Le Tavole di San Giuseppe: μια εμπειρία ζωής στο Minervino di Lecce!


Ο Άγιος Ιωσήφ (San Giuseppe) χτυπάει τρεις φορές με το πηρούνι του το πιάτο με τηγανητά ψάρια, που βρίσκεται εμπρός του. Αυτομάτως τα υπόλοιπα μέλη της Αγίας Οικογένειας, η Μαρία και ο Ιησούς, αλλά και οι λοιποί 10 προσκεκλημένοι τους Άγιοι -μεταξύ των οποίων η Αγία Άννα, η Αγία Ελισάβετ, η Αγία Αγνή, ο Άγιος Φίλιππος, ο Άγιος Ζαχαρίας, ο Άγιος Ιωακείμ, Άγιος Ιωσήφ της Αριμαθαίας κ.άλ.-, σταματούν το φαγητό, προκειμένου να τους σερβιριστεί το επόμενο πιάτο του τελετουργικού γεύματος. Ο αριθμός 13 είναι ο μέγιστος για τους συνδαιτημόνες, προς ανάμνησιν του Μυστικού Δείπνου -o ελάχιστος αριθμός συμμετεχόντων είναι τρεις, o Άγιος Ιωσήφ, η Μαρία και ο Ιησούς-, αλλά πάντοτε σε ζευγάρια Αγίων και σε μονούς αριθμούς, ενώ το 13 σηματοδοτεί επίσης την ανώτερη ποσότητα διαφορετικών πιάτων, που θα γευθούν οι προσκεκλημενοι στο «Τραπέζι του Αγίου Ιωσήφ» (Tavola di San Giuseppe). Στο Τραπέζι μεταξύ άλλων σερβίρονται -εκτός από τα τηγανητά ψάρια που θυμίζουν τον Ιησού-, ρεβύθια, που το σχήμα τους ομοιάζει με τον νάρκισσο, το λουλούδι του Αγίου Ιωσήφ, μπρόκολο που παραπέμπει στο ανθισμένο ραβδί του, βολβοί που συμβολίζουν το πέρασμα από το χειμώνα στην άνοιξη, τηγανητό φινόκιο, το σχήμα των φύλλων του οποίου παραπέμπει στο σχήμα του «πωπού» του βρέφους Ιησού,  ολοστρόγγυλα pitule, σαν μικρά λουκουμαδάκια, που θυμίζουν τις τρεις μπάλες-σύμβολο της Αγίας Τριάδας, ncartiddati ή cartellate -κάτι σαν τα δικά μας ξεροτήγανα σε σχήμα τριαντάφυλλου-, που μοιάζουν με τις φασκιές των μωρών, γι’ αυτό άλλωστε αποτελούν κατ’εξοχήν χριστουγεννιάτικο γλύκισμα. Απουσιάζουν από το Τραπέζι αυτό παντελώς το κρέας, τα αυγά και τα γαλακτοκομικά, ενώ κυριαρχούν τα λαχανικά και τα ζυμαρικά.

Εντυπωσιακό Tavole di San Giuseppe στην Εκκλησία του Αγίου Αντωνίου.

Όλα αυτά μπορεί να ηχούν παράξενα και εξωπραγματικά, συμβαίνουν όμως κάθε χρόνο, στις 18 και 19 Μαρτίου, στο Salento της Puglia, στη Νότια Ιταλία -στο τακούνι, όπως συνηθίζουμε να λέμε, της ιταλικής μπότας-, στην περιοχή του Otranto και κυρίως στην όμορφη κωμόπολη του  Minervino di Lecce και των μικρών χωριών γύρω του, στην Specchia Gallone και στην Cocumola, που ανήκουν διοικητικά στον ίδιο Δήμο. Προφανώς, λοιπόν, τον ρόλο των προαναφερθέντων Αγίων αναλαμβάνουν να υποδυθούν κάποια εξέχοντα πρόσωπα της τοπικής κοινωνίας -με κορυφαίο τον ρόλο του San Giuseppe-, που θεωρούν μεγάλη τους τιμή να φέρουν εις πέρας την υψηλή αυτή αποστολή! Βεβαίως, αισθάνομαι κι εγώ ιδιαιτέρως υπερήφανη που είχα την τιμή να ζήσω μία μοναδική εμπειρία ζωής, υποδυόμενη την Αγία Αγνή (Sant’Agnese), στην φετινή διοργάνωση των Τραπεζιών του Αγίου Ιωσήφ!

H παράδοση αυτή, που τηρείται με πολύ μεγάλη προσήλωση,  μπορεί να έλκει την καταγωγή της είτε από τους Μεσαιωνικούς χρόνους, όταν οι ευγενείς προσέφεραν πλούσια στρωμένα τραπέζια στους φτωχούς κατά την διάρκεια συγκεκριμένων εορτών, είτε πάλι ως ανάμνηση της επίσης παλιάς συνήθειας για προσφορά φαγητού και συγκεκριμένα ενός πιάτου με ζυμαρικά και ρεβίθια, σε όποιον εμφανιζόταν  στο σπίτι μίας ευσεβούς οικογένειας, στις αρχές Μαρτίου. Μία από τις βασικές αρχές της καθολικής θρησκείας είναι εκείνη που τοποθετεί την αναζήτηση της ευτυχίας στον Ουρανό και όχι στα εγκόσμια. Η απληστία θα έπρεπε, λοιπόν, να καταπολεμηθεί παντοιοτρόπως και ακόμα και τα πιο ταπεινά τρόφιμα θα έπρεπε να είναι αγιασμένα με κάποιο τρόπο. Έτσι, τα προαναφερθέντα ζυμαρικά με ρεβύθια (pasta e ceci ή “la massa” στην τοπική διάλεκτο), έπρεπε να μαγειρευτούν κατά τη διάρκεια της προσευχής προς τον Κύριο, να μείνουν για να ξεκουραστούν όση ώρα απαιτείται για δέκα προσευχές στην Madonna (Ave Maria) και να σερβιριστούν αφού ολοκληρωθεί η προσευχή με το Άγιο Ροδάριο (καθολικό κομποσκοίνι). Εύκολα αντιλαμβάνεται κανείς ότι μία ευσεβής οικογένεια δεν θα μπορούσε να φάει τίποτα άλλο παρά τα υπολείμματα, εάν υπήρχαν! Η ιεροτελεστία αυτή τηρείται και σήμερα. Τα ζυμαρικά προετοιμάζονται εκ των προτέρων, ενώ την ημέρα του τελικού μαγειρέματος, οι εθελοντές που έχουν αναλάβει το έργο αυτό απαγγέλλουν την προσευχή του Αγίου Ροδαρίου.

Αφίσα για την προαναγγελία της Massa di San Giuseppe, στο εκκλησάκι της Αγίας Άννας.

Το βράδυ της παραμονής, 18 Μαρτίου, εκτός από τα “Tavole” ιδιωτών και φορέων επισκεφθήκαμε και το εκκλησάκι της Αγίας Άννας, όπου για μία ακόμα φορά εντυπωσιαστήκαμε από την ατέλειωτη έμπνευση των πιστών στην ευφάνταστη δημιουργία μοναδικών και εντελώς διαφορετικών Τραπεζιών του Αγίου Ιωσήφ. Εδώ δοκιμάσαμε και την περίφημη “massa”, η οποία περιλαμβάνει τοπικά ζυμαρικά βρασμένα και τηγανισμένα, τα τοπικά χόρτα cavoli salentini (είδος μπρόκολου), ρεβύθια, άφθονα μπαχαρικά -κυρίως κανέλα, πιπέρι και γαρύφαλλο- και τέλος ψίχουλα τηγανισμένα -το τυρί του φτωχού-, για το τελικό πασπάλισμα. Η ατμόσφαιρα της βραδιάς αυτής είχε κάτι το μοναδικό κι αξέχαστο, καθώς ξένοι εμείς, αμύητοι στην τοπική κουλτούρα και τα έθιμα, αισθανθήκαμε ότι πραγματικά γίναμε ένα με τον κόσμο του Minervino di Lecce, ο οποίος κυριολεκτικά μας αγκάλιασε και μας έκανε αναπόσπαστο κομμάτι της οικογένειας του τόπου. Της οικογένειας του Minervino di Lecce.

Μετά την ολοκλήρωση του τελετουργικού μέρους της βραδιάς…

…επισκεφθήκαμε το Τραπέζι του Αγίου Ιωσήφ, που ήταν διακοσμημένο εξαιρετικά καλαίσθητα αποκλειστικά και μόνον με τα τοπικά προϊόντα της περιοχής.

Από φρούτα, λαχανικά και λουλούδια…

…μέχρι όσπρια…

…βολβούς, τους οποίους εδώ στο Salento εκτιμούν ιδιαιτέρως…

…όμορφες συνθέσεις με τα μεγάλα ψωμιά του Αγίου Ιωσήφ

…ποικιλία ζυμαρικών…

…και βεβαίως κρασί, ελαιόλαδο και γλυκάκια zeppole, γεμιστά με κρέμα ζαχαροπλαστικής, που αποτελούν ένα ακόμα σύμβολο της γιορτής του Αγίου Ιωσήφ, αλλά και της Γιορτής του Πατέρα, που στην Ιταλία γιορτάζεται την ίδια μέρα.

Τέλος, γευθήκαμε την περίφημη Massa, η οποία παρασκευάζεται σε μεγάλες ποσότητες και μένει να ξεκουραστεί έως την ώρα του σερβιρίσματός της, μέσα σε μεγάλα σκεύη από τερακότα, που ονομάζονται Limmi.

Την massa σερβίρουν σε όλο τον κόσμο, που περνάει αυτή τη βραδιά από το εκκλησάκι της Αγίας Άννας, οι γυναίκες που εθελοντικά εργάστηκαν για την προετοιμασία της, επί πολλές ημέρες.

Το πλέον χαρακτηριστικό γνώρισμα αυτών των μεγάλων «Τραπεζιών του Αγίου Ιωσήφ», είναι τα τεράστια στρογγυλά ψωμιά σε σχήμα αγκαλιάς, τα ψωμιά του San Giuseppe, ένα είδος γιγαντιαίων λουκουμάδων, θα μπορούσαμε να πούμε, τα οποία ζυγίζουν 3 έως και 5 κιλά έκαστο και χρειάζονται περίπου 3 ώρες ψήσιμο (το πεντόκιλο). Κάθε ψωμί φέρει το σύμβολο του Αγίου στον οποίο αφιερώνεται, μπαστουνάκι για τον Άγιο Ιωσήφ, ροζάριο για την Madonna, σκάλα για το Άγιο Ζαχαρία κ.ο.κ. Το ομοίωμα του Αγίου Ιωσήφ ή της Αγίας Οικογένειας δεσπόζει στο κέντρο των Τραπεζιών αυτών, τα οποία είναι στρωμένα με τα ωραιότερα κεντήματα και τις πιο λεπτοδουλεμένες δαντέλες, συχνά χειροποίητα, με τις πιο φίνες πορσελάνες και τα ακριβότερα ασημικά της κάθε νοικοκυράς. Κάθε πιστός, που επιθυμεί να εκφράσει την ευγνωμοσύνη του προς τον Άγιο Ιωσήφ ή να ζητήσει συγχώρεση, μπορεί να προετοιμάσει και να στολίσει στο σπίτι του το δικό του Τραπέζι, με τις προετοιμασίες να ξεκινούν μία εβδομάδα νωρίτερα. Την παραμονή της εορτής, στις 18 Μαρτίου, όλα αυτά τα σπίτια είναι ανοικτά και υποδέχονται τον κόσμο που τα επισκέπτεται, προκειμένου να κεραστεί και να ευχηθεί στους οικοδεσπότες. Στο επίκεντρο της προσοχής όλων το μεγάλο Τραπέζι στο σαλόνι της κατοικίας, γεμάτο με τα παραδοσιακά φαγητά, στολισμένο με φινόκιο και πορτοκάλια, με μπουκάλια λάδι και κρασί, όσπρια και ζυμαρικά και ό,τι άλλο επιλέξει η δημιουργική φαντασία των πιστών που το προετοίμασαν, πάντοτε με βάση τα παραδοσιακά προϊόντα της περιοχής. Ο Δήμος φροντίζει για την δημιουργία ενός χάρτη με τα σπίτια που είναι ανοικτά και δέχονται κόσμο, έτσι ώστε κάθε επισκέπτης να μπορεί να βιώσει στο μέγιστο την εμπειρία αυτή.

Τραπέζι του Αγίου Ιωσήφ στο «Dimora Duchessina», ιστορικό Κάστρο που ανήκε στην οικογένεια Venturi…

…και σήμερα έχει μετατραπεί σε ξενοδοχείο.

Ένα ακόμα Τραπέζι αυτή τη φορά από την Οικογένεια Αρτοποιών Carropo, όπως μαρτυρούν και τα μοναδικά ζυμαρένια σύμβολα των «προσκεκλημένων» Αγίων.

Μία τελευταία επίσκεψη στην Masseria (αγρόκτημα) Santina, όπου η γλυκύτατη ιδιοκτήτριά της όχι μόνο έστησε το δικό της Τραπέζι για τον Άγιο Ιωσήφ

…στο σπίτι της, που κάλλιστα θα μπορούσε κανείς να το χαρακτηρίσει και λαογραφικό Μουσείο…

…αλλά και μας περιποιήθηκε έναν – έναν ξεχωριστά με τα πλούσια παραδοσιακά εδέσματα που η ίδια είχε ετοιμάσει, πάντα με το αφοπλιστικό της χαμόγελο στα χείλη. Αριστερά ο Δήμαρχος του Minervino, o Fausto De Giuseppe και δεξιά η κυρία Santina.

Ανήμερα της γιορτής, στις 19 Μαρτίου, πραγματοποιούνται οι τελετουργίες γευμάτων και δείπνων με τους παρακαθήμενους Αγίους, όπως περιγράψαμε στην αρχή του άρθρου. Η αρχή και το τέλος σηματοδοτούνται από προσευχή, το ρυθμό δίνει ο Άγιος Ιωσήφ, ο Δήμαρχος έχει την επίβλεψη του όλου γεγονότος, ενώ στο τέλος του γεύματος, οι «Άγιοι» παίρνουν τα τρόφιμα που περίσσεψαν, προκειμένου να μοιραστούν στους φτωχούς.

Αξίζουν πραγματικά πολλά συγχαρητήρια σε όλους αυτούς τους ανθρώπους, από τον Δήμαρχο και τους συνεργάτες του έως τον τελευταίο πολίτη, που δίνουν τον καλύτερο εαυτό τους για την διατήρηση των μακραίωνων παραδόσεων του τόπου τους. Αισθανόμαστε ευτυχείς που είχαμε την ευκαιρία να  βιώσουμε σε όλο τους το μεγαλείο τα γεγονότα αυτών των ημερών, από τα «παρασκήνια» και τις προετοιμασίες έως το «προσκήνιο» και τα υπέροχα διακοσμημένα Τραπέζια του San Giuseppe!

Πρώτη επίσκεψη της ημέρας στο Τραπέζι του Αγίου Ιωσήφ, που έχει στρωθεί στο κτήριο του παλιού σχολείου, με την φροντίδα της Κοινότητας του χωριού Cocumola (δείτε το σχετικό video στο κανάλι μας στο YouTube). Εδώ μας υποδέχεται το παλαιό έπιπλο «μάντια», ένα είδος ανοιγόμενου τραπεζιού-σεντουκιού, στο οποίο αποθήκευαν σιτάρι, αλεύρι ή και ψωμί στα χωριά της Jonica Salentina, δηλαδή στα χωριά του Salento, που βρέχονται από το Ιόνιο. Το ίδιο αυτό έπιπλο χρησίμευε και σαν Tavole για την γιορτή του San Giuseppe, όπως φαίνεται και στην φωτογραφία.

Εντυπωσιακή η συνολική εικόνα και του κλασικού Τραπεζιού του Αγίου Ιωσήφ με όλα τα συμβολικά του εδέσματα.

Το art de la table πραγματικά εντυπωσιάζει, με την απόλυτη ακρίβεια και συμμετρία του, αλλά και την έμπνευση που χαρακτηρίζει κάθε ξεχωριστό Τραπέζι.

Βολβοί, ιταλιστί lampascioni, σύμβολο του περάσματος από το χειμώνα στην άνοιξη.

Vermicelli.

Σπαγγέτι με μέλι και τηγανητά ψίχουλα. Στην κορυφή το χριστουγεννιάτικο γλυκό ncartiddati ή cartellate -κάτι σαν τα δικά μας ξεροτήγανα σε σχήμα τριαντάφυλλου-, που μοιάζουν με τις φασκιές των μωρών.

Μπακαλιάρος με σάλτσα, στη θέση του κρέατος που απουσιάζει παντελώς από το «ιερό» Tραπέζι του San Giuseppe.

Ρεβύθια, που σερβίρονται διότι το σχήμα τους ομοιάζει με τον νάρκισσο, το λουλούδι του Αγίου Ιωσήφ…

…αλλά και μπρόκολο (broccoli), που παραπέμπει στο ανθισμένο ραβδί του,

Τα τηγανητά ψάρια θυμίζουν τον Ιησού και τα θαύματά του.

Τα στρόγγυλα pitule, σαν μικρά λουκουμαδάκια, που θυμίζουν τις τρεις μπάλες-σύμβολο της Αγίας Τριάδας. Πίσω το γλυκάκι zeppole, γεμιστό με κρέμα ζαχαροπλαστικής, αποτελεί ένα ακόμα σύμβολο της γιορτής του Αγίου Ιωσήφ, η οποία στην Ιταλία συμπίπτει με την Γιορτή του Πατέρα.

Τηγανητά ζυμαρικά gnocchetti (ένα είδος μικροκαμωμένων νιόκι), πάντα χειροποίητα και στην κορυφή το γλυκό ncartiddati ή cartellate…

…το οποίο άλλωστε πρωταγωνιστεί και στο γλυκό αυτό πιάτο, που κλείνει το συγκεκριμένο Τραπέζι.

Chiesa (Εκκλησία) di Sant’Antonio και Convento (Μονή) dei Padri Riformati, στο κέντρο του Minervino di Lecce.

Eδώ, εκτός από την έκθεση με φωτογραφίες σχετικές με το έθιμο των Τραπεζιών του Αγίου Ιωσήφ

…απολαύσαμε την εμπειρία ενός από τα πιο πλούσια Τραπέζια, μεταξύ των πολλών που επισκεφθήκαμε κατά την διάρκεια του διημέρου των εορτασμών. Η διοργάνωσή του έφερε την υπογραφή τoυ Συλλόγου Συνταξιούχων Ξυλουργών του Δήμου του Minervino di Lecce.

Μετά τους απαραίτητους χαιρετισμούς (αριστερά ο Δήμαρχος του Minervino Fausto de Giuseppe)…

…ξεκινά η διαδικασία σερβιρίσματος των 8 συνολικά πιάτων στους 13 συνδαιτημόνες Αγίους.

Tην ευθύνη του μαγειρέματος των εδεσμάτων του Tραπεζιού, αλλά και του σερβιρίσματος, είχαν οι σπουδαστές τou IPSSEOA (Istituto Professionale Statale Servizi per l’Enogastronomia e l’Ospitalità Alberghiera) του Otranto, οι οποίοι και έφεραν εις πέρας την αποστολή τους με τον πλέον άψογο τρόπο.

Μιας και το γεύμα είναι καθαρά τελετουργικό, από κάθε πιάτο δεν τρώγονται παρά ελάχιστες μπουκιές, μέχρι να ακουστεί το σύνθημα από τον San Giuseppe για την αλλαγή εδέσματος. Ο χαριτωμένος μικρούλης που υποδύεται τον Ιησού τρώει κι αυτός ό,τι μπορεί!

Στο τέλος και ενώ το τραπέζι έχει αδειάσει, παίρνουν όλοι το ψωμί-αγκαλιά του San Giuseppe.

Το τελευταίο Τραπέζι της ημέρας, αλλά και το πιο επίσημο, το τελετουργικό του οποίου παρακολουθούν πολλές εκατοντάδες άνθρωποι, από όλη την ευρύτερη περιοχή, πραγματοποιείται στην πλατεία μπροστά από τον ναό του Sant’Antonio.

Το άγαλμα του Αγίου Ιωσήφ περιφέρεται στην πόλη ακολουθούμενο από πλήθος πιστών.

Αργότερα οι Άγιοι παίρνουν τις θέσεις τους…

…μεταξύ των οποίων και η γράφουσα ως Sant’Agnese (Αγία Αγνή)!

Μια εμπειρία ζωής κατά κυριολεξία και ταυτόχρονα μια επιλογή ιδιαιτέρως τιμητική, για την οποία ευχαριστώ τους διοργανωτές για ακόμα μία φορά.

Μετά την ολοκλήρωση του σερβιρίσματος -το οποίο έφεραν και πάλι εις πέρας οι σπουδαστές του IPSSEOA Otranto, οι «Άγιοι» παραλαμβάνουν το υπερμέγεθες ψωμί του Αγίου Ιωσήφ

…αλλά και τα αναμνηστικά τους διπλώματα.

Minervino di Lecce: μια χρονοκάψουλα ιστορίας στην καρδιά του Salento

Το όνομα της πόλης οφείλεται είτε στην θεά Αθηνά (Minerva), η οποία και εμφανίζεται στο έμβλημα της πόλης, είτε στην αρχαία πόλη Castrum Minervae, η οποία καταστράφηκε από Σαρακηνούς πειρατές το 1266 και σε ανάμνηση της οποίας ιδρύθηκε το Minervino. Ωστόσο η πλέον αξιόπιστη και τεκμηριωμένη υπόθεση θα ήταν ότι το Minervino είναι ρωμαϊκής καταγωγής. Κατά τις πρώτες δεκαετίες του 16ου αιώνα το Minervino είχε περίπου 475 κατοίκους και αποτελούσε φέουδο της οικογένειας Filomarini -δούκες του Cutrofiano-, ενώ από το 1619 πέρασε στην εξουσία του Venturi, στον οποίο αργότερα αναγνωρίστηκε ο τίτλος του Δούκα. Το Palazzo Ducale Venturi, χτισμένο το 1500 και κάποτε αποκαλούμενο Castello Nuovo, αποτελεί το σημαντικότερο τοπόσημο του Minervino, έχοντας υπάρξει αρχικά ένας οικισμός και στη συνέχεια ένα μεσαιωνικό φρούριο, ενώ σήμερα έχει μετατραπεί σε ένα εντυπωσιακό πεντάστερο ξενοδοχείο. Το κτήριο διαθέτει δύο ορόφους και εκτός από τα παράθυρα και την εντυπωσιακή κεντρική πόρτα, παρατηρούμε επίσης στην πρόσοψή του μία σειρά επάλξεων, οι οποίες προφανώς χρησίμευαν για την υπεράσπιση του κτηρίου έναντι τυχόν επιθέσεων. Η κεντρική πύλη παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον και κυριαρχείται από το οικόσημο των Venturi.
Στα σημαντικότερα αξιοθέατα της πόλης συμπεριλαμβάνονται επίσης η chiessa madre (μητέρα εκκλησία) του Αρχαγγέλου Μιχαήλ, μία από τις ωραιότερες αναγεννησιακές εκκλησίες στη Νότια Puglia, της οποίας το εντυπωσιακό -για τα δεδομένα της πόλης- μέγεθος δικαιολογεί τον τίτλο αυτό, καθώς επίσης και οι εκκλησίες Madonna delle Grazie, Madonna Immacolata, Madonna Addolorata κ.άλ. Το Minervino di Lecce διαθέτει 7 συνολικά εκκλησίες. Μεγάλο ενδιαφέρον παρουσιάζουν οι εκτεταμένοι ελαιώνες και αμπελώνες που περιβάλλουν το Minervino και κυρίως δύο μεγαλιθικά μνημεία, που εντοπίζονται στην ευρύτερη περιοχή, το ντολμέν Li Scusi -ένα από τα μεγαλύτερα της Puglia– και το μενίρ Monticelli. Πολλές είναι και οι ημερήσιες εξορμήσεις, προς πανέμορφες γειτονικές τοποθεσίες και ενδιαφέρουσες πόλεις, στην ευρύτερη περιοχή της Ν.Α. Puglia, με βάση πάντα το Minervino di Lecce. Τέλος, με έδρα το Minervino, θα έχετε την ευκαιρία να επισκεφθείτε μερικά από τα αξιολογότερα εστιατόρια της ευρύτερης περιοχής, για να απολαύσετε την παραδοσιακή κουζίνα του Salento, αλλά και ολόφρεσκα ψάρια ή θαλασσινά. Ενδεικτικά αναφέρουμε: “Volta 51”, “Menhir – Origano”, “Casanova” και “I Rocci” και “Panificio Caroppo”, όλα στην ευρύτερη περιοχή του Δήμου του Minervino di Lecce, καθώς και το “Grotta del Conte”, στο Castro.

To Palazzo Ducale διατηρεί ως σήμερα όλη την ομορφιά και την αίγλη του παρελθόντος.

Chiesa madre di san Michele Arcangelo, η μπροστινή όψη…

…και από το πλάι.

Στο εσωτερικό του ναού.

Chiesa (εκκλησία) della Madonna delle Grazie.

Δώδεκα σκαλιά στο εσωτερικό του ναού, ένα για καθέναν από του 12 Αποστόλους.

Dolmen Li Scusi

Θερμές ευχαριστίες για την πραγματοποίηση του μοναδικού αυτού ταξιδιού οφείλουμε στην Περιφέρεια της Puglia, στον Δήμο του Minervino di Lecce και προσωπικά στον Δήμαρχο Fausto de Giuseppe και τους συνεργάτες του, καθώς και στην διοργανώτρια εταιρεία “Quaros Consulting”.

Copyright ©Katerina Marinaki. All Rights Reserverd. ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ η αναδημοσίευση, η αναπαραγωγή, ολική, μερική ή περιληπτική του περιεχομένου του παρόντος web site με οποιονδήποτε τρόπο, χωρίς προηγούμενη γραπτή άδεια της κατόχου του Κατερίνας Μαρινάκη. Νόμος 2121/1993 και κανόνες Διεθνούς Δικαίου που ισχύουν στην Ελλάδα.

 

Κατηγορίες:Europe, GastronomyΕτικέτες: , , , , , ,

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Αρέσει σε %d bloggers: