Cabaret «Paradis Latin», το όνομα θρύλος στη νυχτερινή ζωή του Παρισιού


«Kαμπαρέ, εστιατόριο που σερβίρει ποτό και προσφέρει ποικιλία μουσικής διασκέδασης», αυτός είναι ο ορισμός που δίνει η εγκυκλοπαίδεια Britannica γι’ αυτούς τους χώρους διασκέδασης, οι οποίοι κυριολεκτικά έχουν ταυτιστεί με το Παρίσι και την νυχτερινή ζωή της Πόλης του φωτός, αποτελώντας αναπόσπαστο στοιχείο της λαμπερής -και τη νύχτα- εικόνας της γαλλικής πρωτεύουσας. Άνθρωποι από κάθε γωνιά του πλανήτη ονειρεύονται να επισκεφθούν ένα εκ των εμβληματικών καμπαρέ της πόλης, προκειμένου να απολαύσουν την ιδιαίτερη μορφή θεατρικής ψυχαγωγίας που προσφέρουν, η οποία περιλαμβάνει μουσική, τραγούδι, χορό, απαγγελία ή δράμα. Ο χώρος παραστάσεων μπορεί να είναι μια pub, ένα καζίνο, ένα ξενοδοχείο, ένα εστιατόριο ή ένα νυχτερινό κέντρο διασκέδασης με σκηνή, ενώ το κοινό -που συχνά τρώει ή πίνει- δεν χορεύει αλλά συνήθως κάθεται σε τραπέζια, παρακολουθώντας την παράσταση από ένα σύνολο ηθοποιών, που -σύμφωνα με την ευρωπαϊκή προέλευσή της- είναι συνήθως προσανατολισμένη προς το ενήλικο κοινό.

Aκολουθεί πλούσιο φωτογραφικό υλικό, όχι όμως από το κυρίως μέρος του show, κατά τη διάρκεια του οποίου απαγορεύεται δια ροπάλου οποιαδήποτε λήψη!

Μεταξύ των θρυλικών cabaret του Παρισιού ξεχωρίζει το όνομα του «Paradis Latin«, αυτού του υπεραιωνόβιου αλλά πάντα λαμπερού αστέρα στο στερέωμα της ακμάζουσας παριζιάνικης νυχτερινής ζωής! Με την επιθεώρηση «L’Oiseau Paradis», σε σκηνοθεσία και χορογραφία του Kamel Ouali, ενός από τους πιο διάσημους Γάλλους χορογράφους, το «Paradis Latin» εισάγει τους θεατές του σ’ ένα γιορτινό και φρενήρη ρυθμό διασκέδασης, που η ποιότητά της όσο και η ζωντάνια του τελετάρχη -που παρουσιάζει την παράσταση- αναδημιουργούν τον ενθουσιασμό, την ατμόσφαιρα και την αίσθηση, που χαρακτηρίζει το Παρίσι της Αριστερής Όχθης.

Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή! Βρισκόμαστε στο μακρινό 1803, όταν ο Ναπολέων Βοναπάρτης, τότε Πρώτος Πρόξενος της Γαλλίας, αποφάσισε να κατασκευάσει ένα θέατρο επί της rue des Fosses-Saint-Victor, ακριβώς στο σημείο όπου βρισκόταν κάποτε, έναν αιώνα πριν, μια οχύρωση γνωστή ως «το τείχος του Philippe Auguste». Το θέατρο ονομάστηκε «Theatre Latin» και γιόρτασε τα εγκαίνιά του το 1803, χρονολογία που σηματοδοτεί την γέννηση ενός μυθικού τόπου, για το οποίο το μέλλον επεφύλασσε σημαντικές στιγμές δόξας, κατά την περίοδο της Αυτοκρατορίας και της Αποκατάστασης, ωστόσο μόνο μετά το 1830 θα γινόταν ένα από τα κυριότερα σημεία της ζωής του Παρισιού. Το «Latin Theatre» δεν ήταν από εκείνα τα «καφέ συναυλιών» στην δεξιά όχθη του Σηκουάνα «που ωθούν το τραγούδι» -Caf’concs κατά την έκφραση της εποχής-, αλλά ήταν ένας πολύ δημοφιλής και «a la mode» (της μόδας) χώρος, που προσέλκυε ετερογενή πελατεία και καλλιτέχνες απ’ όλα τα κοινωνικά στρώματα, όπως αστούς και διανοουμένους, φοιτητές, εργάτες, εμπόρους, αλλά και αριστοκράτες.

Η Παγκόσμια Έκθεση του 1889 αναγκάζει το Παρίσι να αρχίσει να αποκαθιστά την παλιά του ομορφιά -γι’ αυτό άλλωστε καλεί και τον διάσημο πλέον Gustave Eiffel-, γεγονός που απέκλειε την πιθανότητα παραμονής ερειπίων μόλις 500 μέτρα από την Παναγία των Παρισίων! Έτσι, όπως ο Φοίνικας, έτσι και το συγκεκριμένο θέατρο θα ξαναγεννιόταν από τις στάχτες του. Στις 20 Ιανουαρίου 1889, ημέρα Κυριακή, το «Le Paradis Latin» -όπως τότε μετονομάστηκε- γεννιέται, ανοίγει τις πόρτες του και απολαμβάνει την άμεση επιτυχία του, καθώς το πρόγραμμά του είναι sold out κάθε βράδυ. Eπρόκειτο για όντως εξαιρετικές παραστάσεις και μπαλέτα με τον θρίαμβο να είναι ολοκληρωτικός. Όμως, η πραγματική αφοσίωση του κοινού προς το «Paradis Latin» έρχεται ουσιαστικά με το λανσάρισμα της Yvette Guilbert, μίας από τις πιο διάσημες τραγουδίστριες της εποχής.

Σε αυτό το νέο και μοντέρνο θέατρο δημιουγήθηκαν οι μεγάλες παραστάσεις «Fortune Teller» (Μάντισσα) του Moulin Rouge -πρωτοανέβηκε το φθινόπωρο του 1889-, αλλά και το «Divan Japonais». Ωστόσο, παρά τις επιτυχίες, οι αρχές του 20ού αιώνα, βρίσκουν την Μονμάρτρη να αποτελεί τη νέα μοντέρνα συνοικία του Παρισιού και τα φώτα της δημοσιότητας στράφησαν σιγά-σιγά από την αριστερή όχθη του Σηκουάνα προς τους λόφους της πόλης. H belle-époque σίγουρα δεν ήταν ευνοϊκή για όλους, το «Le Paradis Latin» υπέφερε από τις οικονομικές δυσχέρειες και αναγκάστηκε να κλείσει τις πόρτες του πολλές φορές. Τελικά, το περίφημο cabaret αγοράστηκε από έναν δημιουργό γυαλιού και πήλινων σκευών, τον Charles Leune, ο οποίος και εγκατέστησε στους χώρους του ένα φούρνο και ένα εργαστήριο εφυάλωσης, ενώ η δεκαετία του 1930 βρίσκει το πρώην θέατρο να λειτουργεί ως βιομηχανικό συσκευαστήριο φαρμακευτικών προϊόντων, πριν παραμείνει στη συνέχεια εγκαταλελειμμένο επί μακρόν.

Σαράντα ολόκληρα χρόνια αργότερα, το 1973, ένας νέος αγοραστής, o μεσίτης ακινήτων Jean Kriegel, δείχνει ενδιαφέρον και αγοράζει το κτήριο, που βρίσκεται στα νούμερα 28 και 28B επί της rue du Cardinal Lemoine, με σκοπό να το μετατρέψει σε διαμερίσματα. Κατά την επίσκεψή του στο νέο του απόκτημα, ο Kriegel επιθεώρησε δωμάτιο προς δωμάτιο τον χώρο και προς μεγάλη του έκπληξη εντόπισε ούτε λίγο ούτε πολύ 18.000 δοκιμαστικούς σωλήνες και πιάτα Petri (εργαστηριακό όργανο στον τομέα της βιολογίας, που μοιάζει με ρηχό πιάτο). Τα υπολείμματα της προηγούμενης δραστηριότητας, που φιλοξενήθηκε εδώ, ήταν παντού μιας και είχαν εγκαταλειφθεί από τον πρώην ιδιοκτήτη. Ακόμη πιο εκπληκτικό, μετά την καταστροφή χωρισμάτων και ψευδοροφών, υπήρξε το γεγονός της αποκάλυψης μιας εντυπωσιακής μεταλλικής κατασκευής, την οποία δημιούργησε ο ίδιος ο Gustave Eiffel! Στους τοίχους υπήρχαν σκόρπια κομμάτια σκηνικών και αφισών, ανάμεσά τους και μία αφίσα του πάλαι ποτέ «Paradis Latin«. Στον πρώτο όροφο, οι εργάτες βρήκαν έναν υπέροχο καθεδρικό ναό, με κολώνες, καμάρες και υψηλή οροφή και έναν υπέροχο τρούλο ζωγραφισμένο στο χέρι και αφιερωμένο στη δόξα της παντομίμας, της όπερας, του μπαλέτου και των εκκεντρικοτήτων.

Στις 14 Νοεμβρίου 1977, ο Jean-Marie Rivière, στον οποίο είχε ανατεθεί η σκηνοθεσία, η παραγωγή και η καλλιτεχνική άδεια, παρουσίασε το «Paris Paradis», ένα ποιητικό και burlesque show, που πραγματοποιήθηκε σε συνεργασία με τους Simonini και Frederic Pierre Botton και αποτέλεσε μια αδιαμφισβήτητη επιτυχία. Το «Le Paradis Latin» είχε ξαναγεννηθεί από τις στάχτες του και αυτή τη φορά για πάντα!

Δέκα χρόνια αργότερα, το 1987, η δημοφιλής Line Renaud ανεβαίνει στη σκηνή του «Paradis Latin» για να τραγουδήσει το «Feeling», την τεράστια παγκόσμια επιτυχία των Elvis Presley, Frank Sinatra και όχι μόνο, με τίτλο «Pour toi» και γαλλικούς στίχους γραμμένους από τον συνθέτη σύζυγός της Louie Gasté. Αυτή η ερμηνεία της Line Renaud στο «Paradis Latin» παραμένει μια αξέχαστη συναισθηματική στιγμή στην ιστορία του γαλλικού τραγουδιού.

Το 1995, μετά από σχεδόν 20 χρόνια, τα shows του «Paradis Latin» έχουν θαμπώσει τα μάτια περισσοτέρων από 2 εκατομμυρίων θεατών, με 6 διαφορετικές παραστάσεις και πάνω από 1600 αξέχαστες βραδινές παρουσιάσεις! Ο Sidney Israel και ο γυιός του Harold αναλαμβάνουν και ξεκινά έτσι μια νέα εποχή για το «Le Paradis Latin«, με διεθνή εξέλιξη και 3 επιτυχημένα show: Viva Paradis, Paradis d’Amour και Paradis à la Folie.

Foie gras από πάπια με celery…
…και βελουτέ καρότου με lemongrass και ginger, tartare γαρίδας και lime, οι επιλογές μας για πρώτο πιάτο.
Γλυκόξινος σολωμός à l’ asiatique για κύριο.
Σοκολάτα «Cancan»…
και «raspberry passion» για το γλυκό κλείσιμο του δείπνου.

Στα τέλη του 2018 η επιχείρηση «Paradis Latin» εξαγοράστηκε από τον επιχειρηματία Walter Butler, o oποίος αποφάσισε να ανακαινίσει την ιστορική αίθουσα, φέρνοντας εξοπλισμό και σκηνικά τελευταίας τεχνολογίας, προκειμένου να δημιουργήσει μια νέα παράσταση. Η επιλογή του Kamel Ouali ως σκηνοθέτη και χορογράφου για αυτήν την πρόκληση ήταν προφανής και κατάφερε να δημιουργήσει μια εκθαμβωτική παράσταση με εκπληκτική χορογραφία, σκηνικά, κοστούμια και μουσική (στιγμιότυπά της μπορείτε να δείτε εδώ). Ένα διεθνές cast 30 καλλιτεχνών δίνει νέα πνοή στον χώρο, φέρνοντας νεωτερισμό, αισθησιασμό και ποίηση σεβόμενο παράλληλα τους κώδικες του cabaret.

Περισσότερες πληροφορίες για τον προορισμό Παρίσι θα βρείτε στα site www.parisinfo.com και www.france.fr (Atout France).

Copyright © Katerina Marinaki. All Rights Reserverd.
ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ η αναδημοσίευση, η αναπαραγωγή, ολική, μερική ή περιληπτική του περιεχομένου του παρόντος web site με οποιονδήποτε τρόπο, χωρίς προηγούμενη γραπτή άδεια της κατόχου του Κατερίνας Μαρινάκη. Νόμος 2121/1993 και κανόνες Διεθνούς Δικαίου που ισχύουν στην Ελλάδα.

Κατηγορίες:Europe, Restaurants, RestaurantsΕτικέτες: , , , , , , , ,

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για την εξάλειψη των ανεπιθύμητων σχολίων. Μάθετε πως επεξεργάζονται τα δεδομένα των σχολίων σας.

Αρέσει σε %d bloggers: