Mulhouse, σημείο συνάντησης βιομηχανίας, πολιτισμού και γαστρονομίας στην νότια Αλσατία


«Mία πόλη τέχνης, πολιτισμού και τέχνης του ζην, με αριστουργήματα που δεν πρέπει να χάσετε. Έχετε επισκεφθεί ποτέ την Πόλη του Αυτοκινήτου ή την Πόλη του Τραίνου;» Mε αυτά τα λόγια ξεκινά την γνωριμία των αναγνωστών της με την Mulhouse η ελληνική έκδοση του περιοδικού «Εxplore France» (μπορείτε να διαβάσετε ολόκληρο το περιοδικό εδώ). Μulhouse, λοιπόν, μια υπερήφανη, δυναμική και γοητευτική πόλη, της οποίας η ταυτότητα διαμορφώνεται τόσο μέσα από τα μονοπάτια της ιστορίας της, όσο και μέσα από τις βιομηχανικές διαδρομές της, καθώς μεγάλες επιχειρηματικές οικογένειες, ειδικά στον κλάδο της κλωστοϋφαντουργίας, έχουν αφήσει το ανεξίτηλο σημάδι τους στην φυσιογνωμία και το τοπίο της πόλης. Από τις υπέροχες κατοικίες της περιοχής Rebberg έως τις γειτονιές της εργατικής τάξης, με άξονα τους πρώην βιομηχανικούς χώρους που έχουν αποκτήσει πλέον νέες «ταυτότητες», η Mulhouse βροντοφωνάζει το βιομηχανικό της παρελθόν έχοντάς το μετατρέψει σε μοναδικό συγκριτικό της πλεονέκτημα. Σίγουρα, επομένως, δεν είναι τυχαίο ότι χαρακτηρίζεται ως το «Γαλλικό Μάντσεστερ» ή «η πόλη με τις 100 καμινάδες». Μια ανεξάρτητη έως το 1798 περιοχή, κοντά στα ελβετικά καντόνια, στην οποία σήμερα καταφθάνουν επισκέπτες απ’ όλο τον κόσμο, προκειμένου να θαυμάσουν τα εξαιρετικά τεχνολογικά Μουσεία της, να ανακαλύψουν την ενδιαφέρουσα γαστρονομία της και να περιηγηθούν στα υπέροχα αρχιτεκτονικά επιτεύγματα του 17ου αιώνα ή των πιο σύγχρονων εποχών. Ανάμεσα στα διασημότερα Μουσεία της συγκαταλέγονται το Cité de l’Automobile, το «Εθνικό Μουσείο Αυτοκινήτου», το Cité du Train, το «Γαλλικό Μουσείο Σιδηροδρόμων», από τα μεγαλύτερα στο είδος τους σε παγκόσμια κλίμακα, καθώς και το Musée de l’Impression sur Etoffes, το εντυπωσιακό Μουσείο Τυπωμένων Υφασμάτων.

Ονειρικό ηλιοβασίλεμα στην Mulhouse, με τον ποταμό να τυλίγεται στα χρώματά του!

Η Μυλούζ γεωγραφικά βρίσκεται στην ανατολική Γαλλία, στην Περιφέρεια της Αλσατίας και πολύ κοντά στα ελβετο-γερμανικά σύνορα. Με πληθυσμό 285.121 κατοίκους στη μητροπολιτική της περιοχή αποτελεί την μεγαλύτερη πόλη στο διαμέρισμα Haut-Rhin (Άνω Ρήνος)και την δεύτερη μεγαλύτερη στην περιοχή της Αλσατίας μετά το Στρασβούργο. Πριν περιπλανηθούμε όμως στα ελκυστικά δρομάκια της πόλης, σκόπιμο θα ήταν να χαθούμε για λίγο στα ιστορικά μονοπάτια της. Τα πρώτα γραπτά αρχεία της πόλης χρονολογούνται από τον 12ο αιώνα, περίοδο κατά την οποία αποτελούσε μέρος της νότιας Αλσατίας, τμήματος της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Από το 1354 έως το 1515, η Μυλούζ ήταν μέρος του Décapole, μιας ένωσης δέκα Ελεύθερων Αυτοκρατορικών Πόλεων της Αλσατίας, ενώ στην συνέχεια προσχώρησε στην Ελβετική Συνομοσπονδία, με αποτέλεσμα να μην προσαρτηθεί από την Γαλλία το 1648 (Ειρήνη της Βεστφαλίας), αλλά το 1798, μετά από σχετική ψηφοφορία μεταξύ των πολιτών της. Μετά τη νίκη της Πρωσίας στον Γαλλο-Πρωσικό πόλεμο (1870-1871), η Μυλούζη προσαρτήθηκε στην Γερμανική Αυτοκρατορία ως μέρος της επικράτειας της Αλσατίας-Λωρραίνης (1871-1918). Η πόλη καταλήφθηκε για λίγο από τα γαλλικά στρατεύματα στις 8 Αυγούστου 1914, στην αρχή του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, μετά το τέλος του οποίου το 1918, τα γαλλικά στρατεύματα εισήλθαν στην Αλσατία και η Γερμανία παραχώρησε την περιοχή στη Γαλλία, βάσει της Συνθήκης των Βερσαλλιών. Μετά τη μάχη της Γαλλίας το 1940, καταλήφθηκε από τις γερμανικές δυνάμεις έως ότου επέστρεψε στον γαλλικό έλεγχο στο τέλος του Β΄Παγκοσμίου Πολέμου, τον Μάιο του 1945. Ήδη από τα μέσα του 18ου αιώνα, η οικογένεια Koechlin πρωτοστάτησε στην κατασκευή βαμβακερών υφασμάτων και η Mulhouse έγινε ένα από τα κορυφαία κλωστοϋφαντουργικά κέντρα της Γαλλίας κατά τον 19ο αιώνα.

Η ομορφιά του ποταμού δεν είναι μικρότερη ούτε κατά την διάρκεια της ημέρας, με τις αντανακλάσεις των πλοίων στα νερά του Port de Plaisance -του Λιμανιού της Ευχαρίστησης, πόσο ποιητικό αλήθεια!- να ξετρελαίνουν τους επίδοξους φωτογράφους «υγρών» τοπίων»!

Δίπλα ακριβώς στο λιμάνι η πλατεία του Général de Gaulle ή επί το ελληνικότερον του Στρατηγού ντε Γκωλ, η οποία περιστοιχίζεται από εντυπωσιακά κτήρια, όπως το ξενοδοχείο Mercure, αριστερά, το κτήριο του Ταχυδρομείου της πόλης, που διακρίνεται στο βάθος, αλλά και η έδρα του Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου της Αλσατίας.

Σε απόσταση αναπνοής η κομψή Place de la Bourse, με τις χαρακτηριστικές κιονοστοιχίες των κτηρίων της, στα 5 στρέμματα έκτασης της οποίας υπάρχει άφθονο πράσινο και λουλουδιασμένα παρτέρια, ενώ πανύψηλα δέντρα προσφέρουν τον ευεργετικό ίσκιο τους στο κέντρο της πόλης. Μεταξύ αυτών ένας πλάτανος ηλικίας περίπου 175 ετών και τα τεράστια ginkgo, φυτά πανάρχαια και ο μοναδικός πλέον ζωντανός κρίκος ανάμεσα στις φτέρες και τα κωνοφόρα, τα οποία φτάνουν σε ύψος τα 50 μέτρα, ενώ ο κυλινδρικός κορμός τους έχει διάμετρο έως και 3 μέτρα!

Η τριγωνικού σχήματος πλατεία, από τις παλαιότερες στην Mulhouse, δημιουργήθηκε κατά την κατασκευή της Νέας Συνοικίας (Nouveau Quartier), το 1826. Οι κήποι της ανήκαν τότε στους ιδιοκτήτες των κτηρίων που συνόρευαν με την πλατεία, η οποία βρισκόταν περίπου ένα μέτρο κάτω από το επίπεδο του δρόμου και περιβαλλόταν από ξύλινους φράχτες.

Το 1925 η πλατεία ενοικιάστηκε -για μια περίοδο 99 ετών- από την πόλη και έτσι οι κήποι αναπτύχθηκαν και έγιναν δημόσιοι. Στα φινετσάτα κτήρια που πλαισιώνουν την Place de la Bourse φιλοξενούνται οι έδρες πλήθους ιδιωτικών εταιρειών και φορέων, μεταξύ των οποίων και…

…η Bιομηχανική Εταιρεία (Société Industrielle) της Μυλούζης, ένας μη κερδοσκοπικός οργανισμός που ιδρύθηκε το 1826, υπό τον Charles X, με στόχο την υποστήριξη των τοπικών βιομηχανιών. Σήμερα, πολλά από τα Μουσεία της Mulhouse υποστηρίζονται από την Εταιρεία, καθώς έχει πλέον διαφοροποιήσει τις δραστηριότητές της, προκειμένου να συμπεριλάβει φιλανθρωπικές δράσεις, ενώ στην έδρα της φιλοξενείται μια αξιόλογη συλλογή από καλλιτεχνικά, επιστημονικά και τεχνολογικά αντικείμενα.

Στη γωνία ενός αστικού -bourgeois- σπιτιού, το άγαλμα του Γουλιέλμου Τέλλου (William Tell), του θρυλικού λαϊκού και εθνικού ήρωα της Ελβετίας, αποτελεί μια ισχυρή υπενθύμιση των στενών δεσμών, που συνέδεαν την ανεξάρτητη Δημοκρατία της Μυλούζ με την γειτονική της χώρα. Στα δεξιά του, ο γιος του με ένα κόκκινο μήλο στο κεφάλι του, ενώ ο William κρατά ένα τόξο στο δεξί του χέρι.

Eισερχόμεθα πλέον στην εμβληματική Place de la Réunion (Πλατεία της Επανένωσης), την μεγάλη κεντρική πλατεία στην καρδιά του ιστορικού κέντρου της Mulhouse, που συνορεύει με πολλούς εμπορικούς δρόμους, όπως η rue du Sauvage, Mercière, de la Lanterne και Henriette, καθώς και την πλατεία Lambert. Ο όρος «Reunion» αναφέρεται στο ιστορικό επεισόδιο της επανένωσης της Δημοκρατίας της Mulhouse με την Γαλλική Δημοκρατία στις 15 Μαρτίου 1798.

Ο εντυπωσιακός καλβινιστικός ναός του Αγίου Στεφάνου (Saint-Étienne) δεσπόζει στην κεντρική πλατεία της Mulhouse, την Place de la Réunion, με το καμπαναριό του ύψους 97 μέτρων (το υψηλότερο καμπαναριό του διαμερίσματος του Άνω Ρήνου, Haut-Rhin), να σπαθίζει τον ουρανό της πόλης…

…και να συνδιαλέγεται αενάως με το εξίσου εντυπωσιακά όμορφο κτήριο του Ιστορικού Μουσείου. Χτισμένο το 1552 σε στυλ Αναγέννησης του Ροδανού, υπήρξε το πρώην Δημαρχείο της Μυλούζης και αποτελεί ένα μοναδικό αξιοθέατο για ολόκληρη τη Γαλλία λόγω των τριών προσόψεών του, διακοσμημένων με πίνακες ζωγραφικής, συμπεριλαμβανομένων των λεπτομερειών trompe-l’oeil. Η διπλή σκεπαστή σκάλα ισορροπεί όμορφα στην μεγάλη πλευρά του κτηρίου, ενώ στην δεξιά πλευρά του κρέμεται μία γοητευτική πέτρινη μάσκα που μορφάζει, βάρους 10 κιλών. Τέτοιες μάσκες κρέμονταν γύρω από το λαιμό των «σκανδαλοθήρων», που έκαναν βόλτες στην πόλη καθισμένοι ανάποδα σε ένα γαϊδουράκι.

Η οικία Mieg (Maison Mieg) είναι ένα αστικό αρχοντικό, αναγνωρίσιμο από τον χαρακτηριστικό πυργίσκο του και τις τοιχογραφίες trompe-l’oeil στην πρόσοψή του, που χρονολογείται από το δεύτερο μισό του 16ου αιώνα, κατά την ιστορική περίοδο της Αναγέννησης. Αποτελεί το πιο ευρύχωρο σπίτι της Place de la Réunion και το 1418 αποτελούσε ήδη το σημαντικότερο στην πλατεία. Στη συνέχεια μετατράπηκε σε ξενοδοχειακή επιχείρηση, έλαβε πιθανότατα την σημερινή του μορφή γύρω στο 1560 για να περάσει τελικά, το 1694, στην ιδιοκτησία της οικογένειας βιομηχάνων Mieg, από την οποία και ονοματοδοτήθηκε και η οποία και το κατείχε μέχρι το 1840.

Tην συμβολή της πλατείας de la Reunion με την οδό Merciere σηματοδοτεί ένα συντριβάνι, το οποίο περιβάλλει το άγαλμα του Halberdier, δηλαδή ενός στρατιώτη. Αξίζει να σημειώσουμε ότι στην Rue Merciere χτυπά η καρδιά της χριστουγεννιάτικης αγοράς της Μυλούζης

…όπως μαρτυρά και ο διάκοσμος που φαίνεται στην φωτογραφία. Στο βάθος διακρίνεται ο Πύργος της Ευρώπης, με τους 37 ορόφους του και τα 112 μέτρα ύψους του να τον καθιστούν τον υψηλότερο ουρανοξύστη της Αλσατίας. Πρόκειται για το πλέον εμβληματικό κτήριο της πόλης, έργο του αρχιτέκτονα François Spoerry.

Οι εξαιρετικές διακοσμήσεις από μοναδικά υφάσματα, που σχεδιάζονται κάθε χρόνο για την περίοδο των γιορτών, συνιστούν την ιδιαιτερότητα της χριστουγεννιάτικης αγοράς της Mulhouse, έθιμο που έχει τις ρίζες του στην πλούσια βιομηχανική κλωστοϋφαντουργική ιστορία της πόλης. Με γνώμονα την αυθεντικότητα και την παράδοση, αυτό το ύφασμα ανανεώνεται κάθε χρόνο και ένα νέο και πρωτότυπο χριστουγεννιάτικο σχέδιο ντύνει ολόκληρη την πόλη για την συγκεκριμένη εορταστική περίοδο. Τα υφάσματα, καθώς και τα ντεκόρ που θα ντύσουν τα ξύλινα σπιτάκια και τους δρόμους του κέντρου της πόλης, όλα έχουν δημιουργηθεί από ντόπιους καλλιτέχνες. Λαμπερά φώτα, μυρωδιές μπαχαρικών, ζεστό κρασί και τζίντζερ συνθέτουν την ταυτότητα της χριστουγεννιάτικης αγοράς της Μυλούζης, όπου υφάσματα και εορταστικές εκδηλώσεις συνυπάρχουν σε μια ζεστή και μαγευτική ατμόσφαιρα.

Χαρακτηριστική άποψη της γραφικής οδού Henriette, με το καμπαναριό του Αγίου Στεφάνου να δεσπόζει στον αστικό ορίζοντά της.

Mετά από ψηφοφορία που διεξήχθει μεταξύ των πολιτών της Μυλούζης στις 4 Ιανουαρίου 1798, η πόλη έγινε μέρος της Γαλλίας με την Συνθήκη της Mulhouse, που υπεγράφη στις 28 Ιανουαρίου 1798, κατά την διάρκεια της Γαλλικής Επανάστασης. Στο σπίτι αυτό, επί της rue Henriette, γεννήθηκε το πρώτο παιδάκι με γαλλική υποκοότητα, στις 15 Μαρτίου του 1798.

Λίγα βήματα πιο πέρα το «Maison Alsacienne de Biscuiterie» ή το Αλσατικό Σπίτι των Μπισκότων αν προτιμάτε, όπου επιβάλλεται να κάνουμε μία «γλυκιά» στάση…

…προκειμένου να παρακολουθήσουμε την δια χειρός του νεαρού και ευγενέστατου Maximilien προετοιμασία του εμβληματικού γλυκίσματος la Galette des Rois -η γαλέτα των Βασιλιάδων-, τα οποία κυριολεκτικά κατακλύζουν τις βιτρίνες των φούρνων και των ζαχαροπλαστείων όλης της Γαλλίας, επ’ ευκαιρία του εορτασμού των Θεοφανείων, στις 6 Ιανουαρίου.

Πανέμορφες με τα χρυσά στέμματά τους οι γαλέτες του Βασιλιά είναι ουσιαστικά κάτι σαν τη δική μας βασιλόπιτα, αλλά με τελείως διαφορετική γεύση, την οποία της προσδίδουν τόσο το τραγανό φύλλο της όσο και η γέμιση από κρέμα με αμύγδαλα ή μαρμελάδα, μήλο, μείγμα φρούτων ή σοκολάτα. Δίπλα, το έτερο χαρακτηριστικό γλύκισμα της Αλσατίας, τα kougelhopf ή kouglof, τα κέικ σε σχήμα δαχτυλιδιού, που κυκλοφορούν σε κάθε μέγεθος και παραλλαγή που μπορείτε να φανταστείτε! Η γλυκιά εκδοχή περιλαμβάνει σταφίδες, αμύγδαλα και μπράντυ, ενώ στην αλμυρή πρωταγωνιστούν το μπέικον και τα καρύδια.

Ο βασιλάς της γαλλικής ζαχαροπλαστικής, τα εθιστικά macarons, εντυπωσιάζουν με τα χρώματά τους πριν μας ξετρελάνουν με την μοναδική γεύση τους.

Στις βιτρίνες κάθε ζαχαροπλαστείου που σέβεται τον εαυτό του και φυσικά της συγκεκριμένης biscuiterie, κυριαρχούν τα κάθε είδους μπισκοτάκια και χριστουγεννιάτικα γλυκίσματα, σε σχέδια και γεύσεις που αρμόζουν στην εορταστική αυτή περίοδο του χρόνου.

Το άγαλμα του Alfred Dreyfus (1859 – 1935) στην πλατεία Steinbach. Ο εβραϊκής καταγωγής Dreyfus, το πλέον διάσημο τέκνο της Mulhouse, ήταν αξιωματικός πυροβολικού, του οποίου η δίκη και η καταδίκη το 1894, για κατηγορίες προδοσίας, έγινε ένα από τα πιο αμφιλεγόμενα πολιτικά δράματα στην σύγχρονη γαλλική ιστορία. Η περίφημη υπόθεση Dreyfus, οι επιπτώσεις της οποίας έγιναν αισθητές σε όλη την Ευρώπη, κατέληξε τελικά στην πλήρη απαλλαγή του Dreyfus.

Aκριβώς απέναντι από το άγαλμα του Dreyfus και στην ανατολική γωνία του πάρκου Steinbach βρίσκεται το Τhéâtre de la Sinne. Η θέαση μιας παράστασης εδώ αποτελεί εγγύηση μιας αξέχαστης βραδιάς σε ένα κομψό και φημισμένο περιβάλλον του 19ου αιώνα, σε αποχρώσεις του κόκκινου πασπαλισμένες με λάμψεις χρυσού. Το θέατρο πρωτολειτούργησε το 1868 και έγινε Δημοτικό Θέατρο από το 1875.

Bυθιστείτε στην καρδιά της πόλης για να πάρετε μια γεύση για την κοινωνική ζωή των κατοίκων της Mulhouse ή αφήστε τον εαυτό σας να ακολουθήσει την επιθυμία της καρδιάς σας για πιο ασυνήθιστες ανακαλύψεις. Η Mulhouse είναι γεμάτη από τέτοιες!

Ένα κέντρο πόλης σε ανθρώπινη κλίμακα, γεμάτο αρχιτεκτονικά θαύματα και ελκυστικούς στενούς δρόμους. Η Mulhouse είναι γεμάτη με αξιόλογους αρχιτεκτονικούς θησαυρούς, που αξίζουν να τους ανακαλύψετε.

Η Μυλούζ είναι επίσης μία πόλη που ενδείκνυται για φθηνές και ποιοτικά καλές αγορές. Υπάρχουν πολλά οικονομικά καταστήματα ρούχων, ενώ θα συναντήσετε και καταστήματα πολλών επώνυμων οίκων με ακριβότερες επιλογές.

Τα χρώματα στις προσόψεις των κτηρίων είναι πραγματικά πανέμορφα, ιδιαίτερα όταν τα χαϊδεύει το φως του ήλιου…

…φως που είχαμε την ευκαιρία να απολαύσουμε παρά το γεγονός ότι επισκεφθήκαμε την πόλη καταχείμωνο, τον Ιανουάριο.

Χαρακτηριστικό δρομάκι στην καρδιά της Μυλούζης.

Κτήριο επενδεδυμένο με χαρακτηριστικό κόκκινο διακοσμητικό τουβλάκι. Αξίζει να σημειώσουμε ότι πολλοί καλλιτέχνες της street art χρησιμοποιούν ως καμβά των έργων τους παλιά εργοστάσια της πόλης, τα οποία έχουν μετατραπεί σε χώρους πολιτισμού και δημιουργικότητας.

To κτήριο που στεγάζει τα γραφεία του Υπο-Νομού της Mυλούζης (La sous-préfecture de Mulhouse).

Τα περίτεχνα κάγκελα και οι διακοσμητικές λεπτομέρειες των προσόψεων αποτελούν κοινό γνώρισμα των κτηρίων στο ιστορικό κέντρο της πόλης.

Εμπορικό κέντρο με εμφανή τον χριστουγεννιάτικο διάκοσμό του.

Ο διεθνώς διάσημος καλλιτέχνης του δρόμου Clet Abraham, εγκατεστημένος στη Φλωρεντία για δέκα χρόνια, παράγει έργα τέχνης του δρόμου σε όλο τον κόσμο. To 2016 επισκέφθηκε την Μυλούζ, όπου και επέλεξε να ντύσει εικαστικά την σήμανση της πόλης, με τον δικό του τρόπο, επεμβαίνοντας σε αυτήν με αυτοκόλλητα. «Καμβά» του έργου του απετέλεσαν οι πινακίδες απαγόρευσης (στάθμευσης κλπ.) και τα αδιέξοδα.

Ο καλλιτέχνης δίνει την δική του οπτική, πάντα όμως με χιούμορ και ποιητική διάθεση, χωρίς ποτέ να παραμορφώνει το νόημα των πινακίδων: «Προσπαθώ να μην είμαι ποτέ προσβλητικός ή χυδαίος», εξηγεί. «Είμαι πολύ προσεκτικός ώστε να μην αλλοιώσω την λειτουργία της πινακίδας, διότι σ’ αυτή την περίπτωση η ίδια η εργασία μου δεν θα έχει πλέον νόημα».

Το χαρακτηριστικό κίτρινο τραμ της Μυλούζης, διερχόμενο εδώ από την πλατεία ντε Γκωλ…

…η οποία είναι εξίσου εντυπωσιακή και το βράδυ.

Πλησιάζοντας προς την περιοχή του κεντρικού σιδηροδρομικού σταθμού της πόλης απολαμβάνουμε τις αντανακλάσεις της στα νερά των ποταμών που την διασχίζουν, του Ιll και του Doller.

Ο σταθμός Mulhouse-Ville, όπως είναι η επίσημη ονομασία του, προκειμένου να διακρίνεται από άλλους σταθμούς της πόλης, ονομάζεται επίσης Gare Centrale de Mulhouse και πρωτολειτούργησε το 1839, ενώ ο σημερινός σταθμός άνοιξε τις πύλες του στις 3 Ιανουαρίου 1933.

Αποχαιρετούμε την πανέμορφη Μυλούζη με ένα ακόμα φαντασαγορικό νυχτερινό πορτραίτο του Λιμανιού της Ευχαρίστησης!

Για την οργάνωση του ταξιδιού μας στην Mulhouse και την άψογη φιλοξενία μας ευχαριστούμε θερμά το Γραφείο Τουρισμού της πόλης.

Copyright © Katerina Marinaki. All Rights Reserverd.
ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ η αναδημοσίευση, η αναπαραγωγή, ολική, μερική ή περιληπτική του περιεχομένου του παρόντος web site με οποιονδήποτε τρόπο, χωρίς προηγούμενη γραπτή άδεια της κατόχου του Κατερίνας Μαρινάκη. Νόμος 2121/1993 και κανόνες Διεθνούς Δικαίου που ισχύουν στην Ελλάδα.

Κατηγορίες:Destinations, EuropeΕτικέτες: , , ,

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Αρέσει σε %d bloggers: