Αγρός, το ευωδιαστό χωριό του τριαντάφυλλου


Φθάσαμε στον Αγρό, ένα όμορφο και ζεστό απόβραδο του προηγούμενου Νοέμβρη, μια εποχή που για τα δεδομένα της Κύπρου είναι καλοκαίρι, με τα ξενοδοχεία της γεμάτα επισκέπτες και τις πανέμορφες παραλίες της κατάμεστες από κολυμβητές, που σε καμία περίπτωση δεν είναι χειμερινοί, αφού οι θερμοκρασίες φλερτάρουν με νούμερα που ξεκινούν από 3!  Δεν μπορέσαμε να τον απολαύσουμε όσο θα θέλαμε, γιατί το ταξίδι στην πανέμορφη Κύπρο, παρόλο που διήρκεσε σχεδόν μία εβδομάδα και είχε διοργανωθεί άψογα από τον Κυπριακό Οργανισμό Τουρισμού, αποδείχθηκε σύντομο για έναν τόπο με τόσες ομορφιές και αξιοθέατα. Όμως για μένα, που η γνωριμία και η αγάπη μου για το χωριό αυτό, τους ανθρώπους του και την τριανταφυλλένια ψυχή του είχε ξεκινήσει σχεδόν 10 χρόνια νωρίτερα, ήταν ένα πραγματικό προσκύνημα, ένα τάμα που δεν θα μπορούσε να μείνει ανεκτέλεστο στην πρώτη μου επίσκεψη στο νησί της Αφροδίτης! Είχα ήδη χάσει μια ευκαιρία το 2010, όταν στην 4η μόλις διοργάνωση της Γιορτής Τριαντάφυλλου ακούσθηκε μεν η ομιλία μου με θέμα την ιστορία και τους τρόπους αξιοποίησης του βασιλιά των λουλουδιών, όχι όμως από το στόμα μου! Εμένα με είχε «αιχμαλωτίσει» στην Αθήνα η φοβία, που για μερικά χρόνια με κράτησε μακρυά από τα αεροπορικά ταξίδια!

Αμφιθεατρικά κτισμένος στις πλαγιές του όρους Τρόοδος, στην περιοχή της Πιτσιλιάς και σε υψόμετρο 1100 μέτρων, ο Αγρός, αδιαφιλονίκητος πρωταγωνιστής σε ένα καταπράσινο σκηνικό στολισμένο με χιλιάδες τριανταφυλλιές, απολαμβάνει πανοραμική θέα της ενδοχώρας της Μεγαλονήσου, με τα σπίτια του να ακροβατούν γαντζωμένα στις βουνοπλαγιές του σαν επιδέξιοι αναρριχητές! Η παράδοση θέλει το χωριό να ιδρύεται από 40 μοναχούς, που τον 8ο αιώνα, κατά την περίοδο της Εικονομαχίας, εγκατέλειψαν τη Mονή του Mεγάλου Aγρού στην Kύζικο της Mικράς Aσίας για να βρουν καταφύγιο στην Κύπρο και βέβαια έδωσαν στον νέο τόπο τους το όνομα του χωριού που άφησαν πίσω τους. Έχτισαν στο σημείο εκείνο ένα μοναστήρι, εκεί όπου βρίσκεται σήμερα η Εκκλησία της Παναγίας του Αγρού.

Οι κάτοικοι του Αγρού είναι εξίσου ξεχωριστoί με την φύση που τους περιβάλει. Άνθρωποι διακριτικά φιλόξενοι, ευγενικοί, καταδεκτικοί, ζυμωμένοι με τον οίστρο της δημιουργικότητας και με μια ανεξάντλητη αγάπη για μόρφωση. Αρμονικά παντρεύουν την κληρονομιά της παράδοσης με την προοδευτική καινοτομία. Δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι εδώ συναντά κανείς υποδομές δυσεύρετες και ζηλευτές για τα δεδομένα της αγροτικής Κύπρου: εκπαιδευτήρια, μοντέρνες αθλητικές εγκαταστάσεις, νοσοκομείο, τράπεζες, ξενοδοχεία, πλούσια  πολιτιστική ζωή και ευκαιρίες ψυχαγωγίας. Καφετέριες, εστιατόρια, ταβέρνες, υπεραγορές, μικρά μαγαζάκια, αλλά και ειδικά διαμορφωμένα πάρκα για περπάτημα προσφέρουν δυνατότητες για μελέτη της μοναδικής κυπριακής ορεινής φύσης και του παραδοσιακού τρόπου ζωής, διασφαλίζοντας σε ντόπιους και ξένους μία υψηλού επιπέδου παραμονή. Φημισμένος για πολλά από τα τοπικά προϊόντα του, όπως τα αλλαντικά (λουκάνικα, λούντζες, χοιρομέρια), τα γλυκά του κουταλιού και οι μαρμελάδες, τα αρίστης ποιότητας φρούτα και κηπευτικά, ο σουτζιούκκος, το φυσικό μεταλλικό νερό του, αλλά πάνω απ’ όλα ξακουστός για τα αρωματικά του ρόδα και το ασύγκριτο ροδόσταγμά του, ο Αγρός αποπνέει καθημερινά το όραμα και τη διάθεση των κατοίκων του για δημιουργία, με βαθύ σεβασμό προς τον άνθρωπο και τη φύση!

 12η Γιορτή Τριαντάφυλλου

Η Κοινότητα Αγρού διοργανώνει και φέτος την 12η πλέον Γιορτή Τριαντάφυλλου, τα Σαββατοκύριακα 12-13 και 19-20 Μαΐου 2018. Οι λάτρεις των ρόδων θα απολαύσουν μια επίσκεψη στον Αγρό κατά τη διάρκεια αυτών των ημερών, που συμπίπτουν ακριβώς με την εποχή που ανθίζουν τα τριαντάφυλλα. Η Γιορτή διαρκεί δύο εβδομάδες και περιλαμβάνει πολλές δραστηριότητες, εκθέσεις και επιδείξεις με αντικείμενο την ομορφιά της φύσης και τις τοπικές παραδόσεις. Μεταξύ άλλων, κατά τη διάρκεια του Φεστιβάλ δίνεται η ευκαιρία στον επισκέπτη να επισκεφθεί την έκθεση με προϊόντα φτιαγμένα από τα ρόδα του Αγρού, να παρακολουθήσει τη διαδικασία της απόσταξης ροδοστάγματος, ενώ ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει και το καλλιτεχνικό μέρος της γιορτής, κορωνίδες του οποίου αποτελούν η μουσικοχορευτική παράσταση με θέμα «101 χρόνια καλλιέργειας και επεξεργασίας της τριανταφυλλιάς στον Αγρό» από τον χορευτικό όμιλο του Κέντρου Νεότητας Αγρού, η μουσική βραδιά με το μουσικό σχήμα Trio Levante, καθώς και η αναδρομή στην παράδοση με την εκπομπή «Παραδοσιακή Βραδιά»  με την Άντρη Καραντώνη και τον Μιχάλη Χατζημιχαήλ.

Γενική άποψη της έκθεσης με προϊόντα τριαντάφυλλου και άλλα είδη που σχετίζονται με την καλλιέργεια και την επεξεργασία του.

Στιγμιότυπο από τις καλλιτεχνικές εκδηλώσεις της Γιορτής.

Στο χώρο των εκδηλώσεων υπάρχουν περίπτερα με τοπικά εδέσματα και ποτά, ενώ το τρενάκι της Κοινότητας μεταφέρει τους μικρούς και μεγάλους επισκέπτες στους χώρους της γιορτής. Τα εγκαίνια του Φεστιβάλ τέλεσε ο Υπουργός Εμπορίου, Βιομηχανίας και Τουρισμού Γιώργος Λακκοτρύπης, το Σάββατο 12 Μαΐου.

 Η Ροδή η Δαμασκηνή (rosa damascena)

Θάμνος με ευλύγιστους βλαστούς και άνθη με τριάντα πέταλα, η τριανταφυλλιά αυτή, που στην Κύπρο λέγεται και μυρωδάτη ή ορείτικη, είναι γνωστή με το επιστημονικό όνομα Ροδή η Δαμασκηνή και ανήκει στην οικογένεια των Rosacea. Το φυτό φτάνει το ύψος των 1,5 έως 2 μέτρων και τα διπλά άνθη του ξεχωρίζουν για το απαλό ροζ χρώμα τους και το έντονο άρωμά τους. Ανθίζει την άνοιξη -Απρίλιο με Μάιο- και στον Αγρό ευδοκιμεί στους πρόποδες των βουνών, προστατευμένη από δυνατούς ανέμους και παγετούς. Οι τριανταφυλλιές είναι φυτά ανθεκτικά με διάρκεια ζωής έως και 25 χρόνια και κάθε φυτό μπορεί να δώσει μέχρι και 400 άνθη το χρόνο. Η συλλογή των ρόδων γίνεται νωρίς το πρωί, προτού ο ήλιος τα ζεστάνει και πάρει μαζί του το άρωμά τους. Για ένα κιλό ροδοπέταλα θα μαζευτούν 400-500 τριαντάφυλλα, τα οποία πρέπει να οδηγηθούν το συντομότερο στο καζάνι για την απόσταξη. Η συγκομιδή, που διαρκεί 20 έως 25 μέρες, αποτελεί μια πραγματική γιορτή για το χωριό, όπου οι φίλοι είναι παρόντες, αλλά ακόμα και οι άγνωστοι είναι ευπρόσδεκτοι να πάρουν μέρος σ’ αυτήν. Εάν βρίσκεστε στην Κύπρο τον Μάιο, πρέπει οπωσδήποτε να ζήσετε αυτήν την εμπειρία!

Το μακρύ ταξίδι των τριαντάφυλλων, άρχισε πριν από 40 εκατομμύρια χρόνια, διασχίζοντας τα μονοπάτια του χρόνου, ακολουθώντας τα λικνίσματα του μύθου και της ιστορίας, περνώντας από τον αρχαίο κόσμο, την Κίνα, την Ινδία, την Περσία, την Αίγυπτο, την Ελλάδα και τη Ρώμη για να γοητεύσει, να ομορφύνει, να νοστιμίσει, να στολίσει, αλλά και να θεραπεύσει. ΄Ενα ταξίδι που συνεχίζεται αδιάκοπα μέχρι τις μέρες μας στην Κύπρο, στις βουνοπλαγιές της ευρύτερης περιοχής του Αγρού.

Τριανταφυλλοκεράσματα στους χώρους του εργοστασίου Τσολάκη από τα χέρια της Άντριας Τσολάκη, ένα ζωντανό ευωδιαστό τριαντάφυλλο κι η ίδια. Ακόμα και τα παπούτσια της είναι τριανταφυλλένια!

Από τον μύθο στην παράδοση

Η ελληνική μυθολογία θέλει την Κύπρια θεά της ομορφιάς, την Αφροδίτη, να περιβάλλεται από τριαντάφυλλα κατά την ανάδυσή της από τους αφρούς της θάλασσας, σταλμένα για να αρωματίσουν τον αέρα που θα πρωτοανέπνεε. Άλλος μύθος τη θέλει να τρέχει ανυπόδητη για να προλάβει τον θανάσιμα τραυματισμένο Άδωνη  και στη βιάση της να πατάει ένα αγκάθι. Από την πληγή της κύλησε αίμα κι έβαψε ένα τριαντάφυλλο ροζ, δωρίζοντάς το στους ανθρώπους, που μέχρι τότε γνώριζαν μόνο τα άσπρα ρόδα.  Μία άλλη εκδοχή του ίδιου μύθου θέλει τη θεά να κλαίει και να πονά για το χαμό του Άδωνη. Από κάθε δάκρυ της, που πέφτει στο χώμα, γεννιέται κι ένα τριαντάφυλλο, ιερό σύμβολο της θεάς του έρωτα, συνδεδεμένο αναπόσπαστα με την ομορφιά και την αγάπη.

Αν η Ροδή η Δαμασκηνή κατάγεται πράγματι από τη Δαμασκό, όπως δηλώνει το όνομά της, τότε το ταξίδι της ως την Μεγαλόνησο δεν ήταν μακρύ.  Λίγα μονάχα βήματα, θα ’λεγε κανείς, από τη Μέση Ανατολή και τη Συρία ως την Κύπρο και τις φιλόξενες βουνοπλαγιές του Αγρού. Στο δροσερό κλίμα του χωριού, σε υψόμετρο 900-1100 μέτρων πάνω από τη θάλασσα, μέσα σε χώμα πλούσια προικισμένο, επέλεξε να ριζώσει το χαρισματικό αυτό φυτό. Περιτριγυρισμένη από τις σοφές ισορροπίες μιας φύσης ακούραστα γενναιόδωρης, η Ροδή η Δαμασκηνή ήρθε  να χαρίσει απλόχερα τα δώρα της, το μοναδικό άρωμά της, τους ατόφιους, αγνούς χυμούς της για να τους χαρούμε στη μορφή ροδοστάγματος και ροδέλαιου με τις έξοχες περιποιητικές και θεραπευτικές τους ιδιότητες.

Αρωματικά κεριά και σαπούνια που μοσχοβολούν τριαντάφυλλο.

Ο Νέαρχος Κληρίδης και τα ρόδα του Αγρού

Στο δημοτικό σχολείο του Αγρού μαζεμένοι κάπου 60 μαθητές με τις σχολικές στολές τους να χουχουλιάζουν τις παλάμες τους. Είναι κρύος ο Νοέμβρης του 1918!  Τα παιδικά μάτια προσηλωμένα, γαντζωμένα στα χείλη του δασκάλου. Τα λόγια του ηχούν ζωηρά, ενθουσιώδη, όλο απόφαση. Ο Νέαρχος Κληρίδης γέννημα θρέμμα του Αγρού, εξηγεί, αποσαφηνίζει, προτρέπει. Ο προικισμένος δάσκαλος έχει ένα όραμα: να διαδόσει την καλλιέργεια της τριανταφυλλιάς στη γενέτειρά του, να προχωρήσει στην αγορά ενός αποστακτήρα για την παραγωγή και εξαγωγή ροδοστάγματος. Με δική του πρωτοβουλία ο Νέαρχος Κληρίδης έχει ήδη δημιουργήσει φυτώριο στην αυλή του σχολείου και προχωρεί στις 13 του Νιόβρη του 1918 στην ίδρυση μαθητικού συλλόγου. Κάθε μέλος του είναι υποχρεωμένο να φυτεύει στα κτήματα των γονιών του 50 φυτά τριανταφυλλιάς το χρόνο. Είναι η στιγμή που σφραγίζεται το μπόλιασμα του τόπου και των ανθρώπων του Αγρού με τα τριαντάφυλλα!

Ο Χριστάκης Τσολάκης και η θυγατέρα του, η Άντρια, μας ξεναγούν στους μοσχοβολιστούς κόσμους του τριαντάφυλλου του Αγρού!

Η Οικογένεια Τσολάκη

Οι μαθητές του Νέαρχου Κληρίδη πολλοί, ανάμεσα σ’ αυτούς κι ο Νικόδημος Τσολάκης, που από νωρίς τον κερδίζει η καλλιέργεια της τριανταφυλλιάς. Επιδεικνύει ακούραστο ενδιαφέρον στην εξάπλωσή της από μικρός, αλλά κι αργότερα φροντίζει τη συστηματική παραγωγή και διάθεση του ροδοστάγματος στην αγορά. Είναι η εποχή που το όνομα του Αγρού θα συνδεθεί απόλυτα με τα τριαντάφυλλα και το ποιοτικό ροδόσταγμα. Η φήμη του θα περάσει τα σύνορα της περιοχής και θα εξαπλωθεί γοργά σ’ ολόκληρο το νησί.  Από το 1948, ο Νικόδημος Τσολάκης θα συγκεντρωθεί στις ιδιόκτητές του ροδοκαλλιέργειες και τη δική του νεοσύστατη βιοτεχνία ροδοστάγματος, που τέσσερις δεκαετίες αργότερα, το 1987, θα την παραδώσει σε ένα από τα παιδιά του, τον Χριστάκη Τσολάκη, ο οποίος εκείνη την εποχή ήταν μόνιμα εγκατεστημένος στη Μελβούρνη της Αυστραλίας. Ο Χριστάκης δε χρειάζεται να πολυσκεφθεί την πρόταση του πατέρα του. Το άρωμα των τριαντάφυλλων δεν είχε ξεθωριάσει από πάνω του. Είναι η κατάλληλη πρόκληση που έρχεται την κατάλληλη στιγμή!

Επιστρέφοντας πίσω στην Κύπρο, ο Χριστάκης Τσολάκης γνωρίζει τη Μαρία και φτιάχνουν τη δική τους οικογένεια. Αναλαμβάνοντας την οικογενειακή επιχείρηση δραστηριοποιούνται μαζί αμέσως. Διατηρώντας ατόφια τα χαρακτηριστικά των ανθρώπων του τόπου τους, ζυμωμένοι με εφευρετικότητα και μια αυθεντική κοινωνική και περιβαλλοντική φροντίδα, προχωρούν δημιουργικά κι υπεύθυνα σε καινοτομικές πρωτοβουλίες. Εκμοντερνοποιούν τις εγκαταστάσεις της βιοτεχνίας, τις μεθόδους εργασίας κι εμπλουτίζουν τη γκάμα των παραδοσιακών προϊόντων τους. Συνειδητά επιλέγουν τη βιοκαλλιέργεια ως μελλοντική προοπτική ανάπτυξης, αφού ταιριάζει απόλυτα στη φιλοσοφία τους, στη συνολική δηλαδή αντίληψη της ήπιας παραγωγικής διαδικασίας, που λειτουργεί σύμφωνα με τα αναμφισβήτητα πλεονεκτήματα του οικογενειακού μοντέλου εργασίας: αποτελεσματικότητα, αποδοτικότητα, αξιοπιστία.  Μαζί με τις δύο κόρες τους, την Άντρια και την Έλενα, ο Χριστάκης  και η Μαρία Τσολάκη έκαναν για τα κυπριακά δεδομένα μία πρωτοποριακή κίνηση. Η οικογένεια Χριστάκη Τσολάκη είναι σήμερα η πρώτη δημιουργός μιας κυπριακής σειράς βιολογικών καλλυντικών, της  Venus Rose.

Δεκάδες προϊόντα, βρώσιμα, περιποίησης ή διακόσμησης θα κάνουν πραγματικά δύσκολη την επιλογή για τις αγορές σας.

Φυσικά Βιολογικά Καλλυντικά Ομορφιάς

Στη βάση των δύο αγνών και καθιερωμένων πια προϊόντων της Οικογένειας Τσολάκη, του βιολογικού ροδοστάγματος και του αιθέριου ελαίου τριαντάφυλλου, δημιουργήθηκαν προϊόντα περιποίησης για την τέλεια καθημερινή φροντίδα προσώπου και σώματος, αλλά και για την ευεξία. Τα συστατικά τους, όπως άλλωστε και τα περισσότερα συστατικά που συνθέτουν τα καλλυντικά τους, προέρχονται από φυτά βιοκαλλιέργειας. Η παραγωγή τους απαιτεί ιδιαίτερη γνώση και φροντίδα, καθώς η χρήση φυτοφαρμάκων, ζιζανιοκτόνων και χημικών λιπασμάτων είναι απαγορευτική για τη φιλοσοφία τους. Κατά την περίοδο συγκομιδής συλλέγονται στις βιοκαλλιέργειες της οικογένειας Τσολάκη, κάπου 50.000 τριαντάφυλλα την ημέρα, αποκλειστικά με το χέρι! Τα προϊόντα ελέγχονται καθ’ όλη τη διάρκεια παραγωγής κι επεξεργασίας τους, τηρώντας αυστηρά όλα τα μέτρα υγιεινής,  είναι ασφαλή κι αποτελεσματικά, δερματολογικά ελεγμένα και φιλικά προς το περιβάλλον, δεν ελέγχονται σε ζώα και ως προϊόντα πιστοποιημένα βιολογικής καλλιέργειας φέρουν τη βιολογική σήμανση ευρωπαϊκών εργαστηρίων, αναγνωρισμένων από επίσημους φορείς της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Οι θεραπευτικές ιδιότητες του ροδέλαιου

Το ροδέλαιο περιέχει κάπου 300 χημικά συστατικά, από τα οποία περί τα 100 μόνο έχουν αναγνωριστεί. Ανάμεσα σ’ αυτά η φυσική γερανιόλη, η αιθανόλη, η ευγενόλη, η φαινυλαιθυλική αλκοόλη, οι αλειφατικοί υδρογονάνθρακες, η φαινόλη κ.άλ. Οι δράσεις του ποικίλες και οι θεραπευτικές του ιδιότητες αναμφισβήτητες. Το ροδέλαιο είναι αντιφλεγμονώδες, αντικαταθληπτικό, σπασμολυτικό, αφροδισιακό, κατασταλτικό, διεγερτικό της πέψης, διουρητικό, ήπιο αντισηπτικό, καθαρτικό, τονώνει τα νεύρα και της κυκλοφορία του αίματος, ρυθμίζει τον κύκλο της περιόδου, ηρεμεί κι ενυδατώνει. Χρησιμοποιείται σαν πολύτιμη πηγή βιταμίνης C. Επειδή δεν είναι τοξικό και δεν ερεθίζει το δέρμα, θεωρείται από τα λιγοστά αιθέρια έλαια που μπορούν να χρησιμοποιηθούν άφοβα στα παιδιά και σε πάσχοντες από δερματικές αλλεργίες.

Η σειρά Φυσικών Βιολογικών Καλλυντικών Τριαντάφυλλου Venus Rose περιλαμβάνει αιθέριο έλαιο τριαντάφυλλου, το άρωμα «Αντριλένα», ροδόσταγμα για καθαρισμό προσώπου και σώματος, κρέμα ημέρας και νύχτας, κρέμα απολέπισης και μάσκα προσώπου, αφρόλουτρο και ενυδατικό γαλάκτωμα  σώματος, κρέμα για τα μάτια, σαμπουάν και μάσκα μαλλιών, κρέμα χεριών και αντρική κρέμα για μετά το ξύρισμα, ορό και ενυδατικό spray προσώπου και σώματος. Διατίθενται επίσης οινοπνευματώδη ποτά (απεριτίφ και λικέρ τριαντάφυλλου, Ερυθρός Ξηρός Οίνος, Cabernet Sauvignon /Μαύρο και Νέκταρ των Ρόδων), αλλά και ροδόσταγμα, βιολογικό ροδόσταγμα και τσάι τριαντάφυλλου, μαρμελάδα τριαντάφυλλου, ροδόξυδο, αρωματικά σαπούνια και κεριά με άρωμα τριαντάφυλλου.

Με τον καλό μου φίλο Κυριάκο Αθρακιώτη, τον πρώτο άνθρωπο που γνώρισα από τον Αγρό και «ευθύνεται» για την αγάπη μου για τον τόπο αυτό, τους ανθρώπους και τα προϊόντα του! Άλλωστε και η δική του αγάπη για την ιδιαίτερη πατρίδα του είναι απεριόριστη!

Την φετινή Γιορτή Τριαντάφυλλου παρακολούθησε και η αγαπημένη μας chef Ντίνα Νικολάου και φυσικά ο Κυριάκος δεν έχασε ευκαιρία να την ξεναγήσει και να την κατατοπίσει για τα πάντα!

Πριν αποχαιρετήσουμε, ωστόσο, τον πανέμορφο Αγρό πρέπει να ρίξουμε μια ματιά και στα υπόλοιπα χαρακτηριστικά προϊόντα του, το ίδιο άλλωστε κάναμε κι εμείς κατά τη διάρκεια της έστω και σύντομης παραμονής μας στον ευλογημένο αυτό τόπο.

Τα Σπιτικά της Νίκης

Πρώτη μας στάση «Τα σπιτικά της Νίκης», το εργαστήρι της Νίκης Αγαθοκλέους, η οποία αξιοποιώντας την 25χρονη πείρα της και ακολουθώντας παραδοσιακές συνταγές φτιαγμένες με αγάπη και μεράκι προσφέρει γεύσεις που γίνονται πάθος με την πρώτη κιόλας δοκιμή. Όλα τα προϊόντα παρασκευάζονται σε σύγχρονες εγκαταστάσεις με ευρωπαϊκές προδιαγραφές και είναι πιστοποιημένα με ISO 22000. Γνήσια παραδοσιακά προϊόντα, όπως γλυκά του κουταλιού και μαρμελάδες (από καρπούζι, χρυσόμηλο, καΐσι, μαυροκέρασο, βαζανάκι -είδος μελιτζανάκι-, κιτρόμηλο, ντομάτα, μόσφιλο -ένα ιδιαίτερο, γλυκόξινο φρούτο, που άρχισε να καταναλώνεται στην Κύπρο τα νεότερα χρόνια- κ.άλ.), σουτζιούκκος αμυγδάλου και καρυδιού (κλωστές, περασμένες με αμύγδαλα ή καρύδια, εμβαπτίζονται σε ζεστή μουσταλευριά και κρεμιούνται σε διχάλες από κλαδιά δένδρων για να στεγνώσουν με την όλη διαδικασία να επαναλαμβάνεται τουλάχιστον 4-5 φορές), κιοφτέρκα (μικρά τετράγωνα ή ορθογώνια κομμάτια παλουζέ -μουσταλευριάς-, που αποξηραίνονται στον ήλιο), χαρουπόμελο, έψημα (παχύρευστος πολτός -πετιμέζι-, που δημιουργείται όταν ο μούστος καταστηθεί καλά), αμπελόφυλλα και πολτός ντομάτας, παστόσυκα (αποξηραμένα σύκα), γλυκό τριαντάφυλλο και αμύγδαλο. Επιπρόσθετα, παρασκευάζονται γλυκά και μαρμέλαδες χωρίς ζάχαρη για δίαιτα και διαβητικούς, όπως και άλλα πολλά παραδοσιακά είδη. Ευκαιρίας δοθείσης να πούμε ότι ο σουτζιούκκος, ο (π)παλουζές, τα (κ)κιοφτέρκα, το έψημα και ο πορτός (σε ζεστό μούστο προστίθεται χονδροαλεσμένο σιτάρι και προαιρετικά καβουρδισμένο σησάμι) αποτελούν τα πέντε χαρακτηριστικότερα παραδοσιακά γλυκά της Κύπρου, που παρασκευάζονται από το χυμό των σταφυλιών στα χωριά του Τροόδους.

Στο εργαστήρι της Νίκης Αγαθοκλέους. Εδώ κι αν δεν ξέρεις τι να πρωτοδιαλέξεις. Μόνο οι μαρμελάδες και τα γλυκά κουταλιού ξεπερνούν τα τριάντα διαφορετικά είδη!

Μικρό δείγμα γλυκών κουταλιού σε μορφή cocktail, η οποία διατίθεται και σε βαζάκι, για όσους -που είναι πολλοί- δεν ξέρουν τι να διαλέξουν!

Το γλυκό αμυγδάλου είναι φτιαγμένο από αμυγδαλόψυχα, ζάχαρη, ανθόνερο, μαστίχα και λεμόνι.

Παραδοσιακά Αλλαντικά Αγρού Καυκαλιά

Η βιοτεχνία αλλαντικών Καυκαλιάς, άρχισε να λειτουργεί το 1978, είναι γνωστή για τα ποιοτικά και πολυβραβευμένα προϊόντα της και κυρίως για την τσαμαρέλλα της, η οποία διακρίθηκε από την INTERNATIONAL SLOWFOOD ως Presidium, ένας τίτλος που δίνεται σε προϊόντα μοναδικά και ανεκτίμητα που τείνουν να εκλείψουν!

Μητέρα και κόρη της οικογένειας Καυκαλιά επιδεικνύουν με υπερηφάνεια τα εξαιρετικής ποιότητος προϊόντα τους!

Μια βρώσιμη παλέτα ταλαντούχου ζωγράφου! Τσαμαρέλλα (από διαλεκτό κατσικίσιο κρέας με μοναδικό συστατικό το αλάτι, στεγνωμένη στον ήλιο και αρωματισμένη με ρίγανη), χοιρομέρι (φυσικά καπνισμένο και αλατισμένο χοιρινό μπούτι το οποίο ωριμάζει μετά από τρίμηνη διαδικασία), ποσυρτή (μπέικον), λούντζα Πιτσιλιάς, λουκάνικα Πιτσιλιάς και παστουρμάς από φρέσκο βοδινό κιμά. Η βιοτεχνία παράγει επίσης την ζαλατίνα, που φτιάχνεται από διαλεκτά κομματάκια χοιρινού κρέατος ψημένα σε ζωμό από ξύδι, κιτρόμηλο, λεμόνι, λασμαρί (δεντρολίβανο), αρτυσιά (κύμινο) και αλάτι.

 

Τους ευχαριστούμε όλους θερμά για την υποδοχή και την θερμή φιλοξενία στον πανέμορφο τόπο τους! Ευχαριστούμε πάνω απ’ όλα τον Κυπριακό Οργανισμό Τουρισμού και τους ανθρώπους του για την πρόσκληση, την οργάνωση του ταξιδιού και την άψογη φιλοξενία μας στην Κύπρο.

Εξίσου ενδιαφέρον είναι και το Παγκύπριο Φεστιβάλ Φράουλας Δήμου Δερύνειας, που διοργανώνεται κάθε δεύτερη χρονιά (τον Μάιο) στον ομώνυμο Δήμο.

Κατηγορίες:Destinations, Europe, Gastronomy, Local ProductsΕτικέτες: , , ,

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Αρέσει σε %d bloggers: