Παλάτι και Πάρκο da Pena στην Σίντρα της Πορτογαλίας, το συνώνυμο του ρομαντισμού


Το παραμυθένιο Palácio da Pena, στην Sintra, αποτελεί εθνικό μνημείο και συγχρόνως μία από τις κυριότερες εκφράσεις του ρομαντισμού του 19ου αιώνα, σε παγκόσμιο επίπεδο. Το Παλάτι έχει συμπεριληφθεί στην Λίστα Μνημείων Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO και θεωρείται επίσης ένα από τα Επτά Θαύματα της Πορτογαλίας.

Πορτογαλία! Μια χώρα που διατηρεί ατόφια την ταυτότητα και τον πολιτισμικό της χαρακτήρα, παρά το γεγονός ότι πέρασε δύσκολες ώρες, μέχρι ακόμα και στο πρόσφατο παρελθόν, φθάνοντας -και εκείνη- στο χείλος της πτώχευσης. Οι Πορτογάλοι όμως, είναι άνθρωποι με πνεύμα ανήσυχο και δημιουργικό -προφανώς δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι αποτελούν τους δεινότερους και διασημότερους εξερευνητές στην παγκόσμια ιστορία- και πάντοτε καταφέρνουν να «γυρίζουν» το παιχνίδι, με τον ίδιο τρόπο που έχουν επιτύχει να προκαλέσουν το ενδιαφέρον στρατιών ταξιδιωτών από κάθε γωνιά του πλανήτη, οι οποίοι φθάνουν εδώ για να εξερευνήσουν -εκείνοι πια- τον έως πρόσφατα ανεξερεύνητο παράδεισο του δυτικότερου άκρου της ηπειρωτικής Ευρώπης. Μια χώρα φωτεινή, χαρούμενη και ονειροπόλα, με μια διάθεση ρομαντισμού που αποπνέει και ένα touch μελαγχολίας και νοσταλγίας η αλήθεια είναι! Tην πιο παραμυθένια εμπειρία μιας συνολικά παραμυθένιας χώρας, μας την προσέφερε η επίσκεψη στο Παλάτι και Πάρκο da Pena, με τους υπέροχους κήπους του με λίμνες, πηγάδια, ζώα και δάση φυτών από ολόκληρο τον πλανήτη, μέσα από τα οποία ξεπροβάλλει το πολύχρωμο ανάκτορο, με την εντυπωσιακή αρχιτεκτονική ρομαντικού στυλ, του 19ου αιώνα, δώρο του ερωτευμένου Φερδινάνδου του Β΄ προς την σύζυγό του, εν έτει 1869.

Το εξίσου παραμυθένιο Πάρκο Pena, με τις λιμνούλες, τις βρύσες και τα σκιερά μονοπάτια του, άρχισε να κατασκευάζεται το 1839 και φιλοξενεί αρκετά ιθαγενή είδη χλωρίδας, αλλά και πολλά άλλα από μακρινούς τόπους, όπως η Ασία, η Ωκεανία και η Βόρεια Αμερική.

Η εντυπωσιακή πύλη του Παλατιού Pena.

Η ιστορία του Παλατιού ξεκίνησε τον Μεσαίωνα, όταν ένα εκκλησάκι αφιερωμένο στην Παναγία της Πένα χτίστηκε στην κορυφή του λόφου, πάνω από την Σίντρα. Σύμφωνα με την παράδοση, η κατασκευή πραγματοποιήθηκε κατόπιν εμφανίσεως της ίδιας της Παναγίας.

Το 1493 ο Βασιλιάς Ιωάννης Β ‘, συνοδευόμενος από την σύζυγό του Βασίλισσα Λεονόρ, πραγματοποίησε προσκύνημα στην τοποθεσία προκειμένου να εκπληρώσει έναν όρκο. Ο διάδοχός του, ο Βασιλιάς Μανουήλ Α΄, αγαπούσε επίσης πολύ αυτό τον ιερό τόπο και διέταξε την κατασκευή ενός μοναστηριού στην συγκεκριμένη τοποθεσία, που δωρήθηκε στο Τάγμα του Αγίου Ζερόμ.

Τον 18ο αιώνα το μοναστήρι υπέστη σοβαρές ζημιές από κεραυνούς και λίγο αργότερα, ο μεγάλος σεισμός της Λισαβόνας του 1755, το μετέτρεψε κυριολεκτικά σε ερείπια. Ωστόσο, το παρεκκλήσι (και τα έργα του από μάρμαρο και αλάβαστρο, που αποδίδονται στον Nicolau Chanterene) σώθηκε χωρίς σημαντικές ζημιές.

Το 1838 ο Βασιλιάς Ferdinand II, αποφάσισε να αποκτήσει το παλιό μοναστήρι και όλα τα γύρω του εδάφη, αλλά και το κοντινό Κάστρο των Μαυριτανών και μερικά ακόμα κτήματα στην περιοχή. Στη συνέχεια, ο Βασιλιάς ξεκίνησε να μετατρέπει τα ερείπια της Μονής σε παλάτι, το οποίο θα χρησίμευε ως καλοκαιρινή κατοικία για την βασιλική οικογένεια της Πορτογαλίας.

Η κατασκευή πραγματοποιήθηκε μεταξύ 1842 και 1854, αν και ολοκληρώθηκε σχεδόν το 1847. Η επίβλεψη για την ανοικοδόμηση του ρομαντικού στιλ ανατέθηκε στον υπολοχαγό και μηχανικό εξόρυξης Wilhelm Ludwig von Eschwege, έναν Γερμανό ερασιτέχνη αρχιτέκτονα, ο οποίος έχοντας ταξιδέψει πολύ γνώριζε, πιθανότατα, αρκετά κάστρα κατά μήκος του ποταμού Ρήνου.

Ωστόσο, ο Βασιλιάς Φερδινάνδος και η βασίλισσα Μαρία Β΄ παρενέβησαν αποφασιστικά σε θέματα διακόσμησης και συμβολισμού. Μεταξύ άλλων, ο Βασιλιάς πρότεινε να περιληφθούν θολωτές καμάρες, μεσαιωνικά και ισλαμικά στοιχεία, ενώ σχεδίασε επίσης ένα περίτεχνο παράθυρο για την κύρια πρόσοψη.

Μετά τον θάνατο του Φερδινάνδου, το παλάτι πέρασε στην κατοχή της δεύτερης συζύγου του Elisa Hensler, που το πούλησε στον βασιλιά Λουί, ο οποίος ήθελε να το ανακτήσει για την βασιλική οικογένεια, που στη συνέχεια το χρησιμοποιούσε συχνά. Το 1889 αγοράστηκε από το Πορτογαλικό κράτος και μετά την Δημοκρατική Επανάσταση του 1910 ανακηρύχθηκε ως Εθνικό Μνημείο και μετατράπηκε σε Μουσείο. Η τελευταία βασίλισσα της Πορτογαλίας, η βασίλισσα Amélia, πέρασε εδώ το τελευταίο βράδυ της, πριν φύγει από τη χώρα για εξορία.

Το Παλάτι προσελκύει γρήγορα επισκέπτες και γίνεται ένα από τα πιο δημοφιλή μνημεία της Πορτογαλίας. Με την πάροδο του χρόνου τα εκτυφλωτικά κόκκινα και κίτρινα χρώματα των προσόψεών του ξεθώριασαν και για πολλά χρόνια το παλάτι έδειχνε μουντό και γκρίζο. Στα τέλη του 20ού αιώνα το ανάκτορο ξαναβάφτηκε και τα αρχικά λαμπερά χρώματά του αποκαταστάθηκαν.

Η θέα από εδώ, από την κορυφή ενός λόφου πάνω από την Sintra, κατά τη διάρκεια μιας «καθαρής», από άποψη ορατότητος, μέρας μπορεί εύκολα να φτάσει έως την Λισαβόνα, καλύπτοντας ένα μεγάλο μέρος της μητροπολιτικής της περιοχής.

Σε πρώτο πλάνο, στην κορυφή κατάφυτου λόφου διακρίνεται το μεσαιωνικό Castelo dos Mouros, που χτίστηκε από τους Μαυριτανούς τον 8ο και 9ο αιώνα. έχει χαρακτηρισθεί ως Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO, ενώ αποτελεί επίσης Εθνικό Μνημείο, μέρος του Sintra Cultural Landscape.

Το Pena Palace χαρακτηρίζεται από μία πληθώρα στυλ σύμφωνα με την «εξωτική» διάθεση του Ρομαντισμού. Το σκόπιμο μείγμα εκλεκτικών μορφών περιλαμβάνει νότες νεο-γοτθικές, νεο-μανουελινικές, νεο-ισλαμικές και νεο-αναγεννησιακές…

…με πολλά από αυτά τα στοιχεία να είναι εμφανή και στις μεγάλες ανακαινίσεις της δεκαετίας του 1840. Υπάρχουν επίσης αναφορές σε άλλα εμβληματικά πορτογαλικά κτήρια, όπως ο Πύργος του Μπελέμ.

Διατηρήθηκαν όσο το δυνατόν περισσότερα στοιχεία από τα ερείπια του γυναικείου μοναστηριού των Ιερονομιτών (Τάγμα του Αγίου Jerome), όπως η Μονή, η τραπεζαρία, το σκευοφυλάκιο και το παρεκκλήσι με το χαρακτηριστικό αρχιτεκτονικό στυλ Manueline, της Πορτογαλικής Αναγέννησης. Όλα ενσωματώθηκαν σε ένα νέο τμήμα με μεγάλη βεράντα και πύργο ρολογιού.

Εντυπωσιακά είναι και τα βιτρώ στους χώρους του ναού.

Οι εσωτερικοί χώροι του Παλατιού Pena προσαρμόστηκαν έτσι ώστε να χρησιμεύσουν ως θερινή κατοικία της βασιλικής οικογένειας. Διαθέτει εκπληκτικά βαμμένους τοίχους με trompe-l’œil και μεγάλη ποικιλία σε πλακάκια από τον 19ο αιώνα, που αποτελούν μέρος των πολυάριθμων βασιλικών συλλογών.

Οι χώροι της κουζίνας εντυπωσιάζουν με το μέγεθος και την πληθώρα σκευών και εργαλείων που διαθέτουν.

Το Πάρκο Pena που περιβάλλει πλήρως το Παλάτι, αποτελεί μια τεράστια δασική περιοχή, που απλώνεται σε περισσότερα από 200 εκτάρια ανώμαλου εδάφους. Το Πάρκο δημιουργήθηκε ταυτόχρονα με το παλάτι από τον Βασιλιά Φερδινάνδο Β ‘, ο οποίος επικουρείται στο έργο αυτό από τον Βαρόνο von Eschwege και τον Βαρόνο von Kessler.

Η εξωτική γεύση του Ρομαντισμού εφαρμόστηκε και στο Πάρκο, όπως ακριβώς και στο Παλάτι. Ο Βασιλιάς διέταξε να φυτευτούν δέντρα από διαφορετικούς και μακρινούς τόπους, μεταξύ των οποίων οι πανύψηλες σεκόγιες της Βόρειας Αμερικής, το «ψεύτικο» κυπαρίσσι του Lawson, οι μανόλιες και οι κόκκινοι κέδροι…

…το κινέζικο ginkgo -ο μοναδικός ζωντανός κρίκος ανάμεσα στις φτέρες και τα κωνοφόρα-, ο ιαπωνικός κέδρος (Cryptomeria) και μια μεγάλη ποικιλία από φτέρες και φτέρες των δέντρων, από την Αυστραλία και τη Νέα Ζηλανδία, όλες συγκεντρωμένες στον Κήπο με τις Φτέρες της Βασίλισσας (Feteira da Rainha).

Το Πάρκο διαθέτει ένα λαβυρινθικό σύστημα μονοπατιών και στενών δρόμων, που συνδέει το Παλάτι με τα πολλά σημεία ενδιαφέροντος σε όλο το χώρο, καθώς και με τις δύο πύλες.

Όσες ώρες κι αν περπατήσει κανείς στον μαγικό αυτό κήπο συνεχώς θα ανακαλύπτει νέες εκπλήξεις…

…αλλά και νέες δραστηριότητες, από τις πιο ανέλπιστες…

…έως τις πιο απλές, όπως το να ρεμβάσει κάτω από την πυκνή σκιά των σπάνιων δέντρων και φυτών που φύονται εδώ.

Το Πάρκο φιλοξενεί και εκθέσεις σε ειδικά διαμορφωμένους χώρους.

Η κατάληξη της μαγευτικής αυτής βόλτας στον χώρο και τον χρόνο του Παλατιού Ρena δεν θα μπορούσε παρά να είναι στο εστιατόριό του…

… όπου έστω και για λίγο θα γευματίσουμε και θα αισθανθούμε …σαν βασιλιάδες!

Φυσικά ξεκινήσαμε με δροσερή και ολόφρεσκη σαλατούλα…

…και συνεχίσαμε με παραδοσιακή πορτογαλική ψαρόσουπα με φρέσκο ψάρι (σολομό, λαβράκι ή φρέσκο μπακαλιάρο), ελαιόλαδο, καρότο, πατάτες, κρεμμύδι και σκορδάκι, ντομάτες και τσίλι (αν σας αρέσει), λευκό κρασί και φύλλα κόλιανδρου. Τα λαχανικά πολτοποιούνται και στη συνέχεια προστίθεται το ψάρι ξεκοκκαλισμένο.

Sopa de Abobora ή σούπα κολοκύθας βελουτέ, επί το ελληνικότερον.

Εκπληκτική θα χαρακτήριζα την ικανότητα των Πορτογάλων να μετατρέπουν κάθε λαχανικό και όσπριο σε μια λαχταριστή σούπα και αυτή η συνταγή για sopa de feijao -σούπα κόκκινων φασολιών- δεν αποτελεί εξαίρεση. Το χρώμα της, σημειώστε, το παίρνει από τα φασόλια, δεν περιέχει ούτε ίχνος ντομάτας.

H συνταγή για bacalhau espiritual -ένας από τους 1001 τρόπους, που οι Πορτογάλοι ισχυρίζονται ότι διαθέτουν για το μαγείρεμα του μπακαλιάρου- αποτελεί ένα comfort φαγητό κατσαρόλας, που παρασκευάζεται με μπακαλιάρο, καρότο, ψωμί, σάλτσα μπεσαμέλ και συμπληρώνεται με τυρί, που ψήνεται και λιώνει αγγίζοντας την τελειότητα, ως προς την γεύση και τις υφές του πιάτου.

Αν φτάσετε ως εδώ μην παραλείψετε να επισκεφθείτε και την γειτονική Σίντρα, την θερινή κατοικία των βασιλέων, με την πλούσια ιστορική και πολιτιστική κληρονομιά της, το παραδοσιακό ψαροχώρι Cascais, αλλά και το Estoril, ένα από τα πιο σημαντικά τουριστικά θέρετρα παγκοσμίως, όπου φιλοξενείται και ένα από τα μεγαλύτερα casino της Ευρώπης.

Το Palacio Nacional στην Sintra.

Το Εθνικό Παλάτι (Palacio Nacional) στην Σίντρα, αποτελεί το καλύτερα διατηρημένο μεσαιωνικό βασιλικό παλάτι στην Πορτογαλία και υπήρξε ένα από τα αγαπημένα της πορτογαλικής αριστοκρατίας. Το μινιμαλιστικό γοτθικό εξωτερικό του Παλατιού κρύβει ένα διακοσμητικό θαύμα στο εσωτερικό του. Η μακρά ιστορία του συνδέεται με την πορτογαλική άρχουσα τάξη, που το κατοίκησε από τις αρχές του 15ου έως τα τέλη του 19ου αιώνα, καθιστώντας το έτσι το πιο ζωντανό στην Πορτογαλία βασιλικό παλάτι. Επειδή βρίσκεται ακριβώς στην καρδιά της Sintra, συνήθως αναφέρεται ως Palacio da Vila, το Παλάτι της Πόλης. Το πιο αξιοσημείωτο εξωτερικό χαρακτηριστικό του είναι οι δύο τεράστιες καμινάδες (διακρίνονται στην φωτογραφία), που προεξέχουν από τις κουζίνες του Παλατιού και έχουν γίνει το σήμα κατατεθέν της Sintra.

Αμέτρητα café στην πλατεία γύρω από το Παλάτι, μας προσκαλούν για καφεδάκι…

…και οπωσδήποτε queijadas de Sintra, ένα από τα πιο παραδοσιακά πορτογαλικά γλυκίσματα, που παρασκευάζονται με αγελαδινό τυρί, αυγά, γάλα, ζάχαρη και κανέλα. Είναι απίστευτα πλούσια σε υφή και γλυκύτητα, με μια αφράτη κρούστα στην κορυφή τους.

Για το ταξίδι στην Πορτογαλία ευχαριστούμε θερμά τον Οργανισμό Visit Portugal, την TAP Air Portugal -η Gold Star Aviation εκπροσωπεί τον εθνικό αερομεταφορέα της Πορτογαλίας στην Ελλάδα από το 1999-, καθώς και την Πρεσβεία της Πορτογαλίας στην Ελλάδα.

Copyright ©Katerina Marinaki. All Rights Reserverd. ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ η αναδημοσίευση, η αναπαραγωγή, ολική, μερική ή περιληπτική του περιεχομένου του παρόντος web site με οποιονδήποτε τρόπο, χωρίς προηγούμενη γραπτή άδεια της κατόχου του Κατερίνας Μαρινάκη. Νόμος 2121/1993 και κανόνες Διεθνούς Δικαίου που ισχύουν στην Ελλάδα.

Κατηγορίες:Destinations, EuropeΕτικέτες: , , , , , ,

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για την εξάλειψη των ανεπιθύμητων σχολίων. Μάθετε πως επεξεργάζονται τα δεδομένα των σχολίων σας.

Αρέσει σε <span>%d</span> bloggers: