Η χιώτικη ταβέρνα «Hamam» και οι παραμυθένιες Χίλιες και Μία γεύσεις της!


Η ταβέρνα «Ηamam» στα Μπεντέμια του Κάστρου της Χίου ή το βασίλειο της γλυκύτατης κυρίας Ελένης θα έλεγα εγώ, μιας και τόσο η ταυτότητα της κουζίνας όσο και ο γενικότερος χαρακτήρας του χώρου αντανακλούν την προσωπικότητα της μαγείρισσας και ιδιοκτήτριάς του. Ένα ιδιαίτερο «Hamam» (HA MAM Mpentemi Restaurant) απ’ όπου δεν αναδύονται λεπτές μυρωδιές από αιθέρια έλαια γιασεμιού και τριαντάφυλλου, που θα μας μεταφέρουν στην μαγική χώρα με τις Χίλιες και Μία Νύχτες, αλλά ευωδιές από ολόφρεσκα κρεατικά, ψάρια και θαλασσινά που σιγοψήνονται, από σκορδάκι που σε λίγο θα «σμίξει» εντός τηγανίου με τα τηγανητά βλήτα, από καπνιστές μελιτζάνες και παστουρμάδες, που ετοιμάζονται να πρωταγωνιστήσουν σε πιάτα με εξαιρετικές προτάσεις ορεκτικών και άλλες πολλές γαργαλιστικές ευωδιές, που μας μεταφέρουν κατευθείαν στην παραμυθένια χώρα της Ελένης με τις Χίλιες και Μία Γεύσεις της.
Το ταβερνάκι βρίσκεται σε ένα από τα ομορφότερα σημεία του Κάστρου της Χίου, στα Μπεντέμια, στην σκιά κατά κυριολεξία του Οθωμανικού Λουτρού, δηλαδή του Χαμάμ, εξ ου και η ονομασία του χώρου. Το εντυπωσιακό Λουτρό βρίσκεται στο σημείο συμβολής του επιθαλάσσιου τείχους του Κάστρου με τα χερσαία τείχη του και χρονολογείται στο 18ο αιώνα, περίοδο μεγάλης ακμής για την Χίο. Ήταν δημόσιο κτήριο, που λειτουργούσε σε διαφορετικές ώρες της ημέρας για την εξυπηρέτηση των μουσουλμάνων ανδρών και γυναικών κατοίκων του Κάστρου. Αποτελεί τμήμα ενός ευαγούς ιδρύματος, που περιελάμβανε -εκτός από το λουτρό- και ένα τζαμί με το νεκροταφείο του. Είναι το μεγαλύτερο Χαμάμ του Κάστρου και διακρίνεται για την χαρακτηριστική του ογκοπλασία.
Η διακόσμηση και η όλη αισθητική της ταβέρνας «Hamam» (Μπεντέμι κάστρο Χίου) σέβεται απολύτως την γειτονιά της, με την τόσο ιδιαίτερη ιστορική και πολιτισμική ταυτότητά της. Τόσο η καταπράσινη αυλή όσο και η φωτεινή σάλα του πρώτου ορόφου έχουν την σφραγίδα της νησιώτικης κουλτούρας, αλλά και της παράδοσης της Χίου, φιλοξενώντας αμέτρητα αντικείμενα-μάρτυρες αλλοτινών εποχών, εποχών στις οποίες βρίσκονται ριζωμένες και οι γεύσεις που σερβίρονται εδώ.

Η θέα του Χαμάμ από το μπαλκονάκι του «Hamam«, είναι κάτι παραπάνω από εντυπωσιακή! Το κτήριο καλύπτει επιφάνεια 365 τ.μ., αποτελείται από δέκα αίθουσες και οι χώροι που διαθέτει είναι οι τυπικοί για τα κτήρια του είδους του. Χαρακτηριστικά είναι τα κωδωνόσχημα γυάλινα διαφράγματα, που καλύπτουν εξωτερικά τις διαφόρων σχημάτων (ρόμβων, οκταγώνων, αστεριών κ.λπ.) φωτιστικές οπές, οι οποίες ανοίγονται στις ράχες των θόλων.

Η ευγενέστατη και χρυσοχέρα κυρία Ελένη -γνωστή στους κύκλους των καλοφαγάδων της Χίου από το Iris Restaurant στα Μεστά- στην καρδιά του βασιλείου της, την κουζίνα της!

Άφθονο πράσινο, άφθονο μπλε, ξύλινα τραπεζοκαθίσματα, καρό τραπεζομάντηλα, για ένα αυθεντικά νησιώτικο σκηνικό!

Ίδια ατμόσφαιρα και στην χειμερινή σάλα της ταβέρνας, που θα μπορούσε κάλλιστα να βρίσκεται εντός μιας παραδοσιακής κατοικίας και όχι ενός χώρου εστίασης.

Ακόμα και η είσοδος προδίδει «με το καλημέρα» την προσωπικότητα του χώρου.

Στην σκιά του Χαμάμ μεν, αλλά συγχρόνως και στην αγκαλιά των τειχών του Κάστρου, η ανανεωμένη ταβέρνα «Hamam» δικαίως στο παρελθόν έφερε την επωνυμία «Μπεντέμι».

Και όταν σας λέμε ότι η γραφική και σκιερή αυτή αυλή θα μπορούσε να είναι η αυλή του εξοχικού μας σε ένα ελληνικό νησί, το εννοούμε απολύτως…

…μιας και φιλοξενεί ακόμα και οικόσιτες πάπιες (η χαρά των λιλιπούτειων πελατών της ταβέρνας)…

…αλλά και πολλά αντικείμενα πρώην χρηστικά και νυν διακοσμητικά…

…πεφιλημένους πλέον μάρτυρες χρόνων και τρόπων ζωής που έφυγαν οριστικά, αλλά δεν θα ξεχαστούν ποτέ!

Μία ακόμα γωνιά της αυλής, που σε προ(σ)καλεί να καθίσεις και να χαλαρώσεις σαν στο σπίτι σου.

Ανεβαίνουμε τις όμορφα φωτισμένες…

…και με δεκάδες αντικείμενα στολισμένες σκάλες…

…για να φτάσουμε στην φωτεινή αίθουσα, που ήδη αυτήν την εποχή αρχίζει να παραχωρεί σιγά-σιγά «πελάτες» προς την δροσερή αυλή.

Μεγάλα παράθυρα και καθρέφτες δεν δίνουν μόνο φως, αλλά και μία αίσθηση «άπλας» στον χώρο.

Ώρα όμως να φτάσουμε στο δια ταύτα! Πρώτη άφιξη στο τραπέζι μας τα «προκαταρκτικά», δηλαδή ντοματούλες λιαστές και οι αγαπημένες αλοιφές, τζατζίκι με καρότο και γιαούρτι με αποξηραμένα λαχανικά…

…και μαζί τους ένα αξέχαστο χειροποίητο ψωμάκι! Να σας πω την αλήθεια δεν περίμενα κάτι λιγότερο από τα χέρια της Ελένης!

Το εξώφυλλο του καταλόγου με τις δεκάδες προτάσεις σε ορεκτικά και σαλάτες, κύρια πιάτα κρεατικών ή θαλασσινών και ψαρικών, αλλά βεβαίως και ελληνικότατων μαγειρευτών, που δεν θα μπορούσαν να λείπουν από μια ταβέρνα η οποία σέβεται τον εαυτό της.

Όμορφα σερβιρισμένα και αέρινα τηγανισμένα τα σκαλτσούνια με τα άγρια χόρτα.

Οι παστές γαριδούλες ήταν ένα ποίημα νοστιμιάς και μία αποκάλυψη για μένα, που τις δοκίμασα για πρώτη φορά. Φρεσκότατες και περασμένες μόνο για λίγες ώρες από το αλάτι -στην λογική της παπαλίνας, της ολόφρεσκης παστής σαρδελίτσας της Λέσβου- είναι υποχρεωτικό να καταναλωθούν εντός ωρών, αλλιώς η μαγεία τους χάνεται!

Χόρτα τηγανητά με σκόρδο και λεμόνι, ένας ακόμα γευστικός ύμνος!

Πεντανόστιμα ντολμαδάκια τυλιγμένα με επιδεξιότητα από τα χέρια της Ελένης, όπως και ό,τι άλλο δοκιμάσαμε στο «Hamam».

Τίποτα πιο ταιριαστό για να «βρέξει» όλα αυτά, από το ούζο «Αντρίκειο» του Κακίτση, χωρίς προσθήκη ζάχαρης.

Ακόμα ένα αρμονικό γευστικό πάντρεμα με καλοβρασμένα ρεβύθια και θαλασσινά να λειώνουν κυριολεκτικά στο στόμα!

«Στράκαλι», ένα ιδιαίτερο πιάτο στο οποίο συνυπάρχουν τρία είδη κρέατος (μοσχάρι, χοιρινό και κοτόπουλο), αλλά και μανιτάρια, τυράκι και ντοματούλα.

Τα περίφημα «χερίσια», τα χειροποίητα ζυμαρικά της Χίου, δια χειρός της Ελένης φυσικά και αποκλειστικά! Φέτα και χιώτικο μαστέλο, τα δύο τυράκια που απογειώνουν την γεύση τους.

Ζελέ γιαουρτιού με χιώτικο γλυκό του κουταλιού φυστίκι. Το τέλειο, δροσιστικό γλυκάκι μετά από ένα λουκούλειο γεύμα.

Η παρέα μας στο ξεκίνημα του γεύματος!

Copyright ©Katerina Marinaki. All Rights Reserverd. ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ η αναδημοσίευση, η αναπαραγωγή, ολική, μερική ή περιληπτική του περιεχομένου του παρόντος web site με οποιονδήποτε τρόπο, χωρίς προηγούμενη γραπτή άδεια της κατόχου του Κατερίνας Μαρινάκη. Νόμος 2121/1993 και κανόνες Διεθνούς Δικαίου που ισχύουν στην Ελλάδα.

Κατηγορίες:Greek Islands, RestaurantsΕτικέτες: , , ,

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Αρέσει σε %d bloggers: