Κίμωλος, αν ήταν λέξη θα ήταν «παράδεισος»


«Κίμωλο μου, παράδεισό μου»! Η φράση αυτή ακούγεται συχνά από τα χείλη των ντόπιων και αρχικά μπορεί να θεωρηθεί ως μία υπερβολική εκδήλωση της λατρείας, που πραγματικά τρέφουν οι Κιμωλιάτες για τον τόπο τους. Και λέω αρχικά, γιατί αρκούν λίγα βήματα και ελάχιστα μόλις λεπτά στον πανέμορφο αυτό τόπο, για να αντιληφθείς την αλήθεια που περικλείει ο λόγος τους.

Πανοραμική άποψη της Ψάθης και του Χωριού σ’ ένα ενιαίο σχεδόν οικιστικό σύνολο, με τον ναό της Οδηγήτριας να κυριαρχεί στο τοπίο.

Και το λέω αυτό γιατί ο έρωτας για τον επίγειο τούτο παράδεισο ξεκινά από την στιγμή που θα τον πρωταντικρίσεις, όταν «στήνεσαι» στο κατάστρωμα του πλοίου που σε φέρνει κοντά του, προκειμένου να απαθανατίσεις εντυπωσιακά φωτογραφικά «πορτραίτα» του συνόλου σχεδόν των κύριων οικισμών της Κιμώλου, της Ψάθης και του Χωριού. Ποιου χωριού, θα μου πείτε. Σπεύδω να σας προλάβω! Στην Κίμωλο δεν υπάρχει η Χώρα, όπως συνήθως ονομάζεται ο κύριος οικισμός των περισσότερων νησιών των Κυκλάδων, αλλά το γραφικό Χωριό, που θα σας κλέψει την καρδιά με τα πλακόστρωτα δρομάκια του, οι ασβεστωμένοι αρμοί των οποίων τα κάνει να μοιάζουν με πίνακα κυβιστικής τεχνοτροπίας. Το σκηνικό συμπληρώνουν ολόλευκα κυκλαδίτικα σπίτια και ολάνθιστες χαρούμενες αυλές, το καμάρι κάθε Κιμωλιάτισσας νοικοκυράς.

Ο κεντρικός δρόμος, η Αγορά, του Χωριού της Κιμώλου. Στο βάθος ο εμβληματικός ναός της Οδηγήτριας.

Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή. Η Αρζαντιέρα των Βενετών και των Φράγκων, που εντυπωσιασμένοι από τα ασημόλευκα βράχια της την ονόμασαν «ασημένια» -δεδομένου ότι argent σημαίνει ασήμι- έλαβε το όνομά της από τον πρώτο της άποικο, τον Κίμωλο, σύζυγο της Σίδης, κόρης του Ταύρου, ενώ παράλληλα ήταν επίσης γνωστή και ως Εχινούσα, πιθανότατα λόγω της κιμωλίας έχιδνας, της οχιάς, που ακόμη και σήμερα αφθονεί στο νησί. Στην αρχαιότητα το νησί ήταν γνωστό για την «Κιμωλία γη» -την κιμωλία των μαυροπινάκων-, ενώ στους νεώτερους χρόνους για τον πωρόλιθο. Η αρχαία πόλη της Κιμώλου βρισκόταν στα Ν.Δ. του νησιού, στη σημερινή θέση Ελληνικά ή Λίμνη, με το αρχαίο νεκροταφείο να εντοπίζεται σε μικρή απόσταση από την παραλία.

Ελληνικά, εδώ εντοπίστηκαν πολυάριθμοι τάφοι και περισυλλέχθηκε μεγάλος αριθμός αγγείων, που χρονολογούνται από την Μυκηναϊκή Εποχή μέχρι και την ύστερη Ελληνιστική Περίοδο.

Η Κίμωλος συμμετείχε στην Α΄ Αθηναϊκή Συμμαχία κατά τη διάρκεια του Πελοποννησιακού Πολέμου και υπήρξε πεδίο μαχών των Αθηναίων, οι οποίοι την κυρίευσαν, αφού προηγουμένως την λεηλάτησαν, όταν οι Σπαρτιάτες είχαν υποτάξει την γειτονική Μήλο. Επί Φραγκοκρατίας κατελήφθει  από τον Μάρκο Σανούδο, ο οποίος την προσάρτησε στο Δουκάτο της Νάξου, μέχρι το 1537, οπότε και την κατέλαβε για λίγο ο Χαϊρεντίν Μπαρμπαρόσσα, για να επανακτηθεί στην συνέχεια από τον Αντζιελότο Γκοζαδίνο. Από το 1566 έως το 1579 ο Σουλτάνος Σελίμ Β΄ παραχώρησε την διοίκηση της Κιμώλου και άλλων νησιών των Κυκλάδων, στον Ισπανό Εβραίο ευνοούμενό του Ιωσήφ Νάζη. Κατά την περίοδο των Ορλωφικών και των Ρωσοτουρκικών Πολέμων (1770 – 1774) το νησί υποτάχθηκε στους Ρώσους, οι οποίοι εντόπισαν ποσότητες αργυρούχου βαρυτίνης και προσπάθησαν ανεπιτυχώς να την εκμεταλλευτούν -τότε ήδη η νήσος λεγόταν Αρζαντιέρα-, οπότε και άρχισε η εξαγωγή της μοναδικής στο είδος της κιμωλίας γης, με συνέπεια το νησί να καταστεί εμπορικός κόμβος. Η Κίμωλος προσαρτήθηκε, μαζί με όλες τις Κυκλάδες, στην ελεύθερη πλέον Ελλάδα, το 1830.

Μια ακόμα εικόνα ειδυλλιακής ομορφιάς από την Κίμωλο.

Η παραδεισένια Κίμωλος, αυτή η σταγόνα ασημιού στο απέραντο γαλάζιο του Αιγαίου, με τους γραφικούς οικισμούς της και τις απίστευτης ομορφιάς παραλίες της με τα τυρκουάζ νερά, δεν πρόλαβε -ευτυχώς- ακόμα να γίνει ένα πολύβουο κοσμοπολίτικο νησί. Αργά, σταθερά, αλλά κυρίως προγραμματισμένα, κάνει τα τελευταία χρόνια τα πρώτα της βήματα στις λεωφόρους της τουριστικής ανάπτυξης, προσφέροντας ειδυλλιακές και ήρεμες διακοπές στους λάτρεις της, που κάθε χρόνο αυξάνονται με γεωμετρική πρόοδο. Είσοδο του νησιού αποτελεί ο λιμένας της Ψάθης, με το εκκλησάκι της Αγίας Βαρβάρας -ή Αγία Καλή-, που κατασκευάστηκε το 1955, να κατοπτεύει το ήσυχο λιμανάκι, από την κορυφή του μικρού λόφου, στην δεξιά πλευρά του οικισμού.

Ψάθη, συμφωνία σε λευκό και γαλάζιο…

…με πινελιές της χρωματικής γκάμας του πράσινου.

Και στην Ψάθη όμορφα ‘ναι, μ’ όποιονε καιρό και να ‘ναι!

Εδώ, στην Ψάθη, θα συναντήσουμε για πρώτη φορά και τις πρωτοποριακές όσο και εντυπωσιακές βάρκες – Βιβλιοθήκες, της Ανοιχτής Δανειστικής Βιβλιοθήκης Κιμώλου, το δίκτυο των οποίων εκτείνεται σ’ ολόκληρο το νησί και σε όλους σχεδόν τους οικισμούς και τις παραλίες του, αναμένοντας  τους βιβλιόφιλους, επισκέπτες ή κατοίκους του νησιού. Οι Βιβλιοθήκες, που αποτελούν πραγματικά έργα τέχνης, στέλνουν προς πάσα κατεύθυνση μηνύματα για την μείωση των πλαστικών μιας χρήσης και την προστασία των θαλασσών, με το όλο έργο να αποτελεί δωρεά του Κοινωφελούς Ιδρύματος Α.Κ. Λασκαρίδη, στο πλαίσιο του προγράμματος «Sea Change Greek Islands», το οποίο εκπέμπει τα ίδια ακριβώς μηνύματα. Πρεσβευτές του έργου στην Κίμωλο η υπερδραστήρια Εθελοντική Ομάδα Κιμώλου «Κιμωλίστες», τα μέλη της οποίας έβαψαν τις βάρκες, που κατασκευάστηκαν στην Αθήνα.

Η Βιβλιοθήκη της Ψάθης.

Η μικρή πλατεΐτσα της Ψάθης.

Μόλις ένα χιλιόμετρο απόστασης χωρίζει το λιμάνι από την κτισμένη στην κορυφή ενός λόφου πρωτεύουσα -και μοναδικό κύριο οικισμό- του νησιού, το Χωριό. Ένας κατάλευκος, παραδοσιακά κυκλαδίτικος οικισμός, που αποτελεί προέκταση του παλιού χωριού, του Κάστρου. Όποιον από τους πλακόστρωτους δρόμους του κι αν επιλέξει κανείς, τελικά θα βρεθεί στον Κάμπο, την κεντρική πλατεία, περιτριγυρισμένη από όμορφες εκκλησίες, που συνθέτουν ένα αυθεντικής κυκλαδίτικης αρχιτεκτονικής ανθρωπογενές τοπίο, όπως και οι μικρές πλατεΐτσες της Θεοσκέπαστης ή του Σχολείου. Κι όταν ο επισκέπτης αφήσει πίσω το δρόμο του χωριού για τους Μύλους και ανηφορίσει στο λόφο του Ξαπλοβουνίου, θα απολαύσει από την αυλή του Παντοκράτορα μια υπέροχη θέα, με όλη την Κίμωλο και τα γύρω της νησάκια να απλώνονται μπροστά στα μάτια του, σαν μια πανοραμική ζωγραφιά.

Ο εμβληματικός ναός του Αγίου Ιωάννη του Χρυσοστόμου, του 17ου αιώνα, βρίσκεται στην κεντρική πλατεία του Χωριού, τον Κάμπο, έχοντας υπάρξει στο παρελθόν και Μητροπολιτικός ναός.

Το Κάστρο της Κιμώλου -χωρίζεται σε Μέσα Κάστρο και Έξω Κάστρο- άρχισε να παρακμάζει μετά την απελευθέρωση της Ελλάδας, το 1821, όταν εξέλειπαν οι λόγοι της ύπαρξής του. Αξίζει «με χίλια» να περάσει κανείς μέσα από τις πόρτες του και να αφιερώσει χρόνο για να το εξερευνήσει και να περπατήσει στις «ρούες» του. Διασώζονται η δυτική πόρτα του Μέσα Κάστρου, ενώ από το Έξω Κάστρο η νότια Κάτω Πόρτα, με χρονολογία 1650 και ανατολικά η Πάνω Πόρτα, με χρονολογία 1646, οι οποίες μπορεί να σημαίνουν κατασκευή, βελτίωση ή επισκευή του Κάστρου.

Το μεσαιωνικό Κάστρο της Κιμώλου αποτελείται από δύο συγκροτήματα σπιτιών, που το ένα περικλείει το άλλο -Μέσα και Έξω Κάστρο-, με το κέντρο τους να σηματοδείται από μια πλατεία, καθώς και την εκκλησία της Γεννήσεως του Χριστού.

Στο Χωριό της Κιμώλου, υπάρχουν 12 εκκλησίες, εκ των οποίων μόνον Η του Χριστού Γέννηση βρίσκεται μέσα στο Κάστρο, αποτελώντας την αρχαιότερη εκκλησία του νησιού με βεβαιωμένη χρονολογία κτίσεως το 1592 μ.Χ. Στο Κάστρο, σε ιδιόκτητο, διώροφο κτήριο στεγάζεται το Λαογραφικό και Ναυτικό Μουσείο της Κιμώλου. Πρόκειται για το πατρογονικό σπίτι του ιδρυτή του Μανώλη Αριστ. Χριστουλάκη, που ανοικοδομήθηκε εκ βάθρων και αποκαταστάθηκε η αρχική του διαρρύθμιση. Σκοπός του Μουσείου είναι να διασώσει και να διατηρήσει ό,τι έχει απομείνει από την παλιά λαϊκή κληρονομιά του νησιού και να τα παραδώσει στις επόμενες γενεές.

Ο εντυπωσιακός σε μέγεθος -και όχι μόνο- Μητροπολιτικός ναός της Κιμώλου, αφιερωμένος στην προστάτιδά της Παναγία την Οδηγήτρια, κατασκευάσθηκε την περίοδο 1867-1874 με προσωπική εργασία όλων των κατοίκων του νησιού και χρήματα που προσέφεραν ντόπιοι, αλλά και ξενιτεμένοι Κιμωλιάτες.

Ο καθεδρικός ναός του νησιού τιμάται στα Εισόδια της Θεοτόκου, στις 21 Νοεμβρίου, ημέρα κατά την οποία εορτάζουν πανηγυρικά όλη η Κίμωλος, αλλά και οι απανταχού Κιμώλιοι. Ο ναός της Οδηγήτριας εγκαινιάστηκε στις 15 Ιουλίου του 1873, από τον Μητροπολίτη Σύρου Αλέξανδρο Λυκούργο και  ανάμεσα στις πολλές και μεγάλης αξίας εικόνες που φιλοξενεί, είναι και η εικόνα της Παναγίας Οδηγήτριας, η οποία χρονολογικά ανάγεται στον 15ο αιώνα και πιθανότατα προέρχεται από την Κωνσταντινούπολη ή την Θεσσαλονίκη. Στο Αρχαιολογικό Μουσείο του νησιού, έναντι του Ι.Ν. της Οδηγήτριας, ο επισκέπτης μπορεί να δει τα ευρήματα των ανασκαφών που πραγματοποιήθηκαν στο Πρόβαρμα, αλλά και στα Ελληνικά, όπου βρέθηκε -όπως ήδη αναφέραμε- νεκρόπολη με τάφους γεωμετρικής εποχής.

Από το πανηγύρι της Οσίας Μεθοδίας στην Κίμωλο.

Προστάτιδα του νησιού είναι φυσικά και η Κιμωλία Οσία Μεθοδία, της οποίας η επίσημη αγιοποίηση ανακοινώθηκε από το Οικουμενικό Πατριαρχείο στις 17 Ιουνίου 1991, ενώ η μνήμη της τιμάται στις 5 Οκτωβρίου. Άλλες σημαντικές εκκλησίες του νησιού είναι: ο Χρυσόστομος, η Παναγιά του Κονόμου, οι Ταξιάρχες, η Χρυσοπηγή, η Σωτήρα και οι Άγιοι Ανάργυροι, όλες του 17ου αι. Τέλος, στον δρόμο που οδηγεί από την Ψάθη στο Χωριό βρίσκεται και το Γηροκομείο του «Αφεντακείου Ασύλου Πτωχών και Ναυαγών Κιμωλίων», το οποίο αποτελεί κληροδότημα του Κιμωλατη Γεωργίου Αφεντάκη και έδρα του είναι η Αθήνα.

Οι Άγιοι Ανάργυροι βρίσκονται μπροστά στην Κάτω Πόρτα του Κάστρου με το κτίσμα να χρονολογείται στα τέλη του 17ου αιώνα. Πρόκειται για μονόκλιτη, επιπεδόστεγη βασιλική με νάρθηκα, η οποία κοσμείται με ξυλόγλυπτο τέμπλο και αξιόλογες εικόνες, κρητικής κυρίως τέχνης.

Ο Ι.Ν. των Ταξιαρχών του 17ου αιώνα. Η εικόνα της Παναγίας Οδηγήτριας -η Επτάποστος όπως αποκαλείται-, που βρίσκεται εντοιχισμένη στον βόρειο τοίχο του ναού, είναι σκαλισμένη σε μάρμαρινη παλαιοχριστιανική τράπεζα, γεγονός ιδιαίτερα σπάνιο.

Εκτυφλωτικό λευκό, γραφικότητα και ομορφιά σε υπερθετικό βαθμό, περιποιημένα σπιτάκια και εκκλησούλες, μπουκαμβίλιες και λευκά πλακόστρωτα. Αυτή είναι η ψυχή της Κιμώλου!

Μαγγανοπήγαδο στη μνήμη Φραντζέσκου Ράμφου, στην πλατεία Γιωργηλά.

Οι Κυκλάδες σε όλο τους το μεγαλείο!

Τα δρομάκια και οι πλατειούλες του Χωριού βρίθουν από ενδιαφέροντες χώρους για καφέ, γλυκό ή φαγητό, αλλά και μικρά κομψά καταστήματα, αποτελώντας το πιο ζωντανό μέρος του νησιού όταν η μέρα παραδώσει την σκυτάλη στην νύχτα.

Άξια του χρόνου και της προσοχής σας είναι και τα υπόλοιπα αξιοθέατα του νησιού όπως η πέτρινη γέφυρα στο Πανωκλήμα, οι ανεμόμυλοι στου Καρκάνη και στο Ξαπλοβούνι, η Λίμνη της Αλυκής, η ερειπωμένη ακρόπολη στο Παλιόκαστρο, η παλιά σκάλα φορτώσεως μεταλλευμάτων στον Άγιο Μηνά και βεβαίως το Σκιάδι, ένα μοναδικό μνημείο της φύσης, δημιούργημα των διαβρωτικών δυνάμεών της.

Το απάνεμο λιμανάκι του Αγίου Μηνά με την παλιά σκάλα φορτώσεως σιδηρομαγγανίου.

Ο παράδεισος της Κιμώλου, όμως, δεν θα μπορούσε να μην προσφέρει στους επισκέπτες του και πολλές, συγκλονιστικά γοητευτικές παραλίες, βοτσαλωτές ή αμμουδερές, με γαλαζοπράσινα νερά και φυσική ομορφιά που παραπέμπει σε καρτ ποστάλ, όπως την Αλυκή, τη Μπονάτσα, τα Πράσα, το Κλήμα, το Καλαμίτσι, τα Ελληνικά, τα Μαυροσπήλια, τη Γούπα, του Καρά, του Ζαχαριά, στις Δέκας, τα Μοναστήρια και τόσες άλλες.

Η Ψάθη και στο βάθος η Πολύαιγος, ένα από τα μεγαλύτερα ακατοίκητα -αλλά και πανέμορφα- νησιά του Αιγαίου.

Πρώτη μεταξύ των νοτίων παραλιών της Κιμώλου και μία από τις ωραιότερες, η Αλυκή, με σήμα κατατεθέν τα καταπράσινα αρμυρίκια, που προσφέρουν απλόχερα την φυσική σκιά τους και τα πανέμορφα κρινάκια της. Εδώ βρίσκεται και η λίμνη της Αλυκής, η οποία το χειμώνα και την άνοιξη φιλοξενεί περισσότερα από 260 είδη αποδημητικών πτηνών. Σε πρώτο πλάνο ξεχωρίζει μία από τις Βιβλιοθήκες – βάρκες της Ανοιχτής Δανειστικής Βιβλιοθήκης Κιμώλου.

Μπονάτσα, η δεύτερη από τις τρεις συνεχόμενες, μεγάλες σε έκταση, παραλίες στο νότιο τμήμα της Κιμώλου, ανάμεσα στην Αλυκή και το Καλαμίτσι.

Οι γεωλογικοί σχηματισμοί  στα Μαυροσπήλια, με το τόσο εύγλωττο όνομα Ασπράγκρεμνα, θα σας κρατήσουν πολλή ώρα δέσμιους της προσπάθειας για την ωραιότερη φωτογραφική αποτύπωσή τους…

…ειδικά δε αν βρεθείτε εδώ κατά την ώρα του ηλιοβασιλέματος η όλη εμπειρία θα σας εντυπωσιάσει πραγματικά.

Επιστρέφοντας ξανά στο Χωριό θα ακολουθήσουμε αυτή τη φορά μια διαφορετική διαδρομή, αυτήν που οδηγεί προς τις εξίσου μοναδικής ομορφιάς παραλίες της ανατολικής πλευράς του νησιού.

Αν είναι να σας πιάσουν στα πράσα, φροντίστε να είναι εδώ, στα Πράσα της Κιμώλου, με την ολόλευκη άμμο και τα απίστευτα τυρκουάζ νερά. Βρισκόμαστε στην Β.Α. πλευρά του νησιού…

…με το Πρασονήσι να σηματοδοτεί το τοπίο με την φιγούρα του και το όλο σκηνικό, όντως παραδεισένιο, να δικαιολογεί το γιατί η παραλία αυτή θεωρείται μία από τις ομορφότερες πανελλαδικά.

Το λιμανάκι του Αγίου Μηνά, λίγο νοτιότερα των Πράσων…

…και λίγο πριν το προσεγγίσουμε το ομώνυμο εκκλησάκι του Αγίου Μηνά.

Το Κλήμα μπορεί να είναι εκτεθειμένο στους βοριάδες, όμως η ομορφιά του θα σας κάνει σίγουρα να το αγαπήσετε. Μεγάλα βότσαλα αλλά και άμμος, σκιά από τα αρμυρίκια και ανεπανάληπτη θέα προς το πέλαγος και την γειτονική Πολύαιγο.

Παραλία Ζαχαριάς. Γαλήνη, ηρεμία και κολύμπι σε κρυστάλλινα νερά, τι άλλο να ζητήσει κανείς!

Τα μικροσκοπικά Ρεματόνησα φρουρούν αενάως την παραλία του Καρά, δίνοντας ιδιαίτερη γοητεία στο τοπίο της περιοχής.

Εξίσου όμορφες είναι και οι παραλίες της γειτονικής Πολυαίγου -που ανήκει διοικητικά στην Κίμωλο- όπως το Μερσίνι, Κάτω Μερσίνι, η Παναγιά και τα Άμμουρα, όλες με εκπληκτικών χρωμάτων, διαύγειας και καθαρότητας νερά. Η Πολύαιγος ή Υπόληβος είναι ένας τόπος σπάνιας φυσικής ομορφιάς, τον οποίο αξίζει να επισκεφθείτε. Αποτελεί βιότοπο της μεσογειακής φώκιας monachus-monachus και είναι ενταγμένη στο δίκτυο Natura. Από την Κίμωλο μπορείτε να επισκεφθείτε την Πολύαιγο με το σκάφος του καπετάν Βαγγέλη Βαμβακάρη, απευθυνόμενοι για κρατήσεις θέσεων στο ναυτικό πρακτορείο KIMOLOS TRAVEL (2287051735). Και μην παραλείψετε να ρωτάτε τον ευγενέστατο καπετάνιο για κάθε απορία σας. Είναι ιδιαίτερα συνδεδεμένος με το νησί -στο οποίο έχει ζήσει επίσης- και όσα θα μάθετε είναι όντως μοναδικά. Μιλάω εκ πείρας!

Η Πολύαιγος όπως φαίνεται από το Κλήμα, στην ανατολική πλευρά της Κιμώλου.

Η νησίδα Άγιος Ευστάθιος ή Πυργί με υψόμετρο 10 μέτρα, βρίσκεται απέναντι από το λιμάνι της Ψάθης Κιμώλου και ονοματοδοτείται από το εκκλησάκι του Αγίου Ευσταθίου, που χτίστηκε εδώ το 1919, στη θέση παλαιότερου ναού. Στο νησάκι υπάρχει επίσης ένας φάρος, που κατασκευάστηκε το 1893, ο οποίος με ύψος πύργου 7 μέτρων και εστιακό ύψος 26 μέτρων, εξυπηρετεί τη ναυσιπλοΐα στο θαλάσσιο στενό μεταξύ Κιμώλου και Πολυαίγου ή αλλιώς «Στενό Πυργί».

Η νησίδα Άγιος Γεώργιος, την οποία οι αρχαίοι Έλληνες ονόμαζαν Οτήρια, βρίσκεται νότια της νησίδας του Αγίου Ευσταθίου και αποτελεί ιδιοκτησία της οικογένειας πλοιοκτητών Βεντούρη, από την Κίμωλο. Το όνομά της οφείλεται στην εκκλησία του Αγίου Γεωργίου, η οποία είναι ό,τι έχει απομείνει από παλιά μικρή μονή (μονύδριο), που είχε ιδρυθεί πριν το 1700.

Η Πολύαιγος και στο βάθος η Κίμωλος, καθώς το πλοίο προσεγγίζει την περιοχή προερχόμενο από την Φολέγανδρο.

Κιμωλιάτικες Γεύσεις

Η κουζίνα της Κιμώλου, όπως και όλων των νησιών του Αιγαίου, αξιοποιεί όλες τις διαθέσιμες πρώτες ύλες ενός άνυδρου τόπου, προκειμένου να ετοιμάσει γεύματα που όλα τους έχουν την σφραγίδα της διάσημης Μεσογειακής Διατροφής. Ψάρια και χορταρικά, ελαιόλαδο και ντόπια κρεατικά, μέλι, κάπαρη, τυριά, αγριομάραθα και σκινόκοκκος, ό,τι πετάει, κολυμπάει ή φύεται στην επικράτεια της Κιμώλου, παντρεύεται με τη φαντασία και το μεράκι των νοικοκυρών του νησιού και μετατρέπεται με αγάπη σε νόστιμο, θρεπτικό και με ποικιλία φαγητό, για την οικογένεια και τους τυχόν προσκεκλημένους της! Αν δεν κινδυνεύαμε να χαρακτηριστούμε σωβινιστές, θα λέγαμε ότι η Κίμωλος και όχι η Ιταλία είναι η πατρίδα της πίτσας, μιας και η τοπική λιχουδιά «λαδένια», που γίνεται ανάρπαστη στους φούρνους του νησιού, δεν είναι παρά ένα σπιτικό είδος πίτσας, πεντανόστιμη μέσα στην απλότητά της, αφού το ζυμάρι στολίζεται μόνο με μπόλικο λάδι, ντομάτα και κρεμμύδι. Μιας και φτάσατε ως το φούρνο μην παραλείψετε να ζητήσετε και παξιμάδια ζυμωμένα με σχινόκοκκο. Προσέξτε μόνο και κάντε λίγο κράττει, ειδικά αν είστε καλεσμένοι σε κιμωλιάτικο σπίτι για φαγητό. Εκεί σίγουρα θα σας σερβίρουν «μπαρμπούνια με κάπαρη», «αυγά μπουλέρια» (με πατάτες και κρεμμύδια), αλλά και «πεταλίδες πιλάφι», ντοματοκεφτέδες ή διαφόρων ειδών πίτες, όπως οι τυρένιες (πασχαλινό έδεσμα), οι αμαραθένιες, οι κολοκυθένιες, οι ελένιες και οι μελόπιτες. Αν δε είναι καλοκαίρι, σίγουρα θα δοκιμάστε και την τοπική ξυνομυήθρα, το «ξυνό», το μαλακό, φρέσκο τυρί με την ξυνούτσικη γεύση, που παντρεύεται άριστα και με τη ντόπια χωριάτικη σαλάτα. Γευστική πανδαισία, δυσανάλογη προς το μέγεθος του νησιού, αλλά είναι γνωστό πως «ουκ εν τω πολλώ το ευ».

Το πλέον διάσημο έδεσμα της κιμωλιάτικης κουζίνας, η λαδένια, η ελληνική πίτσα, με χειροποίητο ζυμάρι, ντομάτα, λάδι -φυσικά ελαιόλαδο – και κρεμμύδι! Μόνο! Επίσης…

…κολοκυθένιες, που παρασκευάζονται με ψίχα κολοκύθας, ντόπια μανούρα και μάραθο.

Οι τυρένιες παρασκευάζονται με φρέσκια κιμωλιάτικη μανούρα. Αν όμως δεν μπορείτε να την προμηθευτείτε αντικαταστήστε την με μείγμα μαλακής φέτας και ανθότυρου, που θα αναμείξετε καλά.

Μελόπιτα, πασχαλινό γλύκισμα με μυζήθρα, αυγά και μέλι, φυσικά όλα ντόπια.

Το νησί ήταν και παραμένει προσηλωμένο στην αγροτοκτηνοτροφική του ταυτότητα και παράγει εξαιρετικής νοστιμιάς τυριά.

Λαζαράκια μοιράζονται σε όλα τα σπίτια του νησιού το Σάββατο του Λαζάρου, από τα παιδιά που λένε τα Κάλαντα του Λαζάρου.

Αντικρίζοντας την Κίμωλο από το κατάστρωμα της παντόφλας «Οσία Μεθοδία».

Στην Κίμωλο μπορεί να φθάσει ο επισκέπτης είτε από τον Πειραία με τα τακτικά δρομολόγια των πλοίων της ΖΑΝΤΕ FERRIES, είτε από τα Πολλώνια της Μήλου με τα πολλαπλά καθημερινά δρομολόγια του πλοίου ανοιχτού τύπου «Οσία Μεθοδία». Για τις μετακινήσεις σας εντός του νησιού θα σας φανεί ιδιαίτερα χρήσιμο το μικρό λεωφορείο της Κιμώλου (πληροφορίες τηλ. 6973700033), ενώ για την διαμονή σας προτείνουμε τις ιδιαιτέρως φροντισμένες κατοικίες «Opalio», οι οποίες θα αποτελέσουν το ιδανικό ορμητήριό σας για την εξερεύνηση του νησιού.

Copyright © Katerina Marinaki. All Rights Reserverd.
ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ η αναδημοσίευση, η αναπαραγωγή, ολική, μερική ή περιληπτική του περιεχομένου του παρόντος web site με οποιονδήποτε τρόπο, χωρίς προηγούμενη γραπτή άδεια της κατόχου του Κατερίνας Μαρινάκη. Νόμος 2121/1993 και κανόνες Διεθνούς Δικαίου που ισχύουν στην Ελλάδα.

Κατηγορίες:Greece, Greek Islands, Χωρίς κατηγορίαΕτικέτες: , , ,

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για την εξάλειψη των ανεπιθύμητων σχολίων. Μάθετε πως επεξεργάζονται τα δεδομένα των σχολίων σας.

Αρέσει σε <span>%d</span> bloggers: