Miggiano, γοητευτικό ταξίδι στον χώρο και τον χρόνο της Puglia, στη Νότια Ιταλία


Όταν το καλοκαίρι φεύγει, όταν οι ορδές επισκεπτών απομακρύνονται ησύχως και τα ηχεία των δεκάδων καλοκαιρινών μουσικών Φεστιβάλ σιγούν, τότε είναι η ιδανικότερη στιγμή για να επισκεφθεί κανείς πανέμορφους τόπους όπως η Απουλία της Νότιας Ιταλίας. Η ιδανικότερη στιγμή για να γοητευθείς ανενόχλητος από τις γεύσεις, τα αρώματα, τα χρώματα, την παράδοση, την ιστορία και την προσωπικότητα αυτών των μοναδικών τόπων, να έρθεις σε ουσιαστική επικοινωνία με τον τόπο και τους ανθρώπους του, να αφουγκραστείς τις ιστορίες τους και να βιώσεις έστω και για λίγο την δική τους καθημερινότητα. Και η στιγμή αυτή δεν θα μπορούσε παρά να είναι το γλυκό μεσογειακό φθινόπωρο, που δίνει μια τόσο διαφορετική διάσταση στα τοπία κάνοντάς σε να απορείς γιατί όλοι επιλέγουν το καλοκαίρι για τα ταξίδια τους! Τον Οκτώβριο του 2019 βρεθήκαμε στο νοτιότερο τμήμα της Περιφέρειας της Απουλίας (Regione Puglia) και συγκεκριμένα στην χερσόνησο του Σαλέντο, την υποχερσόνησο της Ιταλίας, που συνήθως περιγράφουμε ως «το τακούνι» της ιταλικής μπότας. Ο νότος του Salento σηματοδοτείται από το Capo di Leuca, το Ακρωτήριο του Λευκού, γύρω από το οποίο τα νερά της Αδριατικής προσπαθούν να σμίξουν μ’ εκείνα του Ιονίου, αν και τα επίσημα γεωγραφικά τους όρια βρίσκονται λίγο βορειότερα. Η ευρύτερη περιοχή φιλοξενεί πανέμορφες μικρές πόλεις και γραφικά χωριά, με την χαρακτηριστική αύρα της Νότιας Ιταλίας, που τόσο θυμίζει Ελλάδα. Γαλήνιο μεσογειακό τοπίο πλημμυρισμένο από φως, φραγκοσυκιές και τοίχους ξερολιθιάς, κρυστάλλινες θάλασσες, απέραντες αμμουδιές, κουκίδες ιστορίας, τέχνης, παράδοσης και πολιτισμού σε κάθε σου βήμα και «κερασάκι στην τούρτα» οι ανυπέρβλητες γεύσεις της σαλεντίνικης κουζίνας. Ένα ταξίδι πραγματικά μοναδικό στο Miggiano, αλλά και στις γειτονικές του πόλεις Taurisano και Ruffano!

Η καρδιά της πόλης χτυπά στο ιστορικό κέντρο της και στην Piazza Municipio.

Το Miggiano είναι μια μικρή πόλη 4.000 περίπου κατοίκων, που διοικητικά ανήκει στην Provincia (Επαρχία) του Lecce και γεωγραφικά τοποθετείται στο κεντρικό τμήμα της περιοχής του Capo di Leuca. Άλλωστε και το ίδιο το όνομά του ετυμολογικά παραπέμπει ακριβώς σε αυτόν που «βρίσκεται κάπου στο μεταξύ». Το Miggiano αναφέρεται στη βιβλιογραφία για πρώτη φορά το 1182, ενώ οικισμοί και αρχαιολογικά ευρήματα που έχουν εντοπιστεί στην περιοχή τοποθετούν τις απαρχές της προέλευσης της περιοχής κατά την διάρκεια της Μεσαπιας ή της Ρωμαϊκής περιόδου ή ακόμη και στην Εποχή του Χαλκού, όπως μαρτυρούν οι όρθιες πέτρες και τα λαξευμένα στο βράχο σπήλαια. Το Miggiano, ακολουθώντας την ιστορική μοίρα της ευρύτερης περιοχής, έχει υποστεί πάμπολλες εισβολές, λεηλασίες και καταστροφές από Σαρακηνούς, Σικελούς, Τούρκους και Βενετούς, που ορέχθηκαν το ήπιο κλίμα και τα εύφορα εδάφη του. Σήμερα, το σύγχρονο Miggiano, δέχεται πολλαπλές «επιθέσεις» από τους φανατικούς λάτρεις της ευρύτερης περιοχής του νότιου Salento, του οποίου η ανάδειξη σε έναν ελκυστικό τουριστικό προορισμό μέσω της αξιοποίησης των συγκριτικών πλεονεκτημάτων του, αποτελεί πάγιο στόχο των τοπικών φορέων.

Το Palazzo Vernaleone στην σημερινή του μορφή.

Το Palazzo Vernaleone αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα ιστορικά οικήματα της περιοχής. Χτισμένο κατά τον 17ο και 18ο αιώνα, διατηρεί μεγάλο μέρος της αρχικής δομής του, παρά τις αλλεπάλληλες αναδιατάξεις, που υπέστη στο πέρασμα των αιώνων, έως και το πρώτο μισό του 20ού. Το κτήριο, που σηματοδοτούσε για μακρό χρονικό διάστημα μία από τις εισόδους του χωριού, υπήρξε το κέντρο διαχείρισης των εσόδων των εκκλησιαστικών κτημάτων, δεδομένου και του γεγονότος ότι η στρατηγική τοποθεσία του επέτρεπε την επίβλεψη των αγροτών κατά την επιστροφή τους από τα χωράφια, καθώς και την καταγραφή και αποθήκευση της συγκομιδής. Τον 18ο αιώνα το παλάτι έγινε η κατοικία της οικογένειας Vernaleone, οι οποίοι εγκαταστάθηκαν εδώ ως διαχειριστές της δικαιοσύνης στην περιοχή.

Miggiano, η κεντρική πλατεία της πόλης με χαρακτηριστικά γνωρίσματά της την στήλη και το ρολόι, στην κορυφή του κτηρίου.

Οι εσωτερικοί χώροι του Palazzo Vernaleone έχουν πλήρως αποκατασταθεί και διαθέτουν όλες τις απαραίτητες υποδομές, που τους επιτρέπουν να φιλοξενούν το Κέντρο Τουριστικών Πληροφοριών, αλλά και διάφορες εκδηλώσεις…

…καθώς και ποικίλης θεματολογίας εκθέσεις, όπως η ενδιαφέρουσα έκθεση φωτογραφίας, που είδαμε κατά την διάρκεια της επίσκεψής μας.

Η θέα από τα μπαλκονάκια του πρώτου ορόφου άνετα θα μπορούσε να μας πείσει ότι η ζωή εξακολουθεί να κυλά εδώ στους ρυθμούς του 17ου και 18ου αιώνος!

Τα βήματα των μελών της οικογένειας Vernaleone αντηχούν ακόμα στα στενά αυτά περάσματα, γύρω από την κατοικία τους!

Στο κτήριο αυτό, στο κέντρο της πόλης, φιλοξενείται το υπόγειο ελαιοτριβείο, που το 2018 μετατράπηκε σε ένα ιδιαίτερα ενδιαφέρον Μουσείο Λαδιού (Museo dell’Olio).

Ακόμα και σήμερα, τα ελαιόδεντρα καλύπτουν την ευρύτερη περιοχή της Απουλίας και αξίζει να αναφέρουμε εδώ ότι η βιομηχανία ελαιολάδου, που ήκμασε μεταξύ του 16ου και του 19ου αιώνα, δεν παρήγαγε ελαιόλαδο για ανθρώπινη κατανάλωση, αλλά κυρίως για φωτισμό, μιας και το ελαιόλαδο της Puglia ήταν ιδανικό για τις λάμπες της εποχής επειδή δεν «μαύριζε» το γυαλί τους, άρα δεν απαιτούσε πολλές εργατοώρες καθαρισμού. Κατά τη διάρκεια του 18ου αιώνα 26 πλοία αναχωρούσαν καθημερινά μόνο από την Gallipoli, προκειμένου να μεταφέρουν το ελαιόλαδο της Απουλίας  σε μεγάλες πόλεις της Ιταλίας και ολόκληρης της Ευρώπης. Φυσικά, η ανατροπή ήρθε τον 19ο αιώνα με την έλευση της ηλεκτρικής ενέργειας. Ωστόσο, τα υπόγεια ελαιοτριβεία -αποκατεστημένα ή εγκαταλελειμμένα-, που εξακολουθούν να καλύπτουν ως σήμερα εκατοντάδες τετραγωνικά μέτρα κάτω από την επιφάνεια των εδαφών της Puglia, μας υπενθυμίζουν τους ρυθμούς δουλειάς και ζωής των εργαζομένων σε αυτά, οι οποίοι ζούσαν μόνιμα εντός των υπόγειων ελαιοτριβείων κατά την περίοδο συγκομιδής, μεταξύ περίπου Νοεμβρίου και Μαΐου. Οι εργαζόμενοι δούλευαν σε βάρδιες όλο το 24ωρο, με τους μισούς να εργάζονται και τους υπόλοίπους να κοιμούνται, έτσι ώστε να διασφαλίζεται και η ασφάλεια του χώρου, δεδομένου ότι η Απουλία δεχόταν πολλές επιθέσεις και ο εχθρός δεν θα έπρεπε να έχει πρόσβαση στον «πράσινο χρυσό» της. Ακόμα και τα μέλη των οικογενειών, που πήγαιναν φαγητό στους εργαζομένους στο ελαιοτριβείο, δεν μπορούσαν να εισέλθουν χωρίς να αναφέρουν την λέξη-κωδικό.

Μέσα από τα εκθέματα του Μουσείου μαρτυρείται η στενή σχέση μεταξύ της καλλιέργειας της ελιάς, του τελικού προϊόντος και των μετασχηματισμών του, καθώς και οι εξελίξεις στο περιβάλλον, στο οποίο έχει αναπτυχθεί και καλλιεργηθεί η ελιά για αιώνες με τις όποιες πολιτιστικές και οικονομικές επιπτώσεις.

Ο χώρος του Μουσείου μπορεί παράλληλα να φιλοξενήσει εκδηλώσεις, Συνέδρια, ομιλίες και άλλα πολιτιστικά γεγονότα.

Η Κρύπτη της Σάντα Μαρίνα (Cripta di Santa Marina) βρίσκεται κάτω από το ομώνυμο παρεκκλήσι του 14ου αι., κοντά στο Νεκροταφείο του Miggiano και χρονολογείται στον 10ο ή τον 11ο αιώνα. Η δομή της περιλαμβάνει τρία δωμάτια: ένα μεγαλύτερο που χρησιμεύει ως είσοδος, ένα μικρότερο σε σχήμα τραπεζοειδές και ένα ακόμα ημικυκλικό, πιθανότατα η αψίδα, που εχρησιμοποιείτο μέχρι πριν από μερικές δεκαετίες ως οστεοφυλάκιο του γειτονικού Κοιμητηρίου. Ιδιαίτερα σημαντικές είναι οι βυζαντινές τοιχογραφίες-fresco, που απεικονίζουν τον Άγιο Νικόλαο, την Αγία Αικατερίνη της Αλεξάνδρειας, τον «Αρχάγγελο Γαβριήλ, τη Σάντα Μαρίνα και τον Άγιο Ανώνυμο», που εκτελέστηκαν μεταξύ 11ου και 14ου αιώνα, αλλά και την αναπαράσταση της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, όπου το σώμα της Παναγίας περιτριγυρίζεται από τους Αποστόλους, ενώ φαίνεται και η μορφή του Χριστού που κρατά την ψυχή της Μητέρας του, η οποία αποδίδεται συμβολικά με μια μικρή φιγούρα τυλιγμένη σε λευκές λωρίδες υφάσματος.

Ο ναός της Santa Marina, στην περιοχή του Νεκροταφείου, στις παρυφές της πόλης του Miggiano

…απ’ όπου ο επισκέπτης μπορεί να προσεγγίσει και την ομώνυμη Κρύπτη.

Η τοιχογραφία-fresco της Santa Marina δημιουργήθηκε σε μια θέση στον τοίχο απέναντι από την τωρινή είσοδο. Η εικόνα παρουσιάζει την Αγία με κορώνα, κρατώντας ένα σφυρί και έναν φοίνικα, ενώ χαμηλότερα απεικονίζεται ένας άγγελος σε θέση προσευχής και κάτω αριστερά ένας δράκος και το ίδιο το εκκλησάκι της Σάντα Μαρίνα. Στο κάτω μέρος της τοιχογραφίας, πριν από την αποκατάσταση, ήταν ορατή η επιγραφή «Terrae Migiani».

Στο εσωτερικό της capella (παρεκκλήσι) Santa Marina.

Ο Καθεδρικός Ναός (Chiesa Matrice) του Miggiano είναι αφιερωμένoς στον Άγιο Βικέντιο τον Μάρτυρα (San Vincenzo Martire), προστάτη της περιοχής και της Επισκοπής του Ugento και αντιπροσωπεύει ένα ενδιαφέρον παράδειγμα θρησκευτικού κτηρίου κατασκευασμένου σε διαφορετικές περιόδους, αρχής γενομένης από τον 16ο αιώνα. Η πρόσοψη του ναού είναι διακοσμημένη με μπαρόκ αγάλματα.

Ο Δημοτικός Κήπος (Parco Comunale) του Miggiano.

Τα στενά λιθόστρωτα δρομάκια του Miggiano κρύβουν εικόνες ανείπωτης ομορφιάς και γραφικότητας σε κάθε τους μέτρο.

Η μεγάλη έκθεση «EXPO 2000» Miggiano, που ανοίγει τις πύλες της κάθε Οκτώβριο, σηματοδοτεί την έναρξη της περιόδου των φθινοπωρινών εκθέσεων στο Salento. Ο εκθεσιακός χώρος, δίπλα στο Δημαρχείο της πόλης, καλύπτει μία έκταση 45.000 τ.μ., όπου το κοινό που συρρέει κατά χιλιάδες, έχει την ευκαιρία να συναντήσει περισσότερους από 150 εκθέτες, ενώ πολλές είναι και οι καινοτομίες, που καθιστούν το όλο event ελκυστικό για μεγάλο αριθμό επισκεπτών, με ενδιαφέροντα στους τομείς της βιομηχανίας, της βιοτεχνίας, της γεωργίας και του τουρισμού.

Θερμές ευχαριστίες για την πραγματοποίηση του ταξιδιού αυτού οφείλουμε στην Περιφέρεια της Puglia, στον Δήμο του Miggiano και προσωπικά στον Δήμαρχο Michele Sperti και τους συνεργάτες του, καθώς και στην διοργανώτρια εταιρεία “Quaros Consulting”.

Copyright © Katerina Marinaki. All Rights Reserverd.
ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ η αναδημοσίευση, η αναπαραγωγή, ολική, μερική ή περιληπτική του περιεχομένου του παρόντος web site με οποιονδήποτε τρόπο, χωρίς προηγούμενη γραπτή άδεια της κατόχου του Κατερίνας Μαρινάκη. Νόμος 2121/1993 και κανόνες Διεθνούς Δικαίου που ισχύουν στην Ελλάδα.

Κατηγορίες:Destinations, EuropeΕτικέτες: , , , , ,

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για την εξάλειψη των ανεπιθύμητων σχολίων. Μάθετε πως επεξεργάζονται τα δεδομένα των σχολίων σας.

Αρέσει σε %d bloggers: