμο, με ιδίους πόρους, η οποία θα ολοκληρωθεί ως το καλοκαίρι και περιλαμβάνει γήπεδο padel (Υαλοσφαίριση) και μπάσκετ, Κλειστό Γυμναστήριο με όργανα και αποδυτήρια για όλα τα γήπεδα, καθώς και στίβο με ταρτάν. Το πάντελ είναι τo πιο ταχέως αναπτυσσόμενο άθλημα στην Ευρώπη, ένας συνδυασμός τένις, σκουός και ρακέτας, το οποίο παίζεις με τον αντίπαλο και τον τοίχο. Η μελέτη θα χρηματοδοτηθεί άμεσα, ώστε να υλοποιηθεί γρήγορα και ελπίζω -είμαι σίγουρος για την ακρίβεια- ότι δεν θα περιμένουμε το έργο αυτό 10 χρόνια, όπως το γήπεδο 5×5.

Πείτε μας ποιο ήταν το κίνητρό σας για να ξεκινήσετε το τρέξιμο, πώς σας γεννήθηκε η ιδέα;

Καθένας το κάνει για κάποιο δικό του λόγο. Όπως είπαμε, ο στίβος και ιδιαίτερα ο Μαραθώνιος και ο Υπερμαραθώνιος δρόμος, δεν μπορούν να συγκριθούν σε καμία περίπτωση με τα ομαδικά αθλήματα, όπως το μπάσκετ, το βόλευ ή το ποδόσφαιρο, αθλήματα στα οποία πολύς κόσμος συμμετέχει όχι μόνο για άθληση, αλλα΄και για διασκέδαση Το δικό μας άθλημα δεν έχει διασκέδαση, διότι είσαι μόνος και προπονείσαι μόνος. Δεν έχεις να συναγωνιστείς κάποιον παρά μόνο τον εαυτό σου! Με άλλα λόγια το ότι εγώ ολοκληρώνω τον Μαραθώνιο σε 3 ώρες με κατατάσσει σε μια κατηγορία κάποιων χιλιάδων αθλητών. Αν όμως κατεβάσω τον χρόνο μου σε 2 ώρες και 5 λεπτά, τότε θα ανήκω σε μια κατηγορία, που αριθμεί μερικές εκατοντάδες αθλητών. Οφείλω να ομολογήσω ότι εγώ δεν είχα σχέση με τον αθλητισμό, με εξαίρεση λίγους μήνες που είχα κάνει πόλο στη Σύρο, διότι εδώ στη Φολέγανδρο δεν κάναμε τίποτα σχετικό, ούτε καν Σχολικούς Αγώνες, οπότε, όπως καταλαβαίνετε, είχαμε πλήρη άγνοια. Επειδή παίζω και βιολί, παλαιότερα έπινα και ξενυχτούσα μετά από τα γλέντια που συμμετείχα και κάποια στιγμή, στα 30 μου, έφτασα να είμαι 85 κιλά -τώρα είμαι 75- και παρέμεινα στο βάρος αυτό επί σειρά ετών. Ωστόσο, ποτέ δεν εφησυχάστηκα, δεν μου άρεσε να είμαι χοντρός, μου άρεσε όμως το φαγητό. Καθώς σκεφτόμουν τι πρέπει να κάνω, κάποια μέρα ξεκίνησα τζόκινγκ. Στα 500 μέτρα ήμουν πεθαμένος! Έτσι, σιγά-σιγά με την επιμονή μου να αδυνατίσω, τα 500 μέτρα έγιναν 1.000 και 1.500. Αυτό μου έκανε καλό και ψυχολογικά. Όλοι έχουμε τα θέματά μας! Είχα κρίσεις πανικού, αναρωτιόμουν τι είναι αυτό που παθαίνω και αν τελικά είμαι άρρωστος! Ο χειμώνας βαρύς στο νησί, οι δουλειές εποχικές κυρίως, περιορισμένες όλο τον χρόνο, πόσο μάλλον τον χειμώνα. Για να πας έστω για ένα ψάρεμα π.χ. έπρεπε ο καιρός να είναι καλός, όπως και για κάθε εξωτερική εργασία, οπότε είσαι αναγκασμένος να αφιερώνεις πολύ χρόνο μέσα σε ένα σπίτι, κάνοντας συνήθως τα λάθος πράγματα, να πίνεις, να καπνίζεις ή να μιζεριάζεις! Το να βγω να τρέξω μέσα στη μέρα ήταν κάτι που μου ξεμπλόκαρε το μυαλό. Έκανα έναν περίπατο 5.000 μέτρων στην αρχή, ξεκίνησα μάλιστα από ανώμαλο, πήγαινα από τα χωράφια, ό,τι μονοπάτι υπήρχε το έτρεχα και σιγά-σιγά το αναζητούσε όλο αυτό ο ίδιος ο οργανισμός μου, αλλά και το μυαλό μου, καθώς με βοηθούσε να ξεφεύγω από την καθημερινότητα και τα προβλήματά της. Όλο αυτό ξεκίνησε το 2018 και περίπου το 2022 άρχισα να προπονούμαι συστηματικά, προκειμένου να παίρνω μέρος σε αγώνες. Εγώ να φαντασθείτε δεν ήξερα καν ότι γίνονται Μαραθώνιοι, πόσο μάλλον να πάρω μέρος. Είχα συμμετάσχει σε έναν Αγώνα στη Φολέγανδρο, το καλοκαίρι του 2018 και βρέθηκα στο Νοσοκομείο με ορό, διότι είχα πάθει αφυδάτωση. Γιατί όμως; Επειδή την προηγούμενη μέρα είχα πιεί ένα μπουκάλι τζιν, είχα ξενυχτήσει και πήγα να τρέξω υπό αυτές τις συνθήκες! Βγήκα μεν ένατος, έφτασα όμως στο Νοσοκομείο με 6,5 πίεση. Δεν ξανάγινε ο Αγώνας αυτός, ήρθε και ο Covid και ξεκίνησα να βγαίνω για τρέξιμο περίπου 10 φορές τον μήνα. Είχα βάλει στόχο σιγά-σιγά να κάνω 7.000 μέτρα, 8.000, 10.000 μέτρα! Κατέβαινα μέχρι τη Χώρα, άθλος να κατεβώ τρέχοντας! Όταν το ανέβηκα κιόλας ακόμα μεγαλύτερος άθλος! Ήρθε ένας φίλος μου το 2022, ο οποίος έπαιρνε μέρος σε αγώνες και ξεκίνησε μεγάλος κι αυτός, 50 ετών. Έχουμε πλέον τρέξει μαζί σε 6 αγώνες Μαραθωνίου. Μου λέει, λοιπόν, ο φίλος μου ξέρεις θα πάω στη Βαλένθια και θέλω να κάνω χρόνο 3.30 ώρες. Τι είναι αυτός ο Μαραθώνιος τον ρωτάω! Μου λέει ο Μαραθώνιος είναι 43 χιλιόμετρα. Τι μου λες τώρα του απαντώ, εγώ βγάζω με το ζόρι 10 χιλιόμετρα, δεν είχα υπολογίσει όμως ότι αυτά τα έτρεχα σε βουνά, στο νησί, με 200 μέτρα δύσκολη ανηφόρα. Δεν ήξερα ότι αυτοί που κάνουν Μαραθώνιο, προπονούνται μόνο σε ίσιο δρόμο, σε μεγάλα πάρκα, σε ταρτάν όπου όλα είναι ίσια! Εγώ βγάζοντας προπόνηση 10.000 μέτρα, ήταν στην πραγματικότητα σαν να κάνω 20.000 μέτρα. Αποτέλεσμα, να κάνουμε μαζί προπόνηση και να ανεβούμε από το Λειβάδι στη Χρυσοπηγή -μόνο ανέβασμα- σε μία ώρα. Είναι 12.000 μέτρα, τα 500 από αυτά ανηφόρα! Αν έρθεις μαζί μας στον αγώνα στη Βαλένθια, μου λέει ο φίλος μου, όπως σε βλέπω θα κάνεις 4 ώρες, γιατί δεν έρχεσαι να το δοκιμάσεις; Έκανα προπόνηση 100 χλμ. το μήνα, το φθινόπωρο που δεν είχα δουλειά έκανα 150 χλμ. το μήνα και πάμε στη Βαλένθια, παίρνω μέρος στον αγώνα και τερματίζω σε 3.50 ώρες. Όλοι μου είπαν ότι δεν έχουν ξαναδεί άνθρωπο, που δεν έχει τρέξει ποτέ Μαραθώνιο, να κάνει χρόνο 3.50 ώρες! «Είσαι πολύ δυνατός, αν κάνεις προπόνηση μπορείς να δεις καλά αποτελέσματα» με συμβούλευσαν. Ο επόμενος αγώνας ήταν στο Ανόβερο, λίγη προπόνηση και χρόνος 3.40 ώρες, επόμενος αγώνας στη Θεσσαλονίκη σε 3.30 ώρες. Έβλεπα ότι όλοι έτρεχαν με προπονητή. Εγώ προπονητή δεν είχα. Τώρα έβαλα πρώτη φορά και τον προηγούμενο μήνα που πήγα Φλωρεντία είχα βάλει ως προπονητή μου τον Χριστόφιρο Μερούση, πρωταθλητή Ελλάδος, ο οποίος μου έδωσε ένα συγκεκριμένο πρόγραμμα και από 3.20 που είχα κάνει στη Μάλτα, έκανα 3.12 στη Φλωρεντία. Επομένως βοηθάει το να έχεις προπονητή, αλλά βέβαια τώρα αφιερώνω και πολύ περισσότερο χρόνο, κάνω 5 φορές την εβδομάδα προπόνηση τρέχοντας 100 χλμ. και 300 χλμ. συνολικά τον μήνα. Όσο βλέπεις ότι οι προσπάθειές σου έχουν αποτέλεσμα και ότι οι χρόνοι σου βελτιώνονται, τόσο περισσότερο ενθουσιάζεσαι και λες θα πάω στον επόμενο αγώνα και θα τρέξω με ακόμα πιο καλή επίδοση, ακόμα παρακάτω. Άλλοι έχουν κόλλημα με το χρήμα, εγώ έχω παθιαστεί με το να βλέπω τους χρόνους μου να πέφτουν και θέλω κι άλλο και ακόμα κι άλλο! Συναγωνίζομαι τα άτομα που με έβαλαν σε αυτό το «τριπάκι», προσπαθώ να τα ξεπεράσω ανταγωνιζόμενος τον εαυτό μου, χωρίς κάποιο άλλο κέρδος. Το αντίθετο μάλιστα, γιατί κάνεις μεγάλα έξοδα, δύο αγώνες στο εξωτερικό μου κοστίζουν 6.000 ευρώ. Δύσκολο να φτάσεις από το νησί στο εξωτερικό. Οι αγώνες είναι πάντα Κυριακή και πρέπει να βρίσκομαι εκεί που διεξάγονται τουλάχιστον την Παρασκευή. Θέλω μια εβδομάδα να πάω και να έρθω. Έτσι έγινε, λοιπόν, το όλο πραγμα και τώρα προσπαθώ εγώ πια να μυήσω και άλλο κόσμο. Με αρχή τον αγώνα στη Φολέγανδρο πέρυσι, αρκετοί άνθρωποι, παιδιά αλλά και πιο μεγάλοι, έχουν βάλει πλέον το τρέξιμο στην καθημερινότητά τους. Τον Μάρτη έχω δηλώσει για τον Αγώνα στην Άρτα και έχουν ξεσηκωθεί πολλοί από τη Φολέγανδρο να τρέξουν επίσης εκεί. Εγώ στον Ημιμαραθώνιο και κάποιοι άλλοι στην κατηγορία των 10 χλμ. Βλέπω στο δρόμο ανθρώπους να προπονούνται, ο ένας με τον άλλον παρακινούνται. Όταν βλέπεις το σώμα σου να αποδίδει, είναι ένα μεγάλο κίνητρο! Άλλωστε η άσκηση κάνει μόνο καλό!

Πείτε μας λίγα πράγματα και για τις αρμοδιότητές σας ως Αντιδήμαρχος Υποδομών, Δικτύων και Τεχνικών Έργων του Δήμου Φολεγάνδρου.

Καταρχάς να ξεκαθαρίσω ότι το κομμάτι των Τεχνικών Έργων δεν το έχω μόνος μου, βοηθάει και η Τεχνική Υπηρεσία, ο Παναγιώτης ο Γυφτάκης. Το κομμάτι της ύδρευσης το έχω εξ ολοκλήρου εγώ, αλλά πέραν αυτού, για τα υπόλοιπα έργα που εκτελούνται, είτε πρόκειται για διαπλάτυνση των δρόμων, είτε για άλλες κατασκευές, είτε για τα πάρκινγκ, το μεγαλύτερο κομμάτι της ευθύνης, αν όχι το 100 τοις 100, το έχει ο Δήμαρχος. Το έχει πάρει επάνω του, παράλληλα με όλες τις υπόλοιπες υποχρεώσεις του. Όλα τα έργα που βλέπετε σε εξέλιξη, εκτός της ύδρευσης, τα επιβλέπει ο ίδιος ο Δήμαρχος. Δεν είμαι, λοιπόν, μόνος μου, γιατί τα έργα είναι το μεγαλύτερο κομμάτι ευθύνης του Δήμου και δεν βγαίνει από έναν άνθρωπο μόνο. Οπότε όλα γίνονται σε συνεργασία με τον Δήμαρχο, με βάση το δικό του όραμα για το νησί. Δίνουμε μεγάλο βάρος στα έργα ξοδεύοντας σε αυτά το μεγαλύτερο μέρος των χρημάτων του προυπολογισμού και προσπαθώντας, όσο το δυνατόν, να ξέρουμε που ακριβώς πηγαίνουν τα χρήματα. Όταν έχεις έσοδα κάποια εκατομμύρια, πρέπει να ξέρεις που πηγαίνουν και να διασφαλίσεις ότι τα χρήματα αυτά μένουν στον τόπο. Ως Δήμος, έχουμε καταφέρει τα δύο τελευταία χρόνια, να έχουμε δώσει τα χρήματα που δαπανώνται για έργα σε επαγγελματίες του νησιού, χωρίς να κάνουμε καμιά διάκριση το τι ψήφισε και τι είναι ο καθένας, με γνώμονα μόνο ότι είναι ντόπιος. Αυτή τη στιγμή το νησί είναι ένα τεράστιο εργοτάξιο ποτέ άλλοτε δεν έχει ξανασυμβεί αυτό. Αν εξαιρέσουμε το έργο της Αποχέτευσης και της Ύδρευσης, που δεν είναι έργα του Δήμου, όλα τα υπόλοιπα κινούνται με μικρές συμβάσεις έργων και με απευθείας αναθέσεις σε ντόπιους επαγγελματίες. Πόσοι έχουν υλικά οικοδομών; Τρεις! Συνεργαζόμαστε και με τους τρεις. Πόσοι κάνουν εκσκαφές; Δύο και τους έχουμε και τους δύο. Πόσοι κτίστες; Πέντε συνεργεία, εργάζονται όλοι σε έργα του Δήμου. Έχουμε όλο τον κόσμο μαζί μας. Δεν έχουμε, μέχρι τώρα, φέρει εξωτερικά συνεργεία, αν και αυτό είναι το πιο εύκολο. Προσπαθούμε με τις δικές μας δυνάμεις να υλοποιήσουμε τα δικά μας έργα και αυτό νομίζω είναι το πιο σημαντικό! Τα χρήματα να μένουν στον τόπο!

Σας ευχαριστούμε θερμά κ. Αντιδήμαρχε για την τόσο ενδιαφέρουσα αυτή συζήτηση και ευχόμαστε σε εσάς προσωπικά και σε όλους σας καλή επιτυχία στο δύσκολο έργο που έχετε αναλάβει!

Copyright ©Katerina Marinaki. All Rights Reserverd. ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ η αναδημοσίευση ή η αναπαραγωγή -ολική, μερική ή περιληπτική- του περιεχομένου του παρόντος web site με οποιονδήποτε τρόπο, χωρίς προηγούμενη γραπτή άδεια της κατόχου του Κατερίνας Μαρινάκη. Νόμος 2121/1993 και κανόνες Διεθνούς Δικαίου που ισχύουν στην Ελλάδα.